του Πρόδρομου Σεϊτανίδη
Φέτος χτυπήσαμε κόκκινο! Οι κεντρικές παρελάσεις έγιναν Members only. Κι όμως τα πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν καλύτερα. Ή έστω φτηνότερα.
Απ” όσο θυμάμαι, ελάχιστοι από τους πρωταγωνιστές των παρελάσεων είναι ευχαριστημένοι με το ρόλο τους. Η συμμετοχή είναι υποχρεωτική, οι πρόβες εξαντλητικές και η διαδικασία βαρετή. Το ίδιο θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε και για την πλειοψηφία των «επισήμων» που στέκονται όρθιοι στην εξέδρα. Ωστόσο, η χώρα επιμένει στον θεσμό των παρελάσεων γιατί έτσι δείχνουμε, λέει, τα νιάτα μας. Πέρα από το αυτονόητο ερώτημα «τα νιάτα τα ρωτήσατε;» γεννιέται και το πιό σύγχρονο «σε ποιόν τα δείχνουμε;», αφού πλέον δεν επιτρέπεται να τις παρακολουθήσει κανείς. Οι «επίσημοι», καμιά πενηνταριά νομάτοι όλοι κι όλοι, περιτριγυρισμένοι από 2.000 δύσθυμους αστυνομικούς, που σιγοβρίζουν μέσ” απ” τα δόντια τους, είναι πλέον το μοναδικό κοινό των κεντρικών παρελάσεων, στρατιωτικών και μαθητικών, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.



.jpg)


.jpg)


