Κυριακή 2 Ιουλίου 2017

Συνέντευξη της 29χρονης Ηριάννας: «Δεν είμαι ροζ ελέφαντας που ίπταται πάνω από τα κεφάλια τους»

Καταδικάσθηκε σε ποινή κάθειρξης 13 ετών για συμμετοχή στην οργάνωση "Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς" επειδή διατηρούσε σχέση με έναν “ύποπτο”!!!

Συντάκτης: Αντα Ψαρρά

Δεν είναι ούτε ο πρώτος ούτε, προφανώς, ο τελευταίος άνθρωπος που, μόνο λόγω στενών ή φιλικών σχέσεων με άτομα «στιγματισμένα» με την ταμπέλα «αναρχικός», «αντιεξουσιαστής» ή με άτομα που κάποτε αποφάσισαν να ενταχθούν σε μια οργάνωση η οποία κινείται εκτός των ορίων του νόμου, δικάζεται με την κατηγορία της τρομοκρατίας.

Συχνά καταδικάστηκαν χωρίς στοιχεία και φυλακίστηκαν άνθρωποι που αργότερα, στις «ψυχραιμότερες» δίκες σε δεύτερο βαθμό, αθωώθηκαν. Από την άλλη, συχνά δίνεται αναστολή ποινής για βαριά εγκλήματα και πολυετείς καθείρξεις σε επίορκους υπηρέτες του Δημοσίου, διακινητές ναρκωτικών, καταχραστές δημόσιου χρήματος, καταδικασμένους για εγκλήματα κατά ζωής, βιαστές κ.λπ.
Τη φορά αυτή, δυστυχώς, φαίνεται ότι η Δικαιοσύνη αποφάσισε να δείξει το σκληρότερο πρόσωπό της σε μια νέα γυναίκα που –άγνωστο (;) γιατί– φορτώθηκε χωρίς κανένα πραγματικό στοιχείο μια βαριά κατηγορία. Μια φοιτήτρια που έτυχε να βρίσκεται ένα βράδυ στο σπίτι του συντρόφου της, όπως και ο συγκάτοικός του, καταδικάστηκαν με τον νόμο περί τρομοκρατίας σε 13 χρόνια κάθειρξη.
Ο μεν σύντροφός της –το επίδικο πρόσωπο– αθωώθηκε, μια και η μόνη σε βάρος του κατηγορία ήταν η φιλική σχέση με δύο μέλη των «Πυρήνων», οι δύο άλλοι που απλώς βρέθηκαν σπίτι του καταδικάστηκαν ως «τρομοκράτες».

Και ο Manu Chao υπογράφει κείμενο αλληλεγγύης για την Ηριάννα

Κείμενο αλληλεγγύης στην Ηριάννα υπογράφουν περισσότεροι από 20 Έλληνες μουσικοί, αλλά και ο Manu Chao. 

Η 29χρονη βρέθηκε στη φυλακή επειδή διατηρούσε σχέση με έναν “ύποπτο” για συμμετοχή στη “Συμμετοχή Πυρήνων”. Ο ίδιος αθώωθηκε από το πρωτόδικο κιόλας δικαστήριο. Εκείνη όμως καταδικάστηκε σε κάθειρξη κάθειρξη 13 ετών. Η άδικη καταδίκη της έχει ξεσηκώσει ένα μαζικό κίνημα διαμαρτυρίας και αλληλεγγύης, από πολίτες, συλλογικότητες, φορείς και οργανώσεις από διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες.

Σε αυτό το κίνημα προστίθενται ακόμη 23 καλλιτέχνες, κάποιοι εκ των οποίων είχαν εκφράσει την αλληλεγγύη τους το προηγούμενο διάστημα ατομικά και σήμερα υπογράφουν το παρακάτω κείμενο: 

"Η Ηριάννα, όπως λίγο πολύ πλέον όλοι ξέρετε, φυλακίστηκε για 13 χρόνια με αμφιλεγόμενο μερικό δείγμα dna και τη σχέση της με έναν αθώο.

Φυλακίστηκε από κάποιους που δεν δίνουν καμία σημασία στην ανθρώπινη ζωή. Άνθρωποι επικίνδυνοι σε επικίνδυνες θέσεις και εμείς έρμαια των αποφάσεων τους. Ή τουλάχιστον έτσι πιστεύουν…

Για μας μουσική δεν είναι ο στόχος ή το αποτέλεσμα. Είναι το μέσo στην δική μας προσπάθεια να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο, να βροντοφωνάξουμε για την αλληλεγγύη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Επειδή λοιπόν υπάρχουν και σημαντικότερα πράγματα απ την μουσική σε αυτόν τον κόσμο σπάμε την σιωπή και την βολική λογική ότι οι καλλιτέχνες πρέπει να μιλάνε μόνο μέσα απ το έργο τους και φωνάζουμε για την απελευθέρωση της!
Μακάρι οι μελωδίες μας να της κάνουν συντροφιά και να της δίνουν δύναμη σε αυτές τις δύσκολες στιγμές.

«Πωλούνται νεφρά Online»

«Ονομάζομαι Αχμέντ. Είμαι από την Συρία και ζω στην Τουρκία. Θα ήθελα να δώσω το νεφρό μου. Ομάδα Αίματος Α+… Τηλέφωνο 0………..»

«Με λένε Μοχάμεντ. Πουλάω το νεφρό μου για να μπορέσω να πάω στην Ευρώπη. Ζω στην επαρχία Χατάϊ στην Τουρκία. Κάλεσε στο κινητό μου 0……»

Είναι δύο από τις χιλιάδες αναρτήσεις σε μια κλειστή ομάδα του Facebook με τίτλο «Πωλήσεις νεφρών online» γραμμένη και στα αραβικά που ανανεώνεται καθημερινά από απελπισμένους ανθρώπους, που έφτασαν στο σημείο να μην διστάζουν να βγάλουν στο σφυρί ζωτικά τους όργανα, προσθέτοντας στην φτώχεια τους …και την αναπηρία.

Πρόκειται για μια ιδιόμορφη δημοπρασία, ένα αλλόκοτο αλισβερίσι που επιβεβαιώνει ότι το τράφινκινκ, η εμπορία ανθρώπινων οργάνων, η αγορά όχι μόνο υπάρχει αλλά αναπτύσσεται γεωγραφικά πλησιάζοντας την Ευρώπη. Αν μέχρι πρότινος οι φήμες περιορίζονταν στον φτωχό πληθυσμό της Ινδίας του Πακιστάν και της Αφρικής, τώρα αγγίζει πληθυσμούς οικείους στους Έλληνες (Σύριοι πρόσφυγες) και γειτονικές χώρες όπως η Τουρκία.

Την αλήθεια επιβεβαιώνει ο Πρόεδρος του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ) κ. Ανδρέας Καραμπίνης.

Σάββατο 1 Ιουλίου 2017

Ιδρυτική διακήρυξη του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος 3 Σεπτεμβρίου 1974


Η τραγωδία της Κύπρου καθώς και οι κίνδυνοι που έχουν προκύψει για το έθνος, τόσο από την αδίστακτη επεκτατική πολιτική του Πενταγώνου στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, όσο και από την προσπάθεια της αμερικανοκίνητης χούντας να μετατραπούν οι ένοπλες δυνάμεις μας αποκλειστικά σε όργανο αστυνόμευσης του Ελληνικού χώρου, κυριαρχούν στη σκέψη κάθε Έλληνα.
Όμως η ενότητα του Λαού στην απόφασή του να αντιμετωπίσει ανυποχώρητα τον εξωτερικό κίνδυνο και κάθε επιβουλή ενάντια στην ακεραιότητα της εθνικής μας παρουσίας, δε δικαιώνει την απραξία της κυβέρνησης σε τρεις κρίσιμους τομείς: την τιμωρία των ενόχων της επταετίας, της σφαγής του Πολυτεχνείου και της Κυπριακής τραγωδίας, την κάθαρση του κρατικού μηχανισμού και την πλέρια αποκατάσταση των θυμάτων της κατοχής.
Είναι βαθιά η ανησυχία του Ελληνικού λαού, γιατί οι επαγγελίες της κυβέρνησης για την αποκατάσταση ομαλής πολιτικής ζωής θα αποτελέσουν λόγια κενά περιεχομένου αν δε συνοδευτούν - το γρηγορότερο δυνατό - από την τιμωρία, την κάθαρση και την αποκατάσταση. Λέγεται ότι δεν ήρθε η ώρα. Ότι τώρα προέχει το εθνικό θέμα. Μα το επιχείρημα δεν ευσταθεί.
Πώς είναι δυνατό να παραμένουν σε θέσεις κρίσιμες για το έθνος εκείνοι που ευθύνονται για την εθνική συμφορά; Ακριβώς γιατί η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε αποφασιστική καμπή, ακριβώς γι' αυτό το λόγο, πρέπει να προχωρήσουμε με θάρρος στην τιμωρία, την κάθαρση και την αποκατάσταση.
Για να προστατέψουμε το έθνος, για να ανοίξουμε το δρόμο που οδηγεί στην αδέσμευτη λαϊκή κυριαρχία και τη δημοκρατία. Σ' αυτά τα πλαίσια πρέπει να ερμηνευτεί και η δικιά μας απόφαση να προχωρήσουμε σήμερα σε μια πολιτική πράξη, στη διακήρυξη των βασικών αρχών και στόχων ενός νέου πολιτικού Κινήματος, του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος.

Παρασκευή 30 Ιουνίου 2017

Η χούντα της Εκκλησίας

Πριν από 50 χρόνια, η χούντα απαγόρευσε από τον Αριστοφάνη μέχρι τον Θεοδωράκη. Χθες η Εκκλησία έκοψε από τα βιβλία των Θρησκευτικών τον Σαββόπουλο, τον Ασιμο, την Ριάνα, γελοιογραφίες κατά του θρησκευτικού φανατισμού και γενικώς ότι της κατέβηκε στο στενό της κεφάλι.

Σε καμιά ευρωπαϊκή χώρα, το ιερατείο δεν αποφασίζει για το περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων, έστω κι αν πρόκειται για το μάθημα των θρησκευτικών. Πρώτον γιατί δεν είναι δική της δουλειά, αλλά της πολιτείας. Και δεύτερο επειδή στα σχολεία φοιτούν και άλλοι μαθητές που δεν είναι ορθόδοξοι Χριστιανοί, Καθολικοί, Εβραίοι, άθεοι και δεν συμμαζεύεται. Αλλά των οποίων οι γονείς, ειδικά στην Ελλάδα, πληρώνουν κανονικά τους φόρους τους, από τους οποίους - επίσης κακώς - πληρώνονται οι ιερείς της ορθόδοξης εκκλησίας.

Η θρησκευτική ελευθερία και ο διαχωρισμός της εκκλησίας από το κράτος, είναι μέτρο της δημοκρατίας μιας χώρας. Και σε αυτό το βασικό μάθημα η Ελλάδα παίρνει βαθμό πολύ κάτω από τη βάση, ενώ τα φαινόμενα Αγιατολάχ πολλαπλασιάζονται. Προχθές στο άνοιγμα ενός απλού ΑΤΜ σε ένα χωριό της Καρπάθου έγινε αγιασμός. Για να ευλογήσει ο Θεός να πάνε καλά οι δουλειές της τράπεζας; Για να αγιάσει το ATM;

Συγκλόνισε χτες ο Μανώλης Γλέζος: "Κι αν πεθάνω θα σας κυνηγάει η ύπαρξή μου"!



- Κατάθεση ψυχής από τον Μανώλη Γλέζο, στην παρουσίαση του βιβλίου του, με τον τίτλο "Ακρωνύμια"
- Μίλησε για τους συναγωνιστές του στη μάχη, οι οποίοι πια δεν ζουν
- "Στις παραμονές των εκτελέσεων, στις παραμονές από κάθε μάχη,
μαζευόμαστε και κουβεντιάζαμε. Και λέγαμε: Εάν εσύ ζεις, μη με ξεχάσεις"
- Ξεκάθαρο μήνυμα στους πολιτικούς! Τους έθεσε προ των ευθυνών τους και υπεύθυνους να κάνουν πράξη τα όνειρα των ανθρώπων
- "Θα σας κυνηγάει η ύπαρξή μου, για να κάνετε αυτό που πρέπει να κάνετε! Μη νομίζετε ότι θα γλιτώσετε από μένα ποτέ"
- Το ψιθύρισμα του Αλέξη Τσίπρα στο αυτί του Μανώλη Γλέζου αμέσως μετά την ομιλία του
- Δείτε το συγκλονιστικό βίντεο

Το ποίημα που έγραψε ο Πολάκης κατά των δικαστών του Συμβουλίου της Επικρατείας


Την απόφαση της ολομέλειας του ΣτΕ που ουσιαστικά δίνει πράσινο φως για να ακυρωθούν οι έλεγχοι για εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις, όπως οι λίστες Λαγκάρντ και Μπόργιανς σχολίασε με έναν διαφορετικό τρόπο ο Παύλος Πολάκης.

Έγραψε ένα σκληρό σατιρικό ποιήμα και το ανήρτησε στην σελίδα του στο Facebook. Η απόφαση του ΣτΕ

Διαβάστε τι έγραψε ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας: 
Ελλάς Ελλήνων Δικαστών
Απαλλαγμένη των Λιστών
Για προστασία των Ληστών
Σύνταγμα λάστιχο λοιπον
Για χάρη των καναλαρχών ....
Αν σε λένε Ηριανα τρως μια δεκαπενταετία στην πιο καλή σου ηλικία
Αν εισαι λήσταρχος φοροφυγάς
Στην πενταετία την πηδάς
Και μετα θα τα γλεντάς
Αυτη ΔΕΝ ειναι δικαιοσύνη και μαλιςτα τυφλή
Ειναι η προστασία του κάθε "νταβατζή"
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΝΟΜΟΘΕΤΗΘΕΙ Η ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ ΩΣ ΙΔΙΩΝΥΜΟ ΑΔΙΚΗΜΑ ΤΩΡΑ .....
και μετα ελα ΣΤΕ να "εξηγήσεις" το Σύνταγμα .....

Πέμπτη 29 Ιουνίου 2017

Κατίνα Χατζαρα: Η μοναδική γυναίκα των «120» της Μ. Παρασκευής

Η Κατίνα Χατζάρα, ήταν σύμφωνα με τη Ληξιαρχική Πράξη Θανάτου της, 35 χρονών όταν εκτελέστηκε ή 33 σύμφωνα με την πράξη του γάμου της, όπου και φαϊνεται ότι γεννήθηκε στις 24 Μαρτίου 1910.37 Το βαφτιστικό όνομά της ήταν Βάγια και το επώνυμό της Ρήγα ή Ρήγανη, κόρη του Νικολάου και της Αρετής. Με αυτό το όνομα παντρεύτηκε το 1942.
της Κωνσταντίνας Μπάδα*

Κατάγονταν από τη Φλωριάδα Βάλτου και είχε έναν αδελφό που σκοτώθηκε στα χρόνια της Κατοχής, αφήνοντας πίσω του μια οικογένεια με πέντε ανήλικα κορίτσια.

Στο Αγρίνιο η Βάγια ζούσε μόνη της, χωρίς σχέσεις με την υπόλοιπη πατρική οικογένεια, και σύμφωνα με την συλλογική μνήμη, είχε αναπτύξει μια ελευθεριάζουσα ζωή.

Δεν γνωρίζουμε πότε εγκαταστάθηκε στο Αγρίνιο, αλλά θα πρέπει να υποθέσουμε ότι είχε εδραιωθεί αρκετά καλά σε αυτήν την πόλη, και από τις ενέργειές της φαίνεται ότι σκόπευε να περάσει εκεί τη ζωή της. Με τις οικονομίες της αγόρασε ένα μικρό κτήμα, απόκτησε ένα καλό για την εποχή σπίτι και προετοίμασε με όνειρα τα προικιά της.

Απαρτχάιντ: O ρατσισμός που έγινε νόμος

Στις 29 Ιουνίου 1949 η κυβέρνηση της Ν. Αφρικής απαγορεύει την τέλεση μικτών γάμων, μεταξύ λευκών και μαύρων, ξεκινώντας στην ουσία την εφαρμογή του ρατσιστικού νόμου, με το όνομα Απαρτχάιντ. Ο όρος Aπαρτχάιντ σημαίνει στην τοπική διάλεκτο «διαχωρισμός» και επιβλήθηκε από την κυβέρνηση σε όλα τα επίπεδα της ζωής, από την παιδεία ως την υγεία, ενώ όσοι αντιστάθηκαν έχασαν τη ζωή τους ή κλείστηκαν στη φυλακή για δεκαετίες.

Ο διαχωρισμός με βάση της φυλετική καταγωγή ξεκίνησε στην Αφρική από τα χρόνια των αποικιών, αλλά το απαρτχάιντ ως επίσημη πολιτική εισήχθη στις γενικές εκλογές του 1948. Ένας νέος νόμος τότε διαχώρισε τους πολίτες σε φυλετικές ομάδες, μαύρους, λευκούς, έγχρωμους και Ινδούς ενώ οι περιοχές διαχωρίστηκαν ανάλογα, μέσω εξαναγκαστικών εκτοπισμών.

Οι μαύροι πολίτες στερήθηκαν την ιθαγένειά τους, παίρνοντας νομικά την ιθαγένεια μιας εκ των δέκα αυτοδιοικούμενων περιοχών που χωρίστηκαν με βάση τη φυλή. Η κυβέρνηση εφάρμοσε το διαχωρισμό σε όλα τα επίπεδα της ζωής των ανθρώπων: στην παιδεία, την ιατρική φροντίδα και τις δημόσιες υπηρεσίες και, φυσικά, ήταν οι μαύροι αυτοί που λάμβαναν τις χειρότερες υπηρεσίες, σε σχέση με τους λευκούς.

Οι γάμοι μεταξύ ατόμων διαφορετικής φυλής απαγορεύονται τον Ιούνιο του 1949 ενώ οι θέσεις εργασίας διαχωρίζονται επίσης ανάλογα προς τη φυλή. Η μη συμμόρφωση με το νόμο σήμαινε σκληρό θάνατο για όποιον το αποτολμούσε ενώ οι μαύροι πολίτες ήταν υποχρεωμένοι να φέρουν μαζί τους βιβλιάριο με δαχτυλικά αποτυπώματα, φωτογραφία και πληροφορίες για τις περιοχές στις οποίες τους επιτρεπόταν η είσοδος.

Τετάρτη 28 Ιουνίου 2017

Αρβελέρ: «Η Ελλάδα δεν γνώρισε Διαφωτισμό. Ποιός φταίει; Θα το πω, η εκκλησία»

Η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ έχοντας αφιερώσει τη ζωή της στη μελέτη του Βυζαντίου μιλάει για την ελληνική ιστορική συνέχεια και τη διαλεκτική ανάμεσα στην πολιτική εμβέλεια του Βυζαντίου και τη διαμόρφωση της νεοελληνικής ταυτότητας.

Θα έχετε παρατηρήσει πως υπάρχει ένας διχασμός στον ψυχισμό των Ελλήνων για το που ανήκουν. Αντί να αγκαλιάσουμε την ιστορία μας φαίνεται ότι μας βαραίνει τόσο πολύ που προσπαθούμε να ξεφύγουμε από αυτή αφήνοντας όμως αναπάντητο το ερώτημα για το που ανήκουμε στο χώρο και στον χρόνο.

Καλά αρχίζουμε, (γέλια) γιατί το ανήκειν είναι το πιο μεγάλο πρόβλημα που απασχολεί τους Έλληνες και δεν το λέει κανένας τελικά. Ο Καραμανλής «ανήκομεν εις τη Δύσην», ο Ζουράρις τα ανατολικά του, οι Έλληνες στο μεταίχμιον, μετέωροι. Άρα λοιπόν το ανήκειν είναι το μεγάλο πρόβλημα. Αλλά πριν από το ανήκειν υπάρχει το είναι και στο είναι δεν απαντάει πια κανείς. Γιατί δεν είσαι αυτό που είσαι, δεν είσαι αυτό που κάνεις, είσαι αυτό που έχεις . Απ' αυτήν τη στιγμή, όταν είσαι αυτό που έχεις, δεν ξέρεις τι είσαι.

Ο Χάιντεγκερ λέει ότι ο Λόγος είναι η σκέπη του Είναι και εμείς αυτή τη στιγμή, νομίζω, ότι έχουμε αγλωσσία.

Το μπλόκο του Ζωγράφου 27.6.1944. Ένα από τα λιγότερο γνωστά μπλόκα των Γερμανών και των ταγματασφαλιτών στην Αθήνα



Μετά τη Συνθηκολόγηση της Ιταλίας τον Σεπτέμβρη του 1943, οι Γερμανοί στην προσπάθειά τους να εξοικονομήσουν στρατιωτικές δυνάμεις, ενισχύουν δραστικά τα, δημιουργημένα τον Ιούλη του 1943, Τάγματα Ασφαλείας στα οποία αναθέτουν, για λογαριασμό τους, τις εσωτερικές υποθέσεις, την αντιμετώπιση των αντιστασιακών οργανώσεων και ιδιαίτερα του ΕΛΑΣ, τη συγκέντρωση, ακόμα και με μπλόκα, εργατών για τα γερμανικά στρατιωτικά εργοστάσια, την αστυνόμευση και την τήρηση της τάξης υπέρ των δυνάμεων κατοχής, σε συνεργασία με την Αστυνομία και την Χωροφυλακή.

Ο δωσίλογος Ιωάννης Ράλλης, δέχτηκε, την άνοιξη του 1943, τον διορισμό του από τις κατοχικές δυνάμεις, ως πρωθυπουργός, με προϋπόθεση τη δημιουργία των Ταγμάτων Ασφαλείας για να αντιμετωπιστεί ο «κομμουνιστικός κίνδυνος». Μπροστά στην άνοδο του αντιστασιακής πάλης του λαού μας και την κατακόρυφη αύξηση της πολιτικής επιρροής του ΕΑΜ, οι κατοχικές αρχές και η δωσίλογη κυβέρνηση επιστράτευσαν τη βία και την τρομοκρατία. Μαζί τις συλλήψεις και τις φυλακίσεις, αυξάνονται δραματικά τα περιοριστικά μέτρα και οι εκτελέσεις. Από το φθινόπωρο του 1943, τα Τάγματα Ασφαλείας εγκαινιάζουν συγκεντρωτικά χτυπήματα, εκτεταμένες και στοχευμένες επιχειρήσεις, τα γνωστά «Μπλόκα».

Το πρωί της Τρίτης 30 Νοέμβρη 1943, το 1ο Σύνταγμα Ευζώνων σε συνεργασία με το Μηχανοκίνητο Τμήμα της Αστυνομίας, (οι μπουραντάδες με διοικητή τον Ν. Μπουραντά), κάνουν την πρώτη τους εμφάνιση πραγματοποιώντας το πρώτο στοχευμένο μπλόκο στην Αθήνα, στο νοσοκομείο του Ευαγγελισμού, το Γαλλικό Νοσοκομείο στους Αμπελόκηπους και σε άλλα κτίρια στην Βασιλίσσης Σοφίας και Αλεξάνδρας. Πάνω από 1700 νοσηλευόμενοι ανάπηροι του Αλβανικού Μετώπου και μέλη του νοσηλευτικού προσωπικού, ανάμεσά τους 170 γυναίκες, συλλαμβάνονται και οδηγούνται στις Φυλακές Χατζηκώστα, στην οδό Πειραιώς. Σύμφωνα με τη σχετική γερμανική αναφορά σκοτώθηκε και ένας κομμουνιστής που τράβηξε όπλο. Ο Ράλλης θριαμβολόγησε στον κατοχικό αθηναϊκό Τύπο για την επιτυχία της επιχείρησης επισημαίνοντας ότι τα νοσοκομεία των Αθηνών «ήταν κέντρα παντοειδούς κοινωνικής μολύνσεως» και ελέγχονταν «από εγκληματικά όργανα τα οποία υπήκουον μόνο εις τας διαταγάς του κομμουνισμού και καταλήστευαν το δημόσιον χρήμα». Οι κρατούμενοι αυτοί αποτέλεσαν τη δεξαμενή από την οποία οι δυνάμεις κατοχής αντλούσαν άτομα για τις εκτελέσεις που διενεργούσαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής και άλλες τοποθεσίες σε αντίποινα για διάφορες αντιστασιακές ενέργειες.
Το μπλόκο του Ζωγράφου