Υεμένη: Η φρίκη σε εξέλιξη

Η Unicef δημοσιοποίησε σήμερα σοκαριστικά στοιχεία για τις επιπτώσεις του πολέμου στην Υεμένη, όπου περισσότερα από 5.000 παιδιά έχουν χάσει τη ζωή τους ή έχουν τραυματιστεί στις εχθροπραξίες και 1,8 εκατομμύρια υποφέρουν από οξύ υποσιτισμό.

Σε έκθεση που παρουσιάστηκε σήμερα στη Σαναά, το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Παιδική Ηλικία επισημαίνει ότι σχεδόν 2 εκατομμύρια παιδιά δεν πηγαίνουν πλέον σχολείο, εκ των οποίων τα 500.000 από την κλιμάκωση της σύρραξης τον Μάρτιο του 2015 συνέπεια της στρατιωτικής επέμβασης της Σαουδικής Αραβίας και των συμμάχων της.

Περισσότερα από 3 εκατομμύρια παιδιά έχουν γεννηθεί έκτοτε και «μια ολόκληρη γενιά» θα σημαδευθεί από τη βία, τους εκτοπισμούς, τις ασθένειες, τη φτώχεια και τον υποσιτισμό, τονίζεται στην έκθεση.

Το 50% και πλέον των μικρών Υεμενιτών δεν έχει πρόσβαση σε πόσιμο νερό ή σε ένα επαρκές αποχετευτικό δίκτυο, προειδοποιεί επίσης η Unicef, υπογραμμίζοντας ότι 1,8 εκατομμύρια παιδιά υποφέρουν από οξύ υποσιτισμό, εκ των οποίων σχεδόν 400.000 έχουν ανάγκη από επείγουσα ιατρική φροντίδα για να μπορέσουν να επιζήσουν.

Περισσότερα από ένα εκατομμύριο άνθρωποι—εκ των οποίων το ¼ είναι παιδιά κάτω των 5 ετών, έχουν νοσήσει από χολέρα και οξεία διάρροια, τονίζεται επίσης στην έκθεση.

Η Κούβα εξάγει φάρμακα σε δεκάδες χώρες. Η Αμερική θα ήθελε πολύ να είναι μία από αυτές

Η Κούβα εξάγει τώρα εμβόλια, διαγνωστικά κιτ και φάρμακα που αναπτύχθηκαν από το Κέντρο Γενετικής Μηχανικής και Βιοτεχνολογίας - το μεγαλύτερο ερευνητικό κέντρο στο νησί - σε 51 χώρες. Αλλά εκτός από μια μικρή αποστολή για μια κλινική δοκιμή, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι μια από αυτές.

Οι επιστήμονες σε αυτό το εκτεταμένο ερευνητικό κέντρο στο τμήμα Cubanacan της Αβάνας θα ήθελαν να το αλλάξουν. Θεωρούν τις Ηνωμένες Πολιτείες ως μια φυσική αγορά στην οποία οι διαβητικοί και όσοι πάσχουν από διάφορες μορφές καρκίνου χάνουν τις θεραπείες που αναπτύσσονται στο πρωτοποριακό κέντρο που είναι γνωστό από το ισπανικό ακρωνύμιό του ως CIGB.

Για την Κούβα, η εξίσωση είναι απλή: οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι μόνο κοντά, αλλά έχουν έναν τεράστιο αριθμό ασθενών που θα μπορούσαν να επωφεληθούν από τα ναρκωτικά και τα εμβόλια που αναπτύχθηκαν με όλες τις πιθανότητες στο κύριο ερευνητικό κέντρο του νησιού - και την εξαγωγή αυτών των προϊόντων στις αγορές των ΗΠΑ θα μπορούσε να αποφέρει έσοδα.

"Μερικές φορές δεν καταλαβαίνω γιατί οι χώρες μας δεν εκμεταλλεύονται μια τέτοια καλή ευκαιρία να συνεργαστούν", δήλωσε ο Manuel Rafael Raices Perez-Castaneda, βιολόγος και διευθυντής ανάπτυξης επιχειρήσεων στο κέντρο. "Αντιμετωπίζουμε παρόμοια προβλήματα. Γιατί να μην επικεντρωθούμε στα προβλήματα που μπορούμε να λύσουμε μαζί και όχι στις διαφορές; "

Οι κουβανοί ερευνητές κατάφεραν να αναπτύξουν θεραπείες που δίνουν προοπτικές σε όλο τον κόσμο - και παρά το εμπάργκο και την ψύχρα στις σχέσεις μεταξύ των ΗΠΑ και της Κούβας, ενδιαφέρεται πολύ η αγορά των ΗΠΑ. Η πρώτη κλινική δοκιμή ενός εμβολίου που αναπτύχθηκε στην Κούβα για τον καρκίνο του πνεύμονα βρίσκεται σε εξέλιξη στο Roswell Park Cancer Institute στο Buffalo στη Νέα Υόρκη.

Παρόλο που 99 διπλώματα ευρεσιτεχνίας για τα βιοτεχνολογικά προϊόντα της Κούβας είχαν εγκριθεί από το Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας και Εμπορικών Σημάτων των ΗΠΑ μέχρι το Δεκέμβριο του 2015, κανένα κουβανέζικο φάρμακο δεν καταχωρείται επί του παρόντος στην Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων ή πωλείται στις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Θέλετε να γίνουμε Κούβα;»…

Την 1η Γενάρη συμπληρώθηκαν 59 χρόνια από την επικράτηση της Επανάστασης στην Κούβα. Ήταν Πρωτοχρονιά του 1959 όταν οι δυνάμεις των επαναστατών μπαίνουν θριαμβευτικά στην Αβάνα με επικεφαλής τον Τσε Γκεβάρα.

Λίγες μέρες αργότερα, στις 8 του μήνα, φτάνει στην Αβάνα και ο Φιντέλ Κάστρο. Ο Κάστρο δηλώνει: 

«Ζούμε μια αποφασιστική στιγμή της ιστορίας μας. Η τυραννία έπεσε. Απέραντη είναι η λαϊκή χαρά. Έχουμε όμως ακόμα πολλά να κάνουμε. Δεν έχουμε την αυταπάτη να πιστεύουμε ότι από δω και μπρος όλα θα είναι εύκολα. Ισως στο μέλλον όλα θα ‘ναι ακόμα πιο δύσκολα»… 

Τα λόγια του Κάστρο αποδεικνύονται προφητικά όταν δυο χρόνια αργότερα, τον Απρίλη του 1961, εκδηλώνεται η ανοιχτή επέμβαση των ΗΠΑ εναντίον της Κούβας στον Κόλπο των Χοίρων. 

Οι Κουβανοί τσακίζουν τους εισβολείς και υπό τις επευφημίες μιας τεράστιας διαδήλωσης ο Κάστρο ανακοινώνει την εθνικοποίηση όλων των Αμερικάνικων πολυεθνικών, ανακηρύσσει τον σοσιαλιστικό χαρακτήρα της Επανάστασης και τονίζει: 

Αμίν Νταντά. Ο "χασάπης" δικτάτορας της Ουγκάντα, που έτρωγε τα θύματά του

Τον έχουν αποκαλέσει και Χίτλερ της Αφρικής.

Ο πρώην πρωταθλητής μποξ και αργότερα υψηλόβαθμος στρατιωτικός Αμίν Νταντά, κατέλαβε με τη βία την εξουσία το 1971, από τον πρόεδρο Απόλο Μίλτον Ομπότε, γράφοντας μια από τις πιο αισχρές σελίδες στην ιστορία της χώρας.

Στη διάρκεια των 8 ετών που κυβέρνησε, μπήκαν στο στόχαστρό του όλοι οι πολίτες της χώρας.

Περισσότεροι από 300 χιλιάδες εκτελέστηκαν και 70 χιλιάδες απελάθηκαν με κριτήρια «πολιτικά», «νομικά» και κυρίως ρατσιστικά.

Ανθρωποφάγος;

Εκτός όλων των άλλων, παραμένει αδιευκρίνιστη η φήμη περί ανθρωποφαγίας, που τον συνόδευε.

Γινόταν λόγος για τη μανία του Αμίν να τρώει το συκώτι των θυμάτων του, πεπεισμένος ότι έτσι θα εμπόδιζε το πνεύμα τους να επιστρέψει για να ζητήσει εκδίκηση.

Ο δικτάτορας πίστευε με κλειστά τα μάτια, κάθε δοξασία που έβγαινε από το στόμα των μάγων που είχε στην υπηρεσία του.

Πώς οι θρησκευτικές διαμάχες έστειλαν στην πυρά 40.000 «μάγισσες»

Σύμφωνα με έρευνα δύο οικονομολόγων η δίωξη των «μαγισσών» αφορά τη διαμάχη Καθολικής και Προτεσταντικής Εκκλησίας για το «μερίδιο στην αγορά των πιστών» μετά τη Μεταρρύθμιση.

Ήταν μία ιστορία, τόσο τρομακτική, ώστε σε ορισμένα μέρη της Ευρώπης η σκιά της ακόμα, κατά έναν τρόπο, πλανάται βαριά. Η καταδίωξη διεξαγόταν με ιδιαίτερη επιμονή για εξακρίβωση ενοχοποιητικών στοιχείων που να αποδεικνύουν πιθανή «χρήση μαγείας». Η συγκεκριμένη έρευνα είχε στόχο τη δημιουργία κλίματος ηθικού κινδύνου, μαζικής υστερίας και λιντσαρισμάτων.

Μεταξύ 1550 και 1700, μέσα σε ενάμιση αιώνα, περίπου 80.000 άνθρωποι δικάστηκαν με την κατηγορία της μαγείας. Οι μισοί από αυτούς εκτελέστηκαν -στις περισσότερες περιπτώσεις βρήκαν τραγικό θάνατο στην πυρά, όπου κάηκαν ζωντανοί. Και τότε, αιφνιδίως, ως… διά μαγείας οι δίκες εξαφανίστηκαν.

Η εμφάνισή τους δε, ήταν ακόμα πιο περίεργη, καθώς μεταξύ 900 και 1400 οι επικεφαλής της Εκκλησίας αρνούνταν να αναγνωρίσουν ότι υπάρχουν μάγισσες, πόσο μάλλον να οδηγήσουν κάποιον σε δίκη. Αυτό συνέβη παρά το γεγονός ότι η πίστη στην ύπαρξη μαγισσών ήταν εξαιρετικά διαδεδομένη στη μεσαιωνική Ευρώπη και παρά το γεγονός ότι το 1258 ο Πάπας Αλέξανδρος ο Δ’ εξέδωσε κανόνα θέλοντας να αποτρέψει τις τυχόν διώξεις: Για την ακρίβεια, διέταξε την Ιερά Εξέταση να μην ερευνά υποθέσεις με την κατηγορία της μαντείας ή της μαγείας εκτός και αν εμπλέκονταν αιρετικοί.

Οι ΗΠΑ υποχωρούν. Mπορεί η Γερμανία να αναλάβει τα ηνία;

Από τις εκλογές του περασμένου Σεπτεμβρίου μέχρι σήμερα,η Γερμανία μοιάζει να βρίσκεται σε μια βαθιά ενδοσκόπηση. Ακόμη και εσωστρέφεια. Η αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης μοιάζει να έχει απορροφήσει το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας του πολιτικού σκηνικού της μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τα κόμματα να προσπαθούν να βρουν κοινά σημεία επαφής σε ζητήματα όπως τα δημοσιονομικά (φορολογικές ελαφρύνσεις, αυξήσεις στις κοινωνικές παροχές, δημόσιες δαπάνες), το ασφαλιστικό αλλά και η ευρωπαϊκή πολιτική.

Ως προς το τελευταίο, οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες σχεδόν ταυτίζονται με τις προτάσεις του Γάλλου προέδρου Μακρόν που στοχεύουν στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, ενώ οι Χριστιανοδημοκράτες - και κυρίως οι Χριστιανοκοινωνιστές, ο μικρότερος εταίρος του κόμματος της Μέρκελ - διατηρούν τις επιφυλάξεις. Ωστόσο, αυτή η «ενδοσκόπηση» και «εσωστρέφεια» είναι φαινομενικές. Ο γενικός γραμματέας του SPD (Σοσιαλδημοκράτες) Λαρς Κλίνγκμπαϊλ, σε δήλωσή του για την πορεία των διαβουλεύσεων, είπε, μεταξύ άλλων, πως «τα νέα δεδομένα στην Ευρώπη και η νέα σύνθεση του γερμανικού κοινοβουλίου δείχνει ότι βρισκόμαστε σε μια νέα εποχή, η οποία απαιτεί μια νέα πολιτική (…)».

Η Κατρίν Ντενέβ κόντρα στο ρεύμα: 'Αφήστε τους άνδρες να ενοχλούν'

 

Σε άρθρο της που συνυπογράφει μαζί με 100 περίπου γυναίκες, η Γαλλίδα ηθοποιός αντιτίθεται στην «εκστρατεία κατάδοσης» ανδρών που παρενοχλούν σεξουαλικά, κάνοντας λόγο για πουριτανισμό

Μια ομάδα γυναικών, μεταξύ των οποίων η ηθοποιός Κατρίν Ντενέβ, δημοσιοποίησε σήμερα στη Γαλλία ένα άρθρο για να υπερασπιστεί την ελευθερία των ανδρών «να ενοχλούν» και να αντιταχθεί στην «εκστρατεία της κατάδοσης» που έκανε την εμφάνισή της μετά την υπόθεση Γουάινστιν, υιοθετώντας μια στάση αντίθετη ως προς τις αντιδράσεις που έχουν προκληθεί απ' αυτό το παγκόσμιο σκάνδαλο.

«Ο βιασμός είναι ένα έγκλημα. Όμως το επίμονο ή αδέξιο 'καμάκι' δεν είναι αδίκημα, ούτε η αβρότητα φαλοκρατική επίθεση» γράφουν στην εφημερίδα Le Monde μια εκατοστή ηθοποιοί, συγγραφείς, ερευνήτριες ή δημοσιογράφοι, απορρίπτοντας τον «πουριτανισμό» που έχει κάνει την εμφάνισή του μετά τις πρώτες κατηγορίες για παρενόχληση και σεξουαλική επίθεση με στόχο τον ισχυρό αμερικανό παραγωγό.

Σύμφωνα μ' αυτές, αν μετά την υπόθεση υπήρξε «μια θεμιτή συνειδητοποίηση των σεξουαλικών βιαιοτήτων που ασκούνται σε βάρος των γυναικών, ιδιαίτερα μέσα στο επαγγελματικό πλαίσιο», «αυτή η απελευθέρωση του λόγου στρέφεται σήμερα στο αντίθετό της: μας διατάσσουν να μιλάμε καθώς πρέπει, να αποσιωπούμε αυτό που προκαλεί θυμό, και αυτές που αρνούνται να υποκύψουν σε τέτοιες εντολές θεωρούνται προδότριες, συνεργοί!».

Να προστατευτούν ως «ικέτες» οι οκτώ Τούρκοι στρατιωτικοί

Την έντονη αντίθεση της στην αίτηση ακύρωσης παροχής ασύλου σε έναν από τους οκτώ Τούρκους στρατιωτικούς, που έχουν καταφύγει στην χώρα μας, εκφράζει η Πρωτοβουλία πολιτών «Όχι στην έκδοση των 8 Τούρκων αξιωματικών». Παραλλήλως, μέλη της Πρωτοβουλίας χαρακτηρίζουν κορυφαία στιγμή για την ελληνική δικαιοσύνη την απόφαση του Αρείου Πάγου να μην εκδοθούν οι Τούρκοι στρατιωτικοί.

«Οι τρείς συνθέσεις του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου με τις αμετάκλητες αποφάσεις τους, έκριναν να μην εκδοθούν οι οκτώ ικέτες Τούρκοι αξιωματικοί στην Τουρκία με το σκεπτικό ότι δεν θα έχουν δίκαιη δίκη και πιθανόν τίθεται σε κίνδυνο η ζωή τους», αναφέρει η επιστολή μελών της Πρωτοβουλίας.

Χαρακτηρίζει επίσης «αξιοσημείωτη» την τοποθέτηση του αντεισαγγελέα του Α.Π. Χαράλαμπου Βουρλιώτη ότι «οι άνθρωποι αυτοί κινδυνεύουν. Είναι ικέτες. Ακόμη και αν είναι εχθροί της Ελλάδος, να μην εκδοθούν στην Τουρκία».

« Ήταν μια κορυφαία στιγμή των Ελλήνων δικαστών που ανακούφισε και ικανοποίησε το δημοκρατικό κίνημα που αναπτύχθηκε κατά της έκδοσης των οκτώ Τούρκων αξιωματικών. Οι εκδηλώσεις συμπαράστασης γι αυτό τον σκοπό έφεραν τους πολίτες που σέβονται την δημοκρατία να συσπειρωθούν και να δημιουργήσουν μια πρωτοβουλία πολιτών η οποία πρόταξε στον αγώνα της τον Μανώλη Γλέζο, βασικό ομιλητή στην μεγάλη εκδήλωση που έγινε στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών, για την μη έκδοση των 8 Τούρκων αξιωματικών», υπογραμμίζουν στην επιστολή τους τα μέλη της Πρωτοβουλίας.

Αναφερόμενοι μάλιστα στο δελτίο τύπου που εκδόθηκε αμέσως μετά την ιστορική απόφαση του Α.Π από την πρωτοβουλία πολιτών (27 Ιανουαρίου 2017) τονίζουν ότι «είναι η δέουσα απάντηση στους υπερασπιστές του πρωθυπουργού Α. Τσίπρα και της κυβέρνησής του, για την απαράδεκτη άσκηση της αίτησης ακύρωσης απόφασης, για την παροχή ασύλου σε έναν από τους 8 Τούρκους αξιωματικούς».

Σαν σήμερα το 1919 ξεσπάει η εξέγερση των Σπαρτακιστών

Σαν σήμερα, στις 5 Γενάρη του 1919 ξεκίνησε στη Γερμανία η εξέγερση της Ένωσης των Σπαρτακιστών ή αλλιώς εξέγερση του Ιανουαρίου. Πρωταγωνιστικό ρόλο στον λαϊκό ξεσηκωμό είχε το προλεταριάτο του Βερολίνου, υπό την καθοδήγηση των «Σπαρτακιστών».

(Η Ένωση Σπάρτακος -γερμ., Spartakusbund, Σπάρτακουσμπουντ-, γνωστή και ως Σπαρτακιστική Ομοσπονδία, ή απλά Σπαρτακιστές ήταν ένα αριστερό Μαρξιστικό επαναστατικό κίνημα που δημιουργήθηκε στη Γερμανία κατά τη διάρκεια του Α' Παγκόσμιου Πολέμου. Το κίνημα ονομάστηκε έτσι από τον Σπάρτακο, ηγέτη της μεγαλύτερης εξέγερσης δούλων της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Ιδρύθηκε από τον Καρλ Λίμπκνεχτ, τη Ρόζα Λούξεμπουργκ, την Κλάρα Ζέτκιν, και άλλους».

Οι «Σπαρτακιστές» είχαν αποκτήσει μεγάλη επιρροή στην εργατική τάξη των γερμανικών μεγαλουπόλεων (Βερολίνο, Στουτγκάρδη, Αμβούργο κ.ά.) με την αντίθεση τους στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο υποστηρίζοντας παράλληλα την ταξική πάλη και την επαναστατική δράση των μαζών.

Η «εξέγερση των Σπαρτακιστών» δεν ξεκίνησε ως εξέγερση. Ξεκίνησε ως μια καλά υπολογισμένη πρόκληση της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης στην εργατική τάξη και στην επαναστατική Αριστερά του Βερολίνου.

Η κυβέρνηση είχε προκύψει από την επανάσταση των στρατιωτών και εργατών στις αρχές του Νοέμβρη, που κατέληξε στην ανατροπή του Κάιζερ και στον τερματισμό του πολεμικού σφαγείου. Σε εκατοντάδες σημεία σε όλη τη Γερμανία, οι εργάτες και οι φαντάροι συγκροτούσαν συμβούλια, όπως τα σοβιέτ στη Ρωσία ενάμιση χρόνο πριν.

Τα κόμματα που κυριαρχούσαν σε αυτό το κίνημα ήταν το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Γερμανίας (SPD) και το Ανεξάρτητο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (USPD). Οι Ανεξάρτητοι είχαν διαγραφεί το 1917 από το SPD λόγω της εντεινόμενης αντίθεσής τους στη στήριξη που έδινε η κομματική ηγεσία στην κυβέρνηση και στον πόλεμο.

Οι άνθρωποι που αφαιρούν πέη από τα social media

Άρης Χατζηστεφάνου

Στρατιές δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων σε χώρες του Τρίτου Κόσμου αφαιρούν καθημερινά άσεμνες ή αποκρουστικές εικόνες από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η δουλειά τους είναι άλλοτε απάνθρωπη και άλλοτε… επικίνδυνα πολιτική.

Στο Μπακόρ, μια πόλη μόλις 20 χιλιόμετρα από τη Μανίλα στις Φιλιππίνες, δεκάδες εργάτες μπαίνουν κάθε πρωί σε ένα από τα πιο περίεργα γραφεία του πλανήτη. Πάνω σε πάγκους υπάρχουν μεγάλες οθόνες υπολογιστών στις οποίες εμφανίζονται οι πιο αποκρουστικές φωτογραφίες και βίντεο που μπορεί να σκεφτεί κανείς: από «αθώες» εικόνες με πέη (dick pics) μέχρι σκηνές βιασμού ανηλίκων ή αποκεφαλισμούς θυμάτων του ISIS. Κάθε εργάτης έχει στη διάθεσή του μερικά δευτερόλεπτα για να αποφασίσει αν η κάθε εικόνα μπορεί να εμφανιστεί σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή πρέπει να διαγραφεί – ενδεχομένως μαζί με τον χρήστη που θέλησε να τις ποστάρει στον λογαριασμό του.

Στα πολυτελή γραφεία αμερικανικών κολοσσών, όπως η Facebook και η Twitter, η συγκεκριμένη εργασία παρουσιάζεται με τον βαρύγδουπο τίτλο «content moderation». Η πραγματικότητα, όμως, που είδε στις Φιλιππίνες ο δημοσιογράφος του περιοδικού Wired, Αντριαν Τσεν, έμοιαζε βγαλμένη από την κόλαση του Δάντη. Ενα νέο προλεταριάτο της ψηφιακής εποχής λειτουργεί σαν ανθρώπινο σφουγγάρι απορροφώντας όλη τη βρομιά που ο υπόλοιπος πλανήτης δεν θέλει ή δεν αντέχει να δει.

Τουλάχιστον 100.000 άνθρωποι υπολογίζεται ότι απασχολούνται σε εταιρείες υπεργολάβων στον συγκεκριμένο τομέα – δηλαδή διπλάσιος αριθμός από τους εργαζόμενους της Google και 14 φορές περισσότεροι από όσους εργάζονται στη Facebook. Οι ιστορίες που έχουν να διηγηθούν ξεπερνούν την πιο διεστραμμένη φαντασία και συνήθως λειτουργούν σαν οδοστρωτήρας για την ψυχική τους υγεία.

Ευλογία, ευλογιά, ανεμοβλογιά και ανεμογκάστρι

Tου Σαράντη Δημητριάδη, ομότιμου καθηγητή γεωλογίας ΑΠΘ

Πολλές φορές ξορκίζουμε -ή νομίζουμε πως ξορκίζουμε- κάποιο κακό δίνοντάς του ένα όνομα που θυμίζει το αντίθετό του: κάτι καλό και επιθυμητό. Έτσι π.χ. τη βαριά αρρώστια που προκαλεί άσχημα εξανθήματα στο πρόσωπο όπου και αφήνει μόνιμα σημάδια, αν δεν οδηγεί και στο θάνατο, την ονοματίσαμε ευλογιά και όχι κατάρα όπως θα ήταν σωστότερο.

Αυτή η πρακτική της αποτρόπαιης ονοματοδοσίας δεν συμβαίνει όμως μόνο με τις αρρώστιες. Συμβαίνει συχνά και με τις πράξεις που ξεκινούν από παράτυπες ή και παράνομες αποφάσεις οι οποίες υποσυνείδητα δημιουργούν ενοχικά σύνδρομα. Πολύ συχνά επίσης συναντάται στις πράξεις της εξουσίας (κάθε βαθμού και είδους) η οποία για να μετριάσει τη βαριά επίπτωση κάποιων έργων ή αποφάσεών της (στην περίπτωση που δεν τις αποκρύπτει τελείως) τις ντύνει με χαρακτηρισμούς παραπειστικούς και καθησυχαστικούς. Το ξεπούλημα π.χ. δημόσιας περιουσίας τo ονομάζει κατά κανόνα αξιοποίησή της, τη με χίλιους δυο τρόπους υποβάθμιση του περιβάλλοντος την ονομάζει άλλοτε προστασία, άλλοτε αναβάθμιση και άλλοτε ανάδειξή του κ.ο.κ.

Πρόσφατα, σε αγιασμό που έγινε για τα «θυρανοίξια» ενός χώρου …υγειονομικής (ουάου) ταφής επικίνδυνων (τοξικών) αποβλήτων στην Χαλκιδική [1], διαβάσαμε το εκπληκτικό, και άκρως καθησυχαστικό βεβαίως, ότι εγκαινιάστηκε με τον πρέποντα αγιασμό ένα έργο ‘’μεγάλης περιβαλλοντικής σημασίας’’ (sic) –ουδεμία αναφορά φυσικά στην ΧΥΤΕΑ ταυτότητά του. Το ενδεδειγμένο βέβαια στην περίπτωση αυτή θα ήταν αντί αγιασμού να γινόταν μια πλήρης και με όλους τους σχετικούς κανόνες τελετή εξορκισμού (του παραμονεύοντα στα θεμέλια του ΧΥΤΕΑ αυτού κακού).

Σε άλλη περίπτωση, κάποιος ιδιαίτερα ενθουσιώδης αρθρογράφος στην προσπάθειά του να παρουσιάσει τις επικείμενες έρευνες, και οσονούπω γεωτρήσεις, για υδρογονάνθρακες στο Ιόνιο αλλά και στην Ήπειρο, ως περιβαλλοντικά εντελώς ακίνδυνες -αν όχι και ωφέλιμες- έγραψε την εξής φράση [2]:

«Η κινδυνολαγνεία για την αξιοποίηση των πιθανών αποθεμάτων υδρογονανθράκων συνεχίζεται. Μετά τα Ιόνια νησιά σειρά έχουν τα Ιωάννινα (Ωστόσο μία απορία πρέπει να εκφρασθεί ειδικά για τα Ιόνια νησιά. Από τι κινδυνεύουν πραγματικά τα Ιόνια νησιά και γενικότερα οι τουριστικές περιοχές;)». Προσέξτε στο παραπάνω τον ενστικτώδη ενδοιασμό του γράφοντος όταν εκφέρει τη ρητορική απορία του:«Από τι κινδυνεύουν…..». Φρόνιμα ποιώντας αμέσως μετά φροντίζει να αναφερθεί «ειδικά για τα Ιόνια νησιά» και τις «τουριστικές περιοχές», βγάζοντας από το κάδρο του ρητορικού του ερωτήματος ειδικότερα τα Ιωάννινα των χερσαίων ερευνών και γεωτρήσεων. Γιατί αντιλαμβάνεται βεβαίως ότι για την περίπτωση των Ιωαννίνων στο ρητορικό του ερώτημα χωρούν μία ή πολλές απαντήσεις που δεν στηρίζουν καθόλου την ιστορία που αφηγείται στο υπόλοιπο άρθρο του.