Η Ανατολική Αφρική πεινάει και διψάει...

«Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, ο κόσμος βρίσκεται μπροστά στη χειρότερη ανθρωπιστική κρίση από το 1945. Η συνεχιζόμενη ξηρασία στην Ανατολική Αφρική καταστρέφει τη μια σοδιά μετά την άλλη και έχει φέρει 20 εκατομμύρια ανθρώπους στα όρια της πείνας. Οι κάτοικοι της Σομαλίας, της Κένυας, της Αιθιοπίας και του Νοτίου Σουδάν κινδυνεύουν», σύμφωνα με την ActionAid.

Όπως έγινε γνωστό από την οργάνωση ActionAid, υπολογίζεται ότι περίπου 15 εκατομμύρια άνθρωποι δεν θα έχουν ασφαλές καθαρό νερό να πιούν στην Αιθιοπία, την Κένυα και τη Σομαλία το 2017.

Επιπλέον, περίπου 600.000 παιδιά μεταξύ 6 μηνών και 59 μηνών θα χρειαστούν θεραπεία για οξύ υποσιτισμό μέσα στο έτος και ο αριθμός τους προβλέπεται να αυξηθεί.

Στη Σομαλία, 6,2 εκατομμύρια άνθρωποι χρειάζονται επειγόντως βοήθεια. Στη Σομάλιλαντ, όπου έχουν πεθάνει το 80% των ζώων, η ActionAid έχει αναφορές ότι γυναίκες και κορίτσια κινδυνεύουν, καθώς μητέρες τρώνε μόνο ένα γεύμα την ημέρα και παιδιά ψάχνουν μόνα τους για τροφή.

"Oι καταλήψεις δεν είναι δικαίωμα, είναι καταχρηστικό δικαίωμα" . Δεν το είπε ο Σαμαράς, αλλά Συριζαίος!

Υπέρ του τέλος των καταληψιών τάχθηκε ο υφυπουργός Ναυτιλίας Νεκτάριος Σαντορινιός.

Μιλώντας στο ραδιόφωνο της Θεσσαλονίκης North 98 είπε για τις επιχειρήσεις της αστυνομίας στα υπό κατάληψη κτίρια «Ολα αυτά πρέπει να γίνονται σε ένα κλίμα που να μην τορπιλίζει την ασφάλεια της χώρας, αλλά και να μην στερεί πολιτικά δικαιώματα των πολιτών. Ομως οι καταλήψεις δεν είναι δικαίωμα, είναι καταχρηστικό δικαίωμα επομένως εγώ πιστεύω ότι καλώς προχωράμε σε αυτές τις διαδικασίες αρκεί αυτό να μην δημιουργεί εντάσεις και να μην δημιουργεί προβλήματα σε όλους τους πολίτες και σε αυτούς που κάνουν καταλήψεις. Να μην υπάρχουν ζητήματα στέρησης δικαιωμάτων να μην υπάρχουν ακραίες συγκρούσεις με αυτούς, τέτοιες καταστάσεις δεν τις θέλουμε, δεν τις χρειαζόμαστε αυτή τη στιγμή».

Για τη διαπραγμάτευση ο κ.Σαντορινιός σχολίασε πως πρέπει να κλείσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα για να μην υπάρχει αβεβαιότητα. «Προσπαθούμε και έχουμε την ελπίδα ότι μέσα στον Μάρτη θα έχουμε σε Τεχνικό επίπεδο θα υπάρχει συμφωνία. Μια συμφωνία που θα έχει και τα ζητήματα των μέτρων για το χρέος. 

Ο κ. Σαντορινιός δεν δέχθηκε τις αναφορές του Ντάισελμπλουμ ,και είπε μέτρα και αντίμετρα θα ψηφιστούν και θα εφαρμοστούν μαζί. Το ζητούμενο είναι το κατά πόσο η ελληνική οικονομία μπορεί το 2018 να έχει 3,5 % πλεόνασμα. Τα στοιχεία δείχνουν οτι μπορε

Η μάχη της Κοκκινιάς (4 - 8 Μάρτη 1944)

Από τις 4 έως τις 8 Μάρτη 1944, η Κοκκινιά έζησε από τις πιο τραγικές μέρες της πολύχρονης ιστορίας της. Έγινε στόχος μεγάλων εχθρικών δυνάμεων. Δυνάμεων που αποτελούνταν από Ναζί, χωροφύλακες, ταγματασφαλίτες που είχαν συγκροτηθεί από τη δοσίλογη κυβέρνηση του Ιωάννη Ράλλη και εξοπλιστεί από τους Γερμανούς καθώς και από τους τσολιάδες του Ι.Πλυντζανόπουλου, του Γ.Σγούρου, του Γκίνου, και του επικεφαλής του μηχανοκίνητου τμήματος της Αστυνομίας Ν. Μπουραντά..

Στον αγώνα που διεξάγει ο λαός κατά των Γερμανών κατακτητών, η πάλη της Αθήνας, του Πειραιά και των συνοικιών παίζει κυρίαρχο κι αποφασιστικό ρόλο. Ως το Σεπτέμβρη του 1943 ο αγώνας των πόλεων εκδηλώνεται με σαμποτάζ, απεργίες και μαζικές διαδηλώσεις. Μετά το Σεπτέμβρη του 1943 ή ένταση, το βάθος κι ο συνειδητός χαρακτήρας του αγώνα τρομάζουν τον κατακτητή και προκαλούν την έντονη αντίδραση των Γερμανών και των συνεργατών τους. 

Το 1944 βρίσκει την Αθήνα, τον Πειραιά και τις συνοικίες σε μια - διαρκώς εντεινόμενη - εμπόλεμη κατάσταση.

Οι εργατικές κινητοποιήσεις της Κοκκινιάς επιδεικνύουν ένα ιδιαιτέρως αγωνιστικό πνεύμα, εξαιτίας της εργατικής σύνθεσης της πόλης, της οποίας ο αγώνας έχει ως κύρια χαρακτηριστικά τη μαζικότητα και την οργανωμένη αντίσταση. Οι Γερμανοί γνώριζαν πως χτυπώντας την Κοκκινιά θα έπλητταν ολόκληρο το αγωνιστικό κίνημα. Για το λόγο αυτό η Μάχη της Κοκκινιάς είναι η πρώτη μεγάλη μάχη που δόθηκε σε πόλη.

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ;

Όταν ένα κράτος χάνει την εθνική του κυριαρχία λόγω πολεμικής κατάκτησης και κατοχής του από άλλο κράτος, τότε καταλύονται και τα ατομικά δικαιώματα ιδιοκτησίας των υπόδουλων πολιτών και ισχύει το δίκαιο του κατακτητή. 

Δηλαδή η εθνική κυριαρχία ενός κράτους σε μια συγκεκριμένη εδαφική επικράτεια, είναι εκείνη που θεμελιώνει και τα ατομικά δικαιώματα ιδιοκτησίας επί ακινήτων, εισοδημάτων κ.λ.π.. Όταν αυτή καταλύεται, καταλύονται και τα σχετικά ατομικά δικαιώματα.

Για όσους ακόμα δεν το έχουν αντιληφθεί, έχουμε χάσει έναν πόλεμο. Η Ελλάδα έχει ήδη χρεοκοπήσει, έχει απολέσει την εθνική της κυριαρχία και βρίσκεται κάτω από οικονομική κατοχή και διοίκηση των δανειστών της. Επομένως, τα όποια ατομικά δικαιώματα νομίζουμε ότι έχουμε επί ακινήτων, εισοδημάτων κ.λ.π., απλά είναι νομιζόμενα μόνο στο μυαλό μας, ενώ στην πραγματικότητα ισχύει το δίκαιο των κατακτητών – δανειστών. Ούτε Σύνταγμα ισχύει, ούτε απλοί νόμοι.

Η χώρα κυβερνάται από ντιρεκτίβες των δανειστών, οι οποίες τυπικά και χωρίς να διαβαστούν ψηφίζονται στο ελληνικό κοινοβούλιο, για να υπάρχει μια επίφαση νομιμοφάνειας. Κυρίως για να το «καταπίνουν» οι υπόδουλοι ιθαγενείς και να μην αντιλαμβάνονται την αλήθεια. Άλλωστε, όπως είπε και ο πρόεδρος της ΕΕ κ. Γιουνκέρ, δεν ισχύει για την Ελλάδα το ευρωπαϊκό δίκαιο. Απλά γιατί η χώρα είναι υπό την κατοχή των δανειστών της.

Ποια είναι αυτή η γυναίκα;

Γράφει: Πέτρος Κουμπλής

Πώς τη λένε; Την ξέρω; Κάτι μου λέει το πρόσωπό της. 

Πού την έχω δει; Στην τηλεόραση; 

Στο internet; Στο σινεμά; Κάπου στον δρόμο; 

Είναι διαφήμιση, είναι πραγματικότητα, τι είναι; 

Μοιάζουν τα πρόσωπα, μπορείς να μπερδευτείς. 

Μήπως είναι κάποιος δικός μου άνθρωπος; Κι αν είναι μια παλιά φωτογραφία της οικογένειάς μου, αν είναι συγγενής μου, αίμα μου; Μια άγνωστη ιστορία του προσφυγικού μας παρελθόντος; Τα ξέρω τα μάτια της…

Ποια είναι, άραγε, αυτή η γυναίκα; Μοιάζει φτωχή και κουρασμένη. Τι της έχει συμβεί; Από ποια δύσκολη εποχή έρχεται η εικόνα της; Από ποια χώρα; Σε ποιο σημείο της αέναης Αδικίας βρέθηκε να ζει;

Τι απέγινε εκείνη; Τι απέγιναν τα παιδιά της; Τι απέγιναν οι σκέψεις της; Χάθηκαν; Ή μήπως όχι; Είναι εδώ δίπλα μου; Μήπως ζει; Μήπως βρίσκεται στην Αθήνα, μήπως βλέπουμε τον ίδιο ήλιο τώρα που γράφω στο μικρό μου δωμάτιο; Ποια είναι; Μήπως δεν έχει σημασία; Μήπως χάνω (ξανά) τον χρόνο μου; Τι με νοιάζει; Τι θα αλλάξει στη δική μου τη ζωή αν ξέρω; Πότε θα αλλάξει η δική μου η ζωή αν, τελικά, μάθω;

Ποια είναι;

O δρόμος προς έναν αποαναπτυξιακό και επανατοπικοποιημένο τρόπο Zωής, συμπεριφοράς και δράσης!

 

Επτά αρχές με τις οποίες μπορείς να το πετύχεις! 

Ξεκινάμε από την πραγματικότητα που λέει ότι η μεγαλύτερη ουτοπία είναι το: «συνέχιζε όπως μέχρι τώρα». Αυτό θα 

οδηγήσει όλους μαζί σε μια αβίωτη δυστοπία.

Τα όρια του «Όλο και περισσότερα, όλο και πιο γρήγορα, όλο και πιο μακριά»:

Γνωρίζουμε όλοι πια ότι έτσι δεν πάει άλλο! Με την χίμαιρα που μας έχει καταλάβει για παραπέρα μεγέθυνση-ανάπτυξη (στη χώρα μας η κυβέρνηση διατυμπανίζει τη «δίκαιη ανάπτυξη») σκοντάφτουμε παντού σε όρια. Σε όρια κοινωνικά, οικολογικά, ψυχολογικά:

Οι 62 πλουσιότεροι άνθρωποι κατέχουν όσα και τα 3,5 δισεκατομμύρια των φτωχότερων ανθρώπων και αυτό δε θα ήταν δυνατό χωρίς την υπερανάπτυξη της χρηματοπιστωτικής οικονομίας.

Φέτος τις 13 Αυγούστου ξεπεράσαμε σαν ανθρωπότητα το όριο που βάζει ο πλανήτης γη, όσον αφορά στις δυνατότητες που έχει για αναπαραγωγή των ετήσιων συνθηκών ζωής και πόρων.

Μέσα σε δέκα χρόνια (2003-2013) υπήρξε μια εκρηκτική αύξηση των ψυχικών ασθενειών παγκοσμίως και ιδιαίτερα στον «αναπτυγμένο κόσμο». Έχουμε φθάσει στα άκρα των αντοχών του «μέσου ανθρώπου». Είναι καθαρό: το «συνεχίστε έτσι, γρηγορότερα, περισσότερα, ψηλότερα, μακρύτερα» μας ξεπερνά, μας εξουθενώνει, μας πάει πέρα από τις δυνατότητές μας.

Πως μπορεί να αλλάξει αυτό; 

Τι σημαίνει μια νίκη της Λεπέν για την Ελλάδ

Παρότι η νίκη της Λεπέν μοιάζει δύσκολη, εν τούτοις είναι πλέον ένα ενδεχόμενο. Μπορεί μια τέτοια ανατρεπτική εξέλιξη να επηρεάσει τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις.; Φυσικά. Θα τις επηρεάσει άμεσα και ίσως δραματικά.

Εάν η Γαλλία συνεχίσει την πορεία της με τον Μακρόν ή τον Φιγιόν, η ιστορία θα συνεχιστεί στο ίδιο μοτίβο και οι πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα θα πάρουν το δρόμο τους: εφαρμογή του προγράμματος, νέο μνημόνιο στα τέλη του 18, εκλογική νίκη της ΝΔ στις επόμενες εκλογές και πρωθυπουργία Μητσοτάκη. Αυτή η πορεία είναι προδιαγεγραμμένη πλέον, εάν δεν συμβεί κάτι το εντελώς έκτακτο. Και αυτό θα είναι η νίκη της Λεπέν.

Απόστολος Διαμαντής

Φτάνοντας στις αρχές Μαρτίου και εάν όλα κυλήσουν ομαλά και η κυβέρνηση έχει κλείσει την αξιολόγηση και έχει συμφωνήσει το νέο μίνι μνημόνιο που της ζητάνε, τότε η νίκη της Λεπέν δεν θα έχει άμεσες επιπτώσεις στην Ελλάδα, παρά μόνον έμμεσες, στο βαθμό που η ίδια η ευρωζώνη θα έχει μπει σε σπιράλ θανάτου. Αυτή η διαδικασία όμως θα κρατήσει αρκετούς μήνες, έως ότου η έξοδος της Γαλλίας σημάνει και το τέλος της Ευρωζώνης ή την συρρίκνωσή της. Στην περίπτωση αυτή η Ελλάδα, στο τέλος του προγράμματος, σε 15 μήνες δηλαδή από τώρα, θα οδηγηθεί στην επιστροφή της στο εθνικό νόμισμα, καθώς δεν θα ενδιαφέρει κανέναν η χρηματοδότησή της, σε ένα ευρωπαϊκό τραπεζικό και πολιτικό περιβάλλον υπό κατάρρευση.

Εάν όμως φτάσουμε αρχές Μαρτίου και η Ελλάδα δεν έχει ακόμη κλείσει την αξιολόγηση και είναι ακόμα στον αέρα, τότε η έκρηξη της βόμβας Λεπέν θα την παρασύρει. Είναι εντελώς απίθανο να πιστέψει κανείς πως η ευρωζώνη θα συνεχίσει τότε, με τη Λεπέν στο κεφάλι της, να ασχολείται με το ελληνικό πρόγραμμα και το πιθανότερο είναι να τεθεί ήδη από τον Ιούνιο το grexit επί τάπητος.

Τροχαίο στη Θήβα: «Δεν ήθελαν ούτε να μας σκοτώσουν, ούτε να σκοτωθούν», λέει ο τραγικός πατέρας

«Αυτό που μου συνέβη μην τύχει στον χειρότερο εχθρό μου. Να βλέπεις όλη σου την οικογένεια καμένη», λέει ο Υπάτιος Πατμανόγλου, ο πατέρας του τραγικού τροχαίου στην εθνική οδό Αθηνών-Λαμίας στην κάμερα του καναλιού Ε. 

Με ψυχραιμία ο άτυχος άνδρας περιγράφει τι συνέβη πριν και μετά τη σφοδρή σύγκρουση που στέρησε τη ζωή της γυναίκας και του παιδιού του, όπως και τη ζωή των δυο επιβατών της μοιραίας Πόρσε. Μάλιστα, ο ίδιος ανέφερε ότι υπήρχε και ένα δεύτερο σπορ αυτοκίνητο το οποίο σταμάτησε αμέσως και έτρεξε για βοήθεια. Μάλιστα εκτίμησε ότι μπορεί να ήταν σε εξέλιξη κόντρα μεταξύ των δυο. 

«Σίγουρα η γυναίκα μου θα τα είδε όλα, θα είδε το αμάξι της να έρχεται πάνω της αλλά για να μην προλάβει να κάνει τίποτα θα έφυγαν ακαριαία. Τους φίλησα και τους αποχαιρέτησα. Είδα τα πάντα. Δεν έζησε κανείς. Μόνο τα κλειδιά μου και το κινητό μου έχω, τίποτα άλλο. Μόνο το κινητό μου πετάχτηκε από μέσα», είπε σε άλλη δήλωσή του στο protothema, ο Υπάτιος Πατμάνογλου και πρόσθεσε: 

«Θέλω να δώσω συλλυπητήρια και στις άλλες οικογένειες. Τα παιδιά αυτά δεν ήθελαν ούτε να σκοτωθούν, ούτε να σκοτώσουν την οικογένειά μου. Συλλυπητήρια και σε αυτή τη μάνα που κάηκε το παιδί της».

Μια επιχείρηση εμπορίου ανθρώπινης σάρκας... με κέρδη δισεκατομμυρίων!

Σε κάποια σημεία διαφωνώ, αλλά το ανεβάζω γιατι συμφωνώ γενικα με το σχολιαστή  

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

Τραπεζίτες και πολυεθνικές, αυτοί που κυβερνούν την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΔΝΤ και το ΝΑΤΟ, αυτοί που κάνουν τους

πολιτικούς, οικονομικούς, κλιματικούς πολέμους, αλλά κυρίως τους πολέμους σε πεδία μαχών, μάλιστα χρησιμοποιώντας «τρομοκράτες», τώρα παράγουν εκατομμύρια «πρόσφυγες-μετανάστες» προς την Ευρώπη.

Μια εμπορική επιχείρηση ανθρώπινης σάρκας με κέρδη δισεκατομμυρίων…

Χιλιάδες οι νεκροί, αλλά όχι όλοι οι «μετανάστες-πρόσφυγες», γιατί είναι χρήσιμοι… Χρειάζονται ως φθηνοί επιστήμονες, φθηνά εργατικά χέρια, βαποράκια ναρκωτικών, όμορφες κοπέλες για το εργοστάσιο της πορνείας, εγκληματίες για το οργανωμένο έγκλημα, μικρά παιδιά για να ικανοποιηθούν οι ορέξεις των παιδόφιλων (σε λίγο θα μας κάνουν να νοιώθουμε ενοχές για τη χρήση του όρου παιδόφιλος και θα μας χαρακτηρίζουν «παιδόφοβους«, κατά το «ομόφοβος»). Κι οι παιδόφιλοι αφθονούν στις πολιτικές, οικονομικές, στρατιωτικές κάστες)…

Ταυτόχρονα, με την ευγενή συνεισφορά των ΜΜΕ και των δημοσιογράφων της νέας εποχής των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων», δημιουργούν το αναγκαίο ΣΟΚ, για το συνεχές και διαρκές ψαλίδισμα των ελευθεριών και εργασιακών δικαιωμάτων των Ευρωπαϊκών λαών.

Σήμερα, κατασκευάζουν «τρομοκράτες» (ποιος άραγε μπορεί να ερμηνεύει, να εξηγήσει τη σημαίνει ο έντεχνα εισαγόμενος όρος «τρομοκρατία», που επέβαλαν παντού;)… πολέμους… τη νέα κερδοφόρα μπίζνα: «πρόσφυγες»!

Βρίσκουν «συμμάχους» σε ευαίσθητους ανθρώπους, εμφανίζοντας στην κοινή γνώμη το «ανθρωπιστικό» ζήτημα, τη «φιλανθρωπία», την φιλοξενία… έμφυτη από αρχαιοτάτων χρόνων στον λαό μας και από το δικό μας δράμα της «μετανάστευσης», σε πολλές περιόδους τον περασμένο αιώνα κι ειδικότερα μετά το τέλος της ναζιστικής κατοχής, τη νίκη της Εθνικής Αντίστασης, αλλά την επικράτηση των δωσίλογων και ταγματασφαλιτών στην πατρίδα μας.

Αν δεις μαύρη γάτα… απλώς κάπου πηγαίνει

Στέλιος Κανάκης

Γενικώς, στο ιδεολογικό οπλοστάσιο της άρχουσας τάξης υπάρχουν μπόλικα μεταφυσικά και παραφυσικά τερτίπια, δεισιδαιμονίες και μπουρδολογίες ολκής. Μπορούμε να αντιδράσουμε; Υπάρχει ελπίδα να μην πνιγούμε στο βούρκο της ανοησίας και της σαχλαμάρας; Πέρα από τα κοινωνικοοικονομικά αίτια που γεννούν και τρέφουν όλες αυτές τις ανοησίες, διαθέτουμε αρκετά εργαλεία, μέσα από τον πλούτο της επιστήμης, για να αντισταθούμε στην πληθώρα των παπάδων αλλά και των μάγων, των τηλεπαθητικών, των μέντιουμ και των τσαρλατάνων. 

Μπορούμε να φανταστούμε την επιστήμη και τη γνώση γενικότερα, σαν ομπρέλα που ως σύνολο των επιμέρους κλάδων της, μας προσφέρει την απαραίτητη προστασία έναντι της πτώσης ανόητων λίθων, από τους οποίους ανά πάσα στιγμή κινδυνεύουμε. Διαθέτουμε λογικές διαδικασίες και μεθοδολογίες που επιτρέπουν να μην παραδιδόμαστε στους κρουνούς αποχαύνωσης που εκτοξεύουν απ’ όλες τις κατευθύνσεις. Η λογική, συνεπικουρούμενη από τη γενική γνώση, μπορεί να αντικρούσει και να ξεσκεπάσει την καθημερινή βλακεία, ιερή ή ανίερη. 

Υπάρχουν ορισμένα πράγματα στην αντίστασή μας με τη χαζομάρα που δεν πρέπει να μας διαφεύγουν. Καταρχάς, πρέπει να ξέρουμε πώς η θεωρία, η ιδιαίτερη άποψη που τρέφουμε, επιδρά στην αντιλαμβανόμενη πραγματικότητα. 

«Αυτό που παρατηρούμε δεν είναι η ίδια η φύση, αλλά ό,τι αντιλαμβανόμαστε από αυτήν βάσει των μεθόδων της έρευνάς μας», είχε πει χαρακτηριστικά ο Βέρνερ Χάιζενμπεργκ1. 

Με άλλα λόγια, η πραγματικότητα τείνει προς τον “υποκειμενισμό” τουλάχιστον, ανάλογα με το βαθμό ακριβείας των μέσων παρατήρησης, την αντιληπτική ικανότητα του παρατηρητή. 

Η Δύση είναι τελειωμένη - αλλά γιατί;

του Andre Vltchek

Παρά κάποιες οικονομικές και κοινωνικές καθυ-στερήσεις και προβλήματα, η δυτική αυτοκρα-τορία τα πάει αρκετά καλά, αν μετρήσουμε, δηλαδή, την επιτυχία με την ικανότητα ελέγχου του κόσμου, επηρεασμού της σκέψης των αν-θρώπων σε όλες τις ηπείρους και συντριβής σχεδόν όλων των ουσιωδών διαφωνιών, εντός και εκτός των χωρών της.

Αυτό που έχει σχεδόν εξαφανιστεί από τη ζωή σε μέρη όπως η Νέα Υόρκη, το Λονδίνο ή το Παρίσι είναι η απλή ανθρώπινη χαρά, που είναι τόσο οφθαλμοφανής όταν υπάρχει. Παραδόξως, στα ίδια τα κέντρα εξουσίας, οι άνθρωποι φαίνεται να έχουν αγωνιώδη, άδεια σχεδόν τρομακτική ζωή. Όλο αυτό κάπως δεν ταιριάζει. Δεν θα έπρεπε οι πολίτες των κατακτητικών χωρών του κόσμου, του νικηφόρου καθεστώτος, να είναι τουλάχιστον βέβαιοι για τον εαυτό τους και αισιόδοξοι;

Βεβαίως, υπάρχουν πολλοί λόγοι που δεν είναι και κάποιοι φίλοι μου ήδη έχουν περιγράψει με λεπτομερή και παραστατική γλώσσα τις βασικές, τουλάχιστον, αιτίες για την κατάθλιψη και την έλλειψη ικανοποίησης από τη ζωή που στην κυριολεξία καταβροχθίζουν ζωντανούς εκατοντάδες εκατομμύρια πολίτες της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής.

Η κατάσταση αναλύεται κυρίως από κοινωνικο-οικονομική σκοπιά. Ωστόσο, πιστεύω ότι οι πιο....

σημαντικές αιτίες της παρούσας κατάστασης πραγμάτων είναι πολύ πιο απλές: η Δύση και οι αποικίες της κατέστρεψαν σχεδόν ολοκληρωτικά τα πιο ουσιαστικά ανθρώπινα ένστικτα: την ικανότητα των ανθρώπων να ονειρεύονται, να είναι παθιασμένοι, να εξεγείρονται και να «ανακατεύονται» - να συμμετέχουν.