Γαλλικές Εκλογές: Κρίσιμη μάχη σε μια Ευρώπη που βράζει

Μπαίνουμε σε μια εποχή στην πολιτική, κατά την οποία οι δηλώσεις που αρχίζουν με τη φράση «Θα είναι η πρώτη φορά που…», θα σημαίνουν πως κάτι, που στο παρελθόν ήταν αδιανόητο να συμβεί, πρόκειται πραγματικά να συμβεί. Αυτές οι γαλλικές προεδρικές εκλογές είναι οι πρώτες κατά τις οποίες το Εθνικό Μέτωπο (FN) περνά στο δεύτερο γύρο χωρίς αμφιβολία: υπάρχει μάλιστα μια πιθανότητα (αν κι ακόμη δείχνει εξαιρετικά απίθανο) να κερδίσει. 

Serge Halimi

Για πρώτη φορά, κανείς δεν υπερασπίζεται το ρεκόρ των πέντε τελευταίων ετών, παρότι δυο πρώην υπουργοί του απερχόμενοι προέδρου είναι ακόμη όρθιοι: ο Μπενουά Αμόν του Σοσιαλιστικού Κόμματος και ο Εμμανουήλ Μακρόν του «En Marche!» (Προς τα εμπρός!). Είναι επίσης η πρώτη φορά που οι υποψήφιοι του Σοσιαλιστικού Κόμματος αλλά και της Δεξιάς που κυβερνούν τη Γαλλία από τις αρχές της Πέμπτης Δημοκρατίας, θα μπορούσαν και οι δυο να μείνουν εκτός του δεύτερου γύρου. 

Δεν υπάρχει προηγούμενο εκστρατείας με τόσο κακή προβολή στα δελτία ειδήσεων, με νομικές διαδικασίες να λαμβάνουν χώρα παράλληλα και με μια ανικανότητα να επικεντρωθεί σε οποιοδήποτε ζήτημα ουσίας για περισσότερο από 24 ώρες. Και ασφαλώς δεν υπάρχει προηγούμενο παράδειγμα ενός μεγάλου υποψηφίου (Φρανσουά Φιγιόν) να ερευνάται από τη δικαιοσύνη για κατάχρηση δημοσίων πόρων, ενώ παράλληλα διακήρυττε για μια δεκαετία ότι η Γαλλία βρίσκεται σε πτώχευση. 

Ο ρόλος του απερχόμενου Ολάντ 

Αλήθειες και ψέματα για την 7ετία

Tου Θράσου Αβραάμ, Κοινωνικού Ανθρωπολόγου-Ιστορικού

Συμπληρώνονται 50 χρόνια από την εγκαθίδρυση της αμερικανοκίνητης χούντας των συνταγματαρχών στη χώρα μας και ορισμένοι χωρίς συγκεκριμένη γνώση μας λένε «μια χούντα μας χρειάζεται» ή, «με την χούντα δεν είχαμε χρέος». 

Αυτά τα κλισέ είχαµε συνηθίσει να τα’ ακούµε από γραφικούς παππούδες που νοσταλγούσαν τις µέρες που ήταν είτε συνεργάτες, είτε ευνοούμενοι µε διάφορους τρόπους από το στρατιωτικό καθεστώς. Κανείς δεν έδινε σηµασία διότι οι ιστορικές µνήµες της οδυνηρής επταετίας ήταν πρόσφατες. Όσο όμως τα χρόνια περνούν και η μνήμη εξασθενεί σε συνδυασμό με την πλήρη απαξίωση του κοινοβουλευτικού πολιτικού σκηνικού εμφανίζονται θέσεις και απόψεις που υμνούν τη χούντα και τους δοσίλογους συνταγματάρχες. Τα στοιχεία όμως 

που μαρτυρούν την ιστορική αλήθεια γι’ αυτή την περίοδο 

διαλύουν κάθε φαντασίωση.

Tου Θράσου Αβραάμ, Κοινωνικού Ανθρωπολόγου-Ιστορικού

Η οικονομία επί χούντας

Η ελληνική ακροδεξιά διατείνεται πως η χούντα αποτέλεσε ένα «οικονομικό θαύμα», ενώ στην πραγματικότητα κατά την περίοδο αυτή επικράτησε η συνέχεια της πορείας που είχε αρχίσει να διαγράφεται από την αρχή της δεκαετίας του ‘60. Οι ίδιοι οι συνταγματάρχες προέβαλαν ως επιχείρημα για το πραξικόπημα (εκτός από τον «κομμουνιστικό κίνδυνο») το φόβο του «οικονομικού χάους». Η οικονομική πραγματικότητα όμως της εποχής περιγράφεται ως εξής: «Η πρόοδος των τελευταίων πέντε ετών, όσον αφορά την αύξηση του εθνικού εισοδήματος και την βελτίωση του επιπέδου ζωής, ήταν συνέπεια των μηχανισμών αναπτύξεως που μπήκαν σε κίνηση και ενισχύθηκαν επιτυχώς στη δεκαετία 1957-1966.

21 Απριλίου 1967 - Δεν ξεχνάμε

Τάσος Λειβαδίτης: Έτσι γεννήθηκαν οι σημαίες μας...

Στις 20 Απριλίου του 1922 έρχεται στη ζωή ο μεγάλος ποιητής,
Τάσος Λειβαδίτης. Με έντονη πολιτική δραστηριότητα στο χώρο της Αριστεράς, στην πρώτη φάση της καριέρας του, η ποίησή του επαναστατική... Με τα έργα του σηματοδοτεί την πρώτη μεταπολεμική γενιά των Ελλήνων ποιητών. «Πάνω στα ματωμένα πουκάμισα των σκοτωμένων / Εμείς καθόμασταν τα βράδια Και ζωγραφίζαμε σκηνές απ' την αυριανή ευτυχία του κόσμου / Έτσι γεννήθηκαν οι σημαίες μας» (Τ. Λειβαδίτης Σημαίες)

Γόνος του Λύσανδρου Λειβαδίτη και της Βασιλικής Kοντοπούλου, ο Τάσος Λειβαδίτης γεννήθηκε (20 Απριλίου 1922) και μεγάλωσε στην Αθήνα. Το 1940 εγγράφεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστήμιου της Αθήνας, όμως την εγκαταλείπει γρήγορα και αφοσιώνεται στην Αντίσταση. Κατά τη διάρκεια της κατοχής οργανώνεται στην Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων, τη γνωστή σε όλους μας EΠON. Στην καρδιά της Κατοχής, το 1943, χάνει τον πατέρα του, ενώ 8 χρόνια αργότερα, το 1951, χάνει και τη μητέρα του ευρισκόμενος ο ίδιος εξόριστος στη Μακρόνησο.

Ο Λειβαδίτης υπήρξε εξόριστος από το 1947 στο Μούδρο, στη Μακρόνησο και μετά στον Αϊ Στράτη κι από' κει στις φυλακές Χατζηκώστα στην Αθήνα, απ' όπου αφέθηκε ελεύθερος το 1951, λόγω της έντονης πολιτικής δραστηριότητα που ανέπτυξε στο χώρο της Αριστεράς. Κατά τη διάρκεια της εξορίας του έγραψε το «Φυσάει στα σταυροδρόμια του κόσμου», το οποίο θεωρήθηκε «κήρυγμα ανατρεπτικό» και κατασχέθηκε. Τελικά, το δικαστήριο τον απάλλαξε λόγω αμφιβολιών (1955), ενώ το εν λόγω έργο του τιμήθηκε με το Πρώτο Βραβείο στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας της Βαρσοβίας.

Ρεστάρισμα

«Εάν καταφέρουμε και δείξουμε και εξηγήσουμε στον κόσμο ότι απ’ το να έχει τη σύνταξη ο παππούς και να του παίρνει ένα κατοστάρικο τον μήνα ο εγγονός, να πίνει φραπέ και να παίζει τάβλι, προτιμώ να του πάρω εγώ σαν κράτος» δήλωσε ο Δημήτρης Καμμένος 

Δημήτρης Νανούρης

Ας όψονται οι αμετανόητοι ντεμέκ αριστεροί στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, που πάσχισαν να καρατομήσουν από την κυβέρνηση τον Δημήτρη Καμμένο με το πρόσχημα ότι διαπνέεται τάχα μου από αντισημιτικά, ρατσιστικά, ομοφοβικά, φασιστικά και φιλοναζιστικά φρονήματα. Λες κι ήταν ο πρώτος απ’ τους ΑΝ.ΕΛΛ. με παρόμοιες καταβολές. Οταν τον Σεπτέμβριο του 2015 ο θεϊκός ΘΑλέξης έχρισε τον εν λόγω υφυπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, ξεσκόνισαν οι αχρείοι τα αρχεία του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ξετρυπώνοντας ορισμένες εντελώς αθώες αναρτήσεις περί Αουσβιτς και ομοφυλοφίλων, τις οποίες παρερμήνευσαν απαιτώντας την κεφαλή του επί πίνακι.

Πολύτιμη κεφαλή που κατεβάζει κατά ριπάς τις φαεινές ιδέες. Τυφλώθηκαν, όμως, απ’ τις ιδεολογικές τους αγκυλώσεις, οι ανόητοι, και δεν εννόησαν ότι για να νοστιμίσει η θατσερική πολιτική της πρωτοδεύτερη φορά Αριστεράς χρειάζεται απαραιτήτως μια γερή πρέζα ακροδεξιό αλατοπίπερο. Τον εξανάγκασαν, λοιπόν, σε παραίτηση την οποία ο πρωθυπουργός έκανε δεκτή εκών άκων την επαύριο της ορκωμοσίας. Αντικείμενο χλεύης των σατιρικών στηλών έγινε το αστραπιαίο πέρασμά του από τον θώκο. Ιδού δεινό δήγμα:

Οι χαλίφηδες της Δύσης και ο σουλτάνος Ερντογάν

Νίκος Μπογιόπουλος

Ηχητικό – Real FM (18/4/2017)

Την υποκρισία και τον φαρισαϊσμό της Δύσης για όσα συμβαίνουν στην Τουρκία περιέγραψε ο δημοσιογράφος Νίκος Μπογιόπουλος. Αναφέρθηκε στις συνθήκες του δημοψηφίσματος, στις καταγγελίες της αντιπολίτευσης για νοθεία και σχολίασε την «ξαφνική» ευαισθησία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη …δημοκρατικότητα του τουρκικού κράτους, υπό τον σουλτάνο Ερντογάν. 

Ο Ν. Μπογιόπουλος σημείωσε πως αυτοί που μιλούν για τον Ερντογάν, ο οποίος ήταν δεύτερος στο δημοψήφισμα αλλά ήρθε πρώτος (με αντιθεσμικό τρόπο), δεν έχουν κανένα πρόβλημα με τον Τραμπ, ο οποίος ήρθε δεύτερος σε ψήφους και είναι πρόεδρος των ΗΠΑ (με θεσμικό τρόπο).

Αυτοί που μιλούν για τη συγκέντρωση εξουσιών στα χέρια του Ερντογάν δεν κοιτούν καθόλου τα παραδείγματα χωρών με προεδρικά συστήματα, όπως η Γαλλία, οι ΗΠΑ, η Ρωσία. Προφανώς, ο Ερντογάν το πάει παραπέρα και δίνει (και επίσημα) χαρακτηριστικά σουλτανάτου στη διακυβέρνηση της χώρας. Αυτό δεν αναιρεί την συγκέντρωση εξουσιών στα προεδρικά συστήματα, με τα οποία δεν έχει κανένα πρόβλημα η Δύση. 

Επίσης, η κατάργηση στοιχειωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων στην Τουρκία δεν έγινε ξαφνικά. Συμβαίνει χρόνια τώρα που συναγελάζονται με τον Ερντογάν οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ακόμα και για την επαναφορά της θανατικής ποινής, που επιδιώκει ο Ερντογάν, η Δύση υποκρίνεται. Στις ΗΠΑ, στο Ισραήλ, στην Κίνα και αλλού είναι σε ισχύ η θανατική ποινή. Το γεγονός δεν αποτέλεσε εμπόδιο για τις άριστες σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις χώρες αυτές.

Φρόυντ: Το σεξ και η αγάπη

Οι αλήθειες του Σίγκμουντ Φρόυντ, του θεμελιωτή της ψυχαναλυτικής σχολής, για τις σχέσεις, την αγάπη και τη σεξουαλικότητα.

Αν υπάρχει ένα πράγμα που σχεδόν όλοι οι θεραπευόμενοι διαπραγματεύονται στη θεραπεία τους, αυτό είναι η αγάπη. Είμαι πραγματικά αγαπητός; Τι μπορώ να κάνω για να πετύχει η σχέση μου; Γιατί δεν μπορώ να βρω ένα σταθερό σύντροφο; Κάνω κάτι λάθος;

Σας θυμίζει κάτι; Αν όχι, είστε ένας από τους λίγους ανθρώπους εκεί έξω που δεν κάνουν παρόμοιες ερωτήσεις. Είτε έτσι είτε αλλιώς, όλοι μας επιθυμούμε να αισθανόμαστε ότι μας αγαπάνε. Η αγάπη, το σεξ, οι φαντασιώσεις και οι ερωτικές σχέσεις βρίσκονται στο μυαλό μας κάθε στιγμή, συνειδητά και ασυνείδητα. Όταν πρόκειται για το σεξ και την αγάπη, ο Sigmund Freud έχει τοποθετηθεί σωστά για ορισμένα πράγματα. Ο Αμερικανικός Ψυχαναλυτικός Σύλλογος μοιράζεται μαζί μας ποιά είναι αυτά:

1) Η σεξουαλικότητα είναι η αδυναμία και η δύναμη του καθενός: Το σεξ είναι ένα πρωταρχικό κίνητρο και κοινός παρονομαστής για όλους μας. Ακόμα και οι πιο πουριτανοί άνθρωποι μπορούν να παλεύουν σε μεγάλο βαθμό με τις σεξουαλικές ορέξεις και την έκφρασή τους. Αν ψάχνει κάποιος ενδείξεις, αρκεί μόνο να κοιτάξει τα πολλά σκάνδαλα που έχουν συγκλονίσει το Βατικανό και τις φονταμενταλιστικές εκκλησίες. Ο Freud παρατήρησε αυτή τη λάγνη πάλη στους άνδρες και τις γυναίκες από νωρίς στη Βικτοριανή Βιέννη. Αλλά η σεξουαλικότητά μας, μας καθορίζει επίσης σε υγιείς και εντελώς απαραίτητους τρόπους.

Διάβασε το θα εκπλαγείς,θα οργιστείς ,θα κλάψεις αλλά θα μάθεις - Οι Χρεοκοπίες της Ελλάδας

Η πρώτη μας χρεοκοπία, γνήσια χρεοκοπία σαν ελληνικό κράτος, συνέβη στα 1827. Η πρώτη πράξη που έκανε ο κυβερνήτης τότε ήταν να δηλώσει αδυναμία πληρωμής των λεγόμενων "δανείων ανεξαρτησίας" που ούτε δάνεια ήταν, ούτε για την ανεξαρτησία της χώρας δόθηκαν και το πρωτόκολλο του Λονδίνου το 1830 που συνέταξαν οι μεγάλες δυνάμεις, ερήμην φυσικά των Ελλήνων, προσδιόριζε με το άρθρο 6 ότι οι μεγάλες δυνάμεις επειδή ακριβώς τους χρωστάνε οι Έλληνες μπορούν να μπαίνουν όποτε γουστάρουν στη χώρα και να κάνουν ότι γουστάρουν σ' αυτή τη χώρα.

Η δεύτερη χρεοκοπία έσκασε στα 1843. Εκεί έγινε και η εξέγερση της 3ης Σεπτέμβρη του 1843 που διεκδικήθηκε σύνταγμα. Επειδή όμως το ελληνικό κράτος αδυνατούσε να πληρώσει ή να έρθει σε διευθέτηση με τους χρηματιστές του, του επιβλήθηκε η πρώτη κατοχή (σε απελευθερωμένο ελληνικό κράτος) που είναι η κατοχή του 1853 όταν Άγγλοι και Γάλλοι αποβίβασαν 15.000 πεζοναύτες στο Πειραιά, ασκήσανε κατοχή επί μια σχεδόν 10ετία που ήταν από τις πιο αιματηρές κατοχές που έζησε ο τόπος και ο λόγος ήταν το δημοσιονομικό, η καταβολή του χρέους στους τοκογλύφους, στις μεγάλες δυνάμεις. Όποιος ξέρει από ιστορία γνωρίζει ότι είχαμε τη δική μας οκτωβριανή επανάσταση τον Οκτώβριο του 1862 όταν εξεγέρθηκε ο λαός, καθάρισε τα κόμματα της κατοχής, το αγγλικό και το γαλλικό, διέλυσε τα πάντα, έδιωξε τον Όθωνα και δημιούργησε τις προϋποθέσεις ενός νέου συντάγματος, μιας νέας συνταγματικής αρχής, που θεωρήθηκε ως η πλέον δημοκρατική της Ευρώπης εκείνη την εποχή. Ο λαός πάντα δηλαδή έκανε το χρέος του.

«Επιδημία σεξουαλικής εκμετάλλευσης και κακοποίησης προσφυγόπουλων στην Ελλάδα»

Μετά την κόλαση του πολέμου, ζουν την κόλαση της σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Όπως προκύπτει από έκθεση του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα στην Ελλάδα, αναγκάζονται να πουλάνε το σώμα τους, για να καταφέρουν να φτάσουν στην Βόρεια Ευρώπη.

Θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης, για 15 ευρώ, αυτά τα παιδιά του πολέμου, αντί να βρουν την στοργή και την προστασία που δικαιούνται, αποτελούν αυτό που στην έκθεση την οποία συνυπογράφουν η δρ. Βασιλεία Διγιδίκη και η καθηγήτρια Ζακλίν Μπαμπά από το κέντρο υγείας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων του πανεπιστημίου Χάρβαρντ, περιγράφεται ως «αυξανόμενη επιδημία σεξουαλικής εκμετάλλευσης και κακοποίησης παιδιών προσφύγων στην Ελλάδα».

Η έκθεση αναφέρει ότι παιδιά πρόσφυγες από εμπόλεμες ζώνες, μεταξύ άλλων από τη Συρία, το Αφγανιστάν και το Πακιστάν στην προσπάθειά τους να φτάσουν στην Ευρώπη έχουν παγιδευτεί στην Ελλάδα, δίχως να μπορούν να πληρώσουν τα χρήματα που ζητούν οι λαθροδιακινητές, για να τα μεταφέρουν. Αποτέλεσμα αυτού είναι κάποια από τα παιδιά να στρέφονται στην πορνεία για να προσπαθήσουν να καλύψουν οικονομικά το ταξίδι τους.

«Αυτή η επείγουσα κατάσταση δεν μπορεί να αγνοηθεί πλέον. Δεν μπορούμε πια να καθόμαστε απαθείς ενώ παιδιά μετανάστες κακοποιούνται και αναγκάζονται να πουλούν τα σώματά τους μέρα μεσημέρι, σε κοινή θέα, στην καρδιά της Αθήνας, απλά για να επιβιώσουν», δήλωσε στον Guardian η Βασιλεία Διγιδίκη. «Εχουμε ευθύνη ως άνθρωποι να αντιμετωπίσουμε αυτή την έκτακτη ανάγκη κατά μέτωπο και να λάβουμε άμεση δράση σε κάθε επίπεδο, για να βάλουμε ένα τέλος σε αυτή την πλέον ειδεχθή παραβίαση της αξιοπρέπειας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», πρόσθεσε.

Λιβύη: 28 μετανάστες πέθαναν μεσοπέλαγα από πείνα και δίψα

28 μετανάστες εντόπισαν λίβυοι ψαράδες νεκρούς, μέσα σε σκάφος που επέπλεε στα ανοιχτά της πόλης Σαμπράθα, δήλωσε την Τρίτη, αξιωματούχος του λιβυκού υπουργείου Εσωτερικών. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, τα θύματα πέθαναν από πείνα και δίψα, καθώς η μηχανή της λέμβου στην οποία επέβαιναν, βρέθηκε χαλασμένη.

Ο διοικητής της μονάδας ασφαλείας του υπουργείου Εσωτερικών,Αχμαϊντα Χαλίφα Αμσαλάμ δήλωσε στο πρακτορείο Ρόιτερς ότι οι 28 μετανάστες, ανάμεσα τους τέσσερις γυναίκες, εντοπίστηκαν μετά την δύση του ηλίου από τους αλιείς που έσυραν το σκάφος στην ακτή.

Τα θύματα θάφτηκαν σε ένα νεκροταφείο για παράτυπους μετανάστες, πρόσθεσε ο αξιωματούχος. «Η λέμβος στην οποία επέβαιναν σταμάτησε στα ανοιχτά, εξαιτίας βλάβης που υπέστη η μηχανή», τόνισε, χωρίς να δώσει λεπτομέρειες για τις εθνικότητες των θυμάτων.

Φρίκη στην Τσετσενία: Στρατόπεδα συγκέντρωσης για ομοφυλόφιλους - Συγκλονίζουν οι μαρτυρίες όσων απέδρασαν

Στρατόπεδα συγκέντρωσης για ομοφυλόφιλους φαίνεται ν΄ανοίγει η Τσετσενία, στα οποία – σύμφωνα με τους ακτιβιστές- οι κρατούμενοι υφίστανται βασανισμούς με ηλεκτροσόκ, ενώ συχνά ξυλοκοπούνται μέχρι θανάτου.

Είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο, μετά τη δεκαετία του 30 και τον Χίτλερ.

Η είδηση αυτή έρχεται, μετά την εξαφάνιση 100 gay ανδρών στην περιοχή τις τελευταίες εβδομάδες. Σύμφωνα μ΄ένα ρεπορτάζ της Novoya Gazeta, «οι αρχές έχουν εγκαταστήσει διάφορα τέτοια στρατόπεδα, όπου οι ομοφυλόφιλοι δολοφονούνται ή εξαναγκάζονται να φύγουν απ΄τη χώρα». Σημειώνει, μάλιστα, ότι ένα απ΄αυτά τα στρατόπεδα έχει εγκατασταθεί στις πρώην στρατιωτικές βάσεις, στην πόλη Argun.

Μιλώντας στη MailOline, η Svetlana Zakharova απ’ το ρωσικό LGBT δίκτυο, δήλωσε: «Oι gay άνθρωποι τίθενται υπό κράτηση στα στρατόπεδα αυτά. Εργαζόμαστε με στόχο να τους απομακρύνουμε. Κάποιοι έχουν φύγει απ’ την περιοχή. Αυτοί που κατάφεραν να ξεφύγουν μας είπαν ότι κρατήθηκαν στο ίδιο δωμάτιο, όλοι μαζί. Περίπου 30-40 άτομα. Βασανίστηκαν με ηλεκτρικό ρεύμα, ενώ έπεφταν θύμα άγριου ξυλοδαρμού που κάποιες φορές οδηγούσε στον θάνατο».