«Η Σμύρνη μάνα καίγεται…»

Χαρίλαος Δερμάνης

Σαν σήμερα, στις 26 του Αυγούστου 1922 κατόπιν διαταγής της Διοίκησης Στρατιάς ξεκινάει η εκκένωση της Μ. Ασίας. H Μικρασιατική Καταστροφή είναι μια από τις τραγικότερες σελίδες της νεότερης Ιστορίας του λαού μας, στην οποία οδήγησε η τυχοδιωκτική εκστρατεία της άρχουσας τάξης της Ελλάδας, που ξεκίνησε στα μέσα του Μάη 1919 με την απόβαση ελληνικού στρατού στη Σμύρνη.

Παραθέτουμε τη μαρτυρία ενός από τους εκατοντάδες χιλιάδες ξεριζωμένους που έφτασαν στην Ελλάδα πρόσφυγες από τα παράλια της Σμύρνης, από το βιβλίο της Μαρούλας Κλιάφα «Σιωπηλές φωνές» (εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 2000).

***
Η καταγωγή μου είναι Μικρασιάτης. Γεννήθηκα το 1910 στο χωριό Αχμερλίν, γύρω στα εκατό χιλιόμετρα από τη Σμύρνη. Ο πατέρας μου, παντοπώλης στο επάγγελμα, ήταν από το Γρεβενίτι της Ηπείρου, η μάνα μου Μικρασιάτισσα.

95 προαπαιτούμενα μέχρι το τέλος του χρόνου για την εφαρμογή του 3ου μνημονίου

 

Με συνοπτικές διαδικασίες, θέλει η κυβέρνηση να κλείσει την γ’ αξιολόγηση για αυτό και στο πίσω μέρος του «μυαλού» της έχει τη υλοποίηση 95 από τα 113 προαπαιτούμενα μέτρα που εκκρεμούν για την ολοκλήρωση της εφαρμογής του 3ου μνημονίου (σ.σ. : το ψήφισαν όλα τα κόμματα του μνημονιακού τόξου, κυβέρνησης και αντιπολίτευσης).
Άλλωστε, αυτό προβλέπεται και από το χρονοδιάγραμμα των «μεταρρυθμίσεων» που έχει συμφωνήσει τους δανειστές.
Στα προαπαιτούμενα μέτρα τα οποία φιλοδοξεί να έχει θέσει σε εφαρμογή η κυβέρνηση έως το τέλος του 2017 περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων:

η αύξηση των τιμολογίων της ΔΕΗ,
ιδιωτικοποιήσεις,
η μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης,
η επανεξέταση των κριτηρίων χορήγησης όλων των κοινωνικών επιδομάτων (μέσα σε αυτά και τα προνοιακά),
η ευθυγράμμιση (κατάργηση) των επιδομάτων για τη βαριά και ανθυγιεινή εργασία με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό,

ΔΕ ΣΟΥ ΑΞΙΖΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ

Είναι πολλά που θέλω να πω σε αυτό το άρθρο. Και όποτε οι σκέψεις μου παίζουν μπιλιάρδο πάω με την ασφαλή χρονική οδό. Οπότε πάμε λίγο πίσω.

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο ζούσε στα Σεπόλια, γιος οικογένειας μεταναστών από την Νιγηρία πάμφτωχος και τρελαμένος με το μπάσκετ. Συχνά βοηθούσε τη μητέρα του να πουλάει CD στο κέντρο της Αθήνας και με τα χρήματα που έβγαζε αγόραζε φαγήτο. Αυτές ήταν οι “καλές” μέρες. Τις κακές, μπορεί να έτρωγε όλη μέρα μόνο ένα κρουασάν ή ακόμα και να περάσουν 2 προπονήσεις χωρίς να φάει τίποτα, με αποτέλεσμα να λιποθυμάει κατά την ώρα των ασκήσεων. Στην προπόνηση λόγω των οικονομικών προβλημάτων της οικογένειας του έπρεπε να παίζει εναλλάξ με τον Θανάση, τον αδερφό του (νυν παίκτη του Παναθηναϊκού) γιατί είχαν μόνο ένα ζευγάρι παπούτσια το οποίο άλλαζαν μεταξύ τους. Χαρακτηριστικό της άσχημης κατάστασης, το περιστατικό όταν ο προπονητής του του έδωσε χρήματα μια μέρα για να πάρει ταξί και να μην γυρίσει για μία ακόμα φορά με τα πόδια από το κλειστό στου Ζωγράφου μέχρι τα Σεπόλια, γιατί έκανε πολύ κρύο και εκείνος τα κράτησε για να πάρει κάτι να φάει. Η ομάδα του, ο Φιλαθλητικός γνωρίζοντας τις τεράστιες δυσκολίες, αρκετές φορές βοήθησε την οικογένεια Αντετοκούνμπο, ειδικά όταν από τα πολλά χρωστούμενα ενοίκια η σπιτονοικοκυρά ήθελε να τους διώξει από το σπίτι.

Λέων Τρότσκι: Για μια Διαρκή Επανάσταση

«Αν ο θάνατος με χτυπούσε τούτη τη στιγμή, θα μπορούσα να πω πως εργάστηκα σ' όλη μου τη ζωή για τις εκμεταλλευόμενες και αποικιοκρατούμενες μάζες και για τον αγώνα της απελευθέρωσής τους. Για την ανάγκη να εξελιχθεί ο πολιτισμός και η τέχνη ελεύθερα. Για μια τέχνη που επιτρέπει απεριόριστα την έκφραση στην ανάγκη του ανθρώπου για ανανέωση. Για την εξέλιξη της τεχνολογίας, που από τη στιγμή που θα καταλάβουμε πώς να χρησιμοποιούμε την ενέργεια του ατόμου, θα φωτίσει την ύπαρξή μας. Και πάντοτε στο μυαλό μου, κυρίαρχη σκέψη μου ήταν η παγκόσμια επανάσταση. Μόνον αυτή μπορεί να βάλει τέλος στην εκμετάλλευση, στη βία, στον πόλεμο», έγραφε ο Λέων Τρότσκι στα Φιλοσοφικά Τετράδια: 1933-1935 και με αυτά τα λόγια συνοψίζει τη ζωή του.

Σαν σήμερα, στις 21 Αυγούστου 1940, ο Λέων Τρότσκι, που παραμένει ζωντανό σύμβολο, θεωρητικός θεμελιωτής και εμπνευστής της διεθνούς εργατικής αλληλεγγύης και της διαρκούς επανάστασης, δολοφονείται από το τσεκούρι του Ραμόν Μερκάντερ.

17 Αυγούστου 1944: Το μπλόκο της Κοκκινιάς (αφιέρωμα)

Το Μπλόκο της Κοκκινιάς έχει μείνει στην ιστορία ως τραγωδία για την Νίκαια, κατά την οποία διεξήχθησαν ομαδικές εκτελέσεις στην περιοχή από τα κατοχικά στρατεύματα των Γερμανών - δείτε το ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ

Το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει το χρονικό των γεγονότων τις 17ης Αυγούστου στην Κοκκινιά, όταν δυνάμεις του γερμανικού στρατού μαζί με τμήματα των Ταγμάτων Ασφαλείας απέκλεισαν την ευρύτερη περιοχή στήνοντας το λεγόμενο μπλόκο. Η αφήγηση περιλαμβάνει μαρτυρίες των ανθρώπων που έζησαν τα γεγονότα, επέζησαν της επίθεσης που πραγματοποιήθηκε, έχασαν συγγενείς και στάλθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της ναζιστικής Γερμανίας. Περιγράφεται η σημασία της Κοκκινιάς ως περιοχή με έντονη αντιστασιακή δραστηριότητα, με μαζικές εργατικές και άλλες κινητοποιήσεις, ένοπλη δράση και διαδηλώσεις κατά τη διάρκεια της Κατοχής, με αποκορύφωμα τους μήνες που μεσολάβησαν από το τέλος του 1943 και μέχρι τον Αύγουστο του 1944.

Πατέρας αποκηρύσσει δημόσια τον λευκό εθνικιστή γιο του: Όσο μισείς δεν είσαι ευπρόσδεκτος

Η μικρή πόλη Σάρλοτσβιλ της Βιρτζίνια έχει στρέψει πάνω της όλα τα βλέμματα διεθνώς, μετά τα αιματηρά επεισόδια της 11ης Αυγούστου. Όλα ξεκίνησαν όταν ακροδεξιές οργανώσεις, μεταξύ αυτών η Κου Κλουξ Κλαν και ομάδες νεοναζιστών και υπέρμαχων της λευκής ανωτερότητας, θέλησαν να καταγγείλουν το σχέδιο της δημοτικής αρχής της πόλης να ξηλωθούν από το πάρκο το άγαλμα του στρατηγού Λι υπέρμαχου της δουλείας και άλλων επικεφαλής της Συνομοσπονδίας του Νότου. Ενάντια στη συγκέντρωση διαδήλωναν αντιφασίστες και αντιρατσιστές. Ένας ακροδεξιός έπεσε πάνω στο πλήθος των διαδηλωτών σκοτώνοντας την 32χρονη Χέδερ Χέιερ. 

Στο πλαίσιο των γεγονότων κάτι που συζητήθηκε, όπως τίποτα άλλο, ήταν η επιστολή με την οποία ένας πατέρας αποκήρυξε δημόσια το γιο του, ο οποίος είναι λευκός εθνικιστής και συμμετείχε στην πορεία «Unite the Right rally». Ο Pearce Tefft από το Φάργκο της Βόρειας Ντακότα γράφει χαρακτηριστικά: «Ο Peter Tefft, ο γιος μου, δεν είναι πλέον ευπρόσδεκτος στις οικογενειακές συγκεντρώσεις μας». Η ανοιχτή επιστολή δημοσιεύθηκε στις 14 Αυγούστου, στα περισσότερα αμερικανικά μέσα. 

Άρθρο–ντοκουμέντο του Κώστα Λαλιώτη για τον Ανδρέα Παπανδρέου

 

Πολιτική παρέμβαση του Κώστα Λαλιώτη με αφορμή την 21η επέτειο του θανάτου του Ανδρέα Παπανδρέου 

Αναδημοσιεύουμε από το thecaller.gr την πολιτική παρέμβαση του Κώστα Λαλιώτη με αφορμή την 21η επέτειο του θανάτου του Ανδρέα Παπανδρέου. 

Η πρωτοβουλία αποτελεί ευθεία απάντηση στην προσπάθεια ορισμένων στελεχών που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ να προσεγγίσουν τη Ν.Δ., φτάνοντας στο σημείο να αποδεχτούν το δικό της αφήγημα. 

ΑΝΔΡΕΑΣ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

«…. Ένας Ηγέτης από το Μέλλον ….»

αρνητικά στερεότυπα και αλήθειες 

Γράφει ο Κώστας Λαλιώτης 

1. Στην Ελλάδα τα τελευταία 15 χρόνια και κυρίως την περίοδο που κυοφορήθηκε και εκδηλώθηκε η βαθιά και παρατεταμένη οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση, μια κρίση, που έφερε το «Σοκ και Δέος» των αλλεπαλλήλων Μνημονίων τείνουν να επικρατήσουν διάφορα «στερεότυπα» με σχηματικές γενικεύσεις και επικίνδυνες απλουστεύσεις και κυρίως μακριά από τις αλήθειες και τα συγκεκριμένα παραδείγματα. Πολλοί παράγοντες της Δημόσιας Ζωής αλλά και μυριάδες πολίτες περιφέρουν στα Μαζικά Μέσα Ενημέρωσης και στα Κοινωνικά Δίκτυα Επικοινωνίας διάφορα αρνητικά «στερεότυπα» με συνονθυλεύματα είτε από ψέματα είτε από μισές αλήθειες, που είναι χειρότερα από τα ψέματα. 

Αναγνώστρια κόρη Πυροσβέστη ξεσπάει και ανατριχιάζει: "Και ξαφνικά ΗΡΩΕΣ!"

Είναι από τις στιγμές που κάποια από τα email που στέλνετε στο tromaktiko, μας καθηλώνουν και μας δείχνουν την πραγματικότητα. Ένα τέτοιο email λάβαμε πριν λίγα λεπτά, από την κόρη ενός Πυροσβέστη που θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία της, αλλά θέλει να μοιραστεί όλα αυτά που βιώνει τόσα χρόνια...

Εκείνοι που ολόκληρο το χειμώνα παίζουν τάβλι, πίνουν τσίπουρα, τρώνε μπριζολες και παίζουν χαρτιά... δουλεύουν 1 μέρα κι αράζουν 2, εκείνοι οι «δημόσιοι υπάλληλοι» που παίρνουν έναν σκασμό επιδόματα για να δουλεύουν 3 μήνες το χρόνο... εκείνοι... εκείνοι...

Ε, λοιπον εκεινοι ναι... ΑΥΤΟΙ που τωρα λαγοκοιμουνται με το κρανος στο χερι ή που εχουν να κοιμηθουν μερονυχτα και δεν ξερουν που θα ξημερωσουν, αν θα ξημερωσουν και ποτε θα γυρισουν σπιτι τους. Αυτοι που αποψε καιγεται η ανασα και τα σωθικα τους αλλά το σωμα τους δεν επιτρεπεται να γονατισει ποτε.

Κολλάει το στομα τους απ΄την καψα, τον καπνο και τη διψα αλλα δεν επιτρεπεται να κουραστουν

Οι μικροι θεοί την ιδια ώρα που δέχονται αφόρητες πιέσεις απο νοικοκυραίους που χάνουν το βιος τους,πολλές φορές γίνονται δέκτες οργής... μα δε μιλάνε, δεν αντιδρούν κλείνουν το κράνος και συνεχίζουν απροσκοπτα το καθήκον.

Επιτέλους να και ένας δεσπότης που προσέχει την ... πελατεία του, προσφέροντας της ακούσματα από το κλαρίνο του Γιώργου Μάγκα

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ 

Απίθανη φάση στο χωριό της Ηλίας Διάσελα. Εγινε ακριβώς αυτό που λέει ο Γιώργος Μαργαρίτης στο άσμα του. Το χριστεπώνυμο πλήθος «άφησε τα ευαγγέλια και έπιασε τα τσιφτετέλια». Κι όλα αυτά υπό τους ήχους του κλαρίνου ενός ιδιόμορφου καλλιτέχνη - και υποστηρικτή του ΚΚΕ - του Γιώργου Μάγκα.

Η αποθέωση της περίπτωσης είναι ότι ο λαϊκός αυτός καλλιτέχνης πρόσφερε τα ακούσματα του στο κοινό ανεβαίνοντας στο καμπαναριό της εκκλησίας και σύμφωνα με δημοσιεύματα «με τις ευλογίες και την άδεια του μητροπολίτη Ηλείας Γερμανού»!

Μαγκιά του Γιώργου Μάγκα, και δεν το συζητάμε, ενώ φαίνεται ότι ο δεσπότης αυτής της περιοχής … προσέχει την πελατεία του. Αμα ο καλλιτέχνης μας έπαιζε με το κλαρίνο του την Διεθνή –υπάρχει και τέτοια εκτέλεση- θα δίναμε «ρέστα».

Απολαύστε σκηνικό:

Χρειαζόμαστε ένα σχέδιο, όχι ένα εμπορικό σήμα

Ναόμι Κλάιν

Σε τρείς ογκώδεις τόμους έκτασης αρκετών εκατοντάδων σελίδων, ο καθένας από τους οποίους εμπεριέχει έρευνα και ρεπορτάζ μισής δεκαετίας, η Κλάιν διερεύνησε τις ζημιές που προκάλεσαν τα κυνικά σχέδια εταιρικής επωνυμοποίησης (No Logo: Taking Aim at the Brand Bullies), τον τρόπο με τον οποίο οι νεοφιλελεύθεροι σχεδιαστές στρατηγικής εκμεταλλεύονται τις κρίσεις για την αποκόμιση κέρδους (The Shock Doctrine: The Rise of Disaster Capitalism) και τη βαθιά σχέση μεταξύ της κλιματικής κρίσης και του οικονομικού μας συστήματος (This Changes Everything: Capitalism vs. the Climate).

Όταν εξελέγη ο Τραμπ, η Κλάιν αποφάσισε να υιοθετήσει μια νέα προσέγγιση. Το τελευταίο της βιβλίο, No Is Not Enough: Resisting the New Sock Politics and Winning the World We Need (Το Όχι δεν αρκεί: Η αντίσταση στη νέα πολιτική του σοκ και η κατάκτηση του κόσμου που θέλουμε), είναι αρκετά μικρότερο, και αποτελεί μια σύνθεση των διδαγμάτων από το έργο της των τελευταίων 20 ετών, σε μια θεωρία για το πώς νίκησε ο Ντόναλντ Τραμπ και για το πώς μπορεί να πολεμηθεί.

Ερ: Για να ξεκινήσουμε με μια αισιόδοξη νότα, το Εργατικό Κόμμα της Μεγάλης Βρετανίας και ο ηγέτης του, Τζέρεμι Κόρμπιν, μόλις πέτυχαν μια τεράστια ανατροπή, κάνοντας μια προεκλογική καμπάνια που εν μέρει προωθούσε αυτό που στις Ηνωμένες Πολιτείες θα θεωρούνταν ακροαριστερή πλατφόρμα. Υπάρχει ένα μάθημα εδώ για τις ΗΠΑ;

Κάποιος να αποσπάσει την προσοχή του Τραμπ με κάτι που να γυαλίζει

Είναι αυτό που φοβόμασταν. Κάποια διεθνής κρίση ήταν βέβαιο ότι θα ξεσπούσε και ο πρόεδρος Τραμπ απλά θα την έκανε χειρότερη. Τώρα απλά μπορούμε να ελπίζουμε ότι οι ώριμοι ενήλικες που τον περιβάλλουν θα είναι σε θέση να αποκλιμακώσουν τα πράγματα.

Γιουτζίν Ρόμπινσον

Ο Τραμπ μάλλον το θεώρησε ‘Ω! τόσο έξυπνο’ να απαντήσει στις πυρηνικές προκλήσεις του Βορειοκορεάτη ηγέτη Κιμ Γιονγκ - Ουν χρησιμοποιώντας τρόπον τινά την καταστροφολογική γλώσσα του ίδιου του δικτάτορα, απειλώντας με ‘πυρ και οργή που δεν έχει ξαναδεί ποτέ ο κόσμος’. 

Ακούστηκε σαν πείραγμα σε παιδική χαρά, αντικατοπτρίζοντας τη συναισθηματική ανωριμότητα του προέδρου. Την Πέμπτη, ο Τραμπ δήλωσε ότι ίσως αυτές οι κουβέντες να μην ήταν «αρκετά σκληρές». Σύντομα, αυτοί οι δύο οπλισμένοι με πυρηνικά ηγέτες ίσως ανταλλάσσουν προσβολές για το μέγεθος των χεριών τους.

Η ατάκα ‘πυρ και οργή’ ήταν ‘αυτοσχεδιασμός’, που σημαίνει ότι ο Τραμπ δεν προειδοποίησε κανέναν για αυτή εκ των προτέρων – ούτε τον υπουργό Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον, ούτε τον υπουργό Άμυνας Τζιμ Μάτις, ούτε τον προσωπάρχη του Λευκού Οίκου Τζον Κέλι, ούτε τον σύμβουλο εθνικής ασφάλειας Χ.Ρ. ΜακΜάστερ, ούτε την πρέσβειρα στα Ηνωμένα Έθνη Νικι Χάλεϊ. Ευχηθείτε αυτοί οι πέντε αξιωματούχοι να είναι καλά, διότι στέκονται ανάμεσα σε εμάς και την αδιανόητη καταστροφή.

Είναι πιθανόν το ‘πυρ και οργή’, στο μυαλό του Τραμπ, να ήταν κάποιου είδους στρατηγική. Ίσως ήθελε να δώσει την εντύπωση ότι είναι ένας επικίνδυνος τρελός. Εάν ισχύει αυτό, τότε κατάφερε να ταράξει τους Αμερικάνους και τους συμμάχους μας – αλλά απ’ ό,τι φαίνεται όχι τους Βορειοκορεάτες.