Όταν μπροστά στην Ελλάδα και τον πρωθυπουργό της υποκλινόταν η παγκόσμια κοινότητα…

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

«...εγώ δεν μισώ τους ανθρώπους,

ούτε επιτέθηκα σε...

κανέναν,

αλλά αν μια μέρα στην πείνα με υποχρεώσουν,

θα τραφώ με τις σάρκες του κατακτητή μου.

Προσέξτε!

Την πείνα και την οργή μου!»

Mahumud Darwish

Όποιος δεν έχει μνήμη δεν έχει μέλλον!

Ιούνης του 1982, το Ισραήλ εισβάλει στο Λίβανο...

Αύγουστος του 1982, ο ισραηλινός στρατός εισβάλει στη Βηρυτό...

Καλοκαίρι του 1982… Το ναζιστικό-κατοχικό καθεστώς στην Παλαιστίνη, οι σιωνιστές παίρνουν το πράσινο φως για να εξουδετερώσουν την "τρομοκρατία" και τον αρχιτρομοκράτη Γιάσερ Αραφάτ (ναι, τότε για τους “θεσμούς” της “κοινωνίας των εθνών”, ο ηγέτης της Παλαιστινιακής Αντίστασης ήταν ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ και κανείς πολιτικός ηγέτης δεν τολμούσε να του συμπαρασταθεί…).

Τον Αύγουστο του 1982 ένας Ευρωπαίος πρωθυπουργός σηκώνει οργισμένη φωνή!

Ένας Έλληνας τολμάει... ο Ανδρέας Παπανδρέου, πρωθυπουργός της Ελλάδας, μέλος της ΕΟΚ και του ΝΑΤΟ -αδιαφορώντας για τη στάση των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και της ΕΟΚ-, διδάσκει στην παγκόσμια κοινότητα τη Διεθνιστική Αλληλεγγύη, τη στάση των σοσιαλιστών απέναντι στην αδικία!

«Σαμαρικό» μήνυμα σε Μητσοτάκη για πτώση της κυβέρνησης όπως το '93

Είναι κοινό μυστικό πως οι σχέσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Αντώνη Σαμαρά δεν διανύουν την καλύτερή τους περίοδο μετά τις εκλογές της 7ης Ιουλίου.

Ο πρώην πρωθυπουργός είναι χολωμένος με τις πληροφορίες που φέρουν τον νυν να τον έχει αποκλείσει από κάθε - ρεαλιστικό - σενάριο για τη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας, δυσαρεστήθηκε έντονα απο τις συνοπτικές διαδικασίες με τις οποίες αποκλείστηκε και από τη θέση του επιτρόπου, ενώ δεν συγχωρεί εύκολα στον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι, πλην του Άδωνι Γεωργιάδη, δεν συμπεριέλαβε άλλα στελέχη της «σαμαρικής» πτέρυγας στις κορυφαίες επιλογές του για την στελέχωση της κυβέρνησης.

Και, παρά τη δημόσια αναγκαστική σιωπή του, στις κατ ιδίαν πολιτικές επαφές του ο Αντώνης Σαναρας δεν είναι καθόλου φειδωλός σε σχόλια και κριτική για την κυβερνητική γραμμή του πρώτου διμήνου μετά τις εκλογές. Όπως λένε συνομιλητές του, χρεώνει στην κυβέρνηση και προσωπικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη «ενδοτισμό» και «κωλοτούμπα» στο μακεδονικό, «απενοχοποίηση» των πεπραγμένων Τσίπρα στην Ευρώπη, «υπερβολικά ήπια στάση» σε ό,τι αφορά την «απόδοση ευθυνών» για το πρώτο εξάμηνο του 2015 και, κυρίως, εγκατάλειψη του σχεδίου «τιμωρίας των ενόχων για την σκευωρία της Novartis» - μια υπόθεση την οποία ο Αντώνης Σαμαράς έχει ανάγει σε ζήτημα προσωπικής δικαίωσης και αξιώνει πολιτική εκδίκηση.

Ο Γκουαϊδό αρνείται να συμμετάσχει σε πρόωρη εκλογική αναμέτρηση

Την Παρασκευή σε συνέντευξη που παραχώρησε στο «Associated Press», ο Χουάν Γκουαϊδό, δοτός «πρόεδρος» των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, δήλωσε ότι δεν πρόκειται να μετέχει σε εκλογές που θα προκηρυχτούν, χαρακτηρίζοντας μια τέτοια διαδικασία «φάρσα». Η κυβέρνηση της Βενεζουέλας έχει δεσμευτεί να προκηρύξει εκλογές για την ελεγχόμενη από την αντιπολίτευση Εθνική Συνέλευση στις αρχές του 2020. Ο επικεφαλής του Σοσιαλιστικού Κόμματος και βασικός σύμμαχος του Maduro, Ντιοσντάδο Καμπέγιο, δήλωσε ότι οι εκλογές για την Εθνική Συνέλευση, η οποία αποτελεί το σημαντικότερο θεσμικό όργανο της χώρας και στο οποίο κυριαρχεί η αντιπολίτευση, θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν τον Ιανουάριο ή νωρίτερα. Η πενταετής θητεία της Εθνοσυνέλευσης θα λήξει το Δεκέμβριο του 2020 και οι εκλογές παραδοσιακά διεξάγονται τον τελευταίο μήνα της θητείας της.

Όπως είπε ο Γκουαϊδό σε συνέντευξη που παραχώρησε στο «The Associated Press», μια εκλογική αναμέτρηση με τον Μαδούρο στην εξουσία θα είναι φάρσα. Πιο συγκεκριμένα ο ηγέτης της αντιπολίτευσης είπε ότι «είμαστε πολύ σαφείς ότι θα συνεχίσουμε μέχρι το σημείο που οι εκλογές στη Βενεζουέλα θα είναι πραγματικά ελεύθερες». Υποστήριξε ακόμα ότι υπάρχουν ενδείξεις αποδυνάμωσης της κυβέρνησης Maduro. Ακόμα είπε ότι ο πρόεδρος χρησιμοποιεί βασανιστήρια εναντίον των πολιτικών του αντιπάλων και παράλληλα απομονώνεται συνεχώς τόσο από τον λαό της Βενεζουέλας όσο και από τη διεθνή κοινότητα.

Κο­λομ­βία: Αντάρ­τες των FARC ανα­κοί­νω­σαν την επα­νέ­ναρ­ξη του ένο­πλου αγώνα

Με βί­ντεο που αναρ­τή­θη­κε χθες Πέμ­πτη στο δια­δί­κτυο, ο δεύ­τε­ρος στην ιε­ραρ­χία των Επα­να­στα­τι­κών Ενό­πλων Δυ­νά­με­ων Κο­λομ­βί­ας-Λαϊ­κός Στρα­τός (FARC-EP) Ιβάν Μάρ­κες ανα­κοί­νω­σε ότι ξα­να­παίρ­νει τα όπλα μαζί σε άλ­λους ηγέ­τες των ανταρ­τών, κα­ταγ­γέλ­λο­ντας την αθέ­τη­ση από την πλευ­ρά της αστι­κής κυ­βέρ­νη­σης της συμ­φω­νί­ας ει­ρή­νης του 2017.

«Ανα­κοι­νώ­νου­με στον κόσμο ότι ξε­κί­νη­σε η δεύ­τε­ρη Marquetalia [ιστο­ρι­κό λίκνο της εξέ­γερ­σης στη δε­κα­ε­τία του 1960], εξ ονό­μα­τος του οι­κου­με­νι­κού δι­καί­ου των λαών να παίρ­νουν τα όπλα για να εξε­γερ­θούν ενά­ντια στην κα­τα­πί­ε­ση», ανα­φέ­ρει στο βί­ντεο ο Ιβάν Μάρ­κες, φο­ρώ­ντας πρά­σι­νη στολή πα­ραλ­λα­γής, στο πλευ­ρό κυ­ρί­ως του Χε­σούς Σά­ντριτς, ενός άλλου πρώην ηγέτη των FARC. 

Από το δάσος της νο­τιο­α­να­το­λι­κής Κο­λομ­βί­ας, ο Ιβάν Μάρ­κες ανα­κοί­νω­σε «τη συ­νέ­χι­ση των επι­χει­ρή­σε­ων των ανταρ­τών σε απά­ντη­ση της προ­δο­σί­ας από το κρά­τος των συμ­φω­νιών ει­ρή­νης της Αβά­νας» που είχαν οδη­γή­σει στον αφο­πλι­σμό το 2017 πε­ρί­που 7.000 αν­δρών και γυ­ναι­κών μα­χη­τών των FARC.

Ο διοι­κη­τής Μάρ­κες ήταν ο επι­κε­φα­λής της αντι­προ­σω­πεί­ας των FARC στις ει­ρη­νευ­τι­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις που διε­ξή­χθη­σαν στην Αβάνα από τον Σε­πτέμ­βριο του 2012 μέχρι το κα­λο­καί­ρι του 2016 με την κυ­βέρ­νη­ση του προ­έ­δρου (2010-2018) Χουάν Μα­νου­έλ Σά­ντος. Μετά την υπο­γρα­φή της συμ­φω­νί­ας ει­ρή­νης, οι FARC με­τα­σχη­μα­τί­στη­καν σε πο­λι­τι­κό κόμμα, με εκα­το­ντά­δες αντάρ­τες να τί­θε­νται προ­ο­δευ­τι­κά στο πε­ρι­θώ­ριο της δια­δι­κα­σί­ας που είχε σκοπό να θέσει τέρμα σε μια ένο­πλη σύ­γκρου­ση διάρ­κειας μισού αιώνα.

Σταύρος Μπαλάσκας: Από τη «ζαρντινιέρα» στα «σκουπίδια των Εξαρχείων»

Ο αντιπρόεδρος της ΠΟΑΣΥ Σταύρος Μπαλάσκας, που απασχόλησε τις τελευταίες ημέρες τα φώτα της δημοσιότητας εξαιτίας της ρατσιστικής του δήλωσης περί «ενοχλητικής σκόνης» (για πρόσφυγες και μετανάστες) και «σκουπιδιών» (για «ακροαριστερούς, ακροαναρχικούς, ανθρώπους ιδιαίτερους») δεν είναι η πρώτη φορά που προκαλεί με δηλώσεις του.

Ένα ποτ πουρί από τις επιτυχίες μόνο του τελευταίου τριμήνου μπορεί να περιλάβει τις απειλές του λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές από το «Πρώτο Θέμα» ότι «αν πάρουμε πολιτική εντολή για τα Εξάρχεια, θα πάθετε την πλάκα σας» ή του περασμένου Απριλίου, από τον ΣΚΑΪ πάλι, αναφερόταν στα Εξάρχεια ως «κατακτημένα ελληνικά εδάφη εντός της ελληνικής επικράτειας».

Στις 9 Ιουλίου 2019, μετά τις εκλογές πια, από τη συχνότητα του ΣΚΑΪ σπεύδει να δηλώσει: "Δεν περάσαμε καλά σαν αστυνομικοί και η ψυχολογία μας δεν ήταν καλή. Η προηγούμενη κυβέρνηση δεν στάθηκε δίπλα στους αστυνομικούς». Και προσθέτει: «Δεν αισθανόμασταν ότι έχουμε μία πολιτική κάλυψη».

Η ψυχολογία του αστυνομικού απασχολεί πολύ τον κ. Μπαλάσκα, ειδικά όταν νιώθει ότι δεν επικροτείται από δημοσιογράφους, πολιτικούς ή ακαδημαϊκούς η αστυνομική αυθαιρεσία. Τον μακρινό Νοέμβριο του 2006 ο Σταύρος Μπαλάσκας, ως αντιπρόεδρος τότε της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αττικής, για την «υπόθεση της ζαρντινιέρας» τσακωνόταν στα τότε παράθυρα του Mega με τον Γ. Πρετεντέρη και την Τρέμη ρωτώντας αν ο Γ. Πρετεντέρης έχει πάει στρατό και τι έλεγαν εκεί περί «ακμαιότατου ηθικού», το οποίο θεωρούσε ο Στ. Μπαλάσκας ότι επλήγη από τις επικρίσεις και τις αντιδράσεις που είχαν προκληθεί από τη δημοσίευση των σκηνών του άγριου και αναίτιου ξυλοδαρμού του Κύπριου φοιτητή.

Εγώ θα ξανανέβω στον Πενταδάκτυλο. Αν δεν προλάβω να με πάτε σεις. Μου το χρωστάτε!

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

«Μου είπαν: Είσαι μικρός. Αν κάνεις ένα ακόμα βήμα θα σε αφανίσουν.

Είπα: Αν...

δεν το κάνω θα είμαι ακόμα πιο μικρός (...)

(...) όσος μού έμεινε χρόνος ανήκει στον αγώνα για λευτεριά και δικαίωση.

Τότε μόνο θα αναπαυθώ ζωντανός ή νεκρός,

όταν λεύτεροι πορευτούμε στον λεύτερο Πενταδάκτυλο.

Εγώ θα ξανανέβω στον Πενταδάκτυλο.

Αν δεν προλάβω να με πάτε σεις. Μου το χρωστάτε!»

Βάσος Λυσσαρίδης

30 Αυγούστου 1974... η δολοφονική επίθεση εναντίον του Βάσου Λυσσαρίδη κι ο θάνατος του Δώρου...

Στην Κύπρο μας, το μετερίζι του Ελληνισμού και της Πατρίδας... όλα ἦταν ὅλα σιωπηλά,

γιατί τὰ 'σκιαζε ἡ φοβέρα καὶ τὰ πλάκωνε ἡ σκλαβιά...

Το προδοτικό πραξικόπημα, έργο της αμερικανοκίνητης χούντας των συνταγματαρχών -με αποτέλεσμα την τουρκική εισβολή με τη βοήθεια του ΝΑΤΟ-, πραγματοποιούσε τους στόχους των προστατών-συμμάχων μας κι οι ορδές του Αττίλα εισβάλλουν ανενόχλητες στην Κύπρο.

Η χούντα είχε καταρρεύσει κι οι λεγόμενοι «συνετοί και ρεαλιστές», όπως κι οι σημερινοί "μεταρρυθμιστές, εκσυγχρονιστές" της κοσμοπολίτικης "αριστεράς" και δεξιάς, γνήσιοι συνεχιστές τους, πρόθυμοι για υποταγή ζητούσαν το συμβιβασμό... να δοθεί «γη και ύδωρ», προβάλλοντας το γνωστό: "Δεν υπάρχει άλλη λύση".

Ο "εθνάρχης" της δεξιάς ήταν σαφής κι η φράση του, εκτελώντας τα συμβόλαια των συμμάχων μας, μας στοιχειώνει μέχρι σήμερα -με μοναδική εξαίρεση την περίοδο της πρωθυπουργίας του Ανδρέα Παπανδρέου με το "Αμυντικό Δόγμα"-... Κ. Καραμανλής... «Η Κύπρος κείται μακράν»!

Άρης Βελουχιώτης: «Εγώ, παιδί του Ελληνικού Λαού…»

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Πριν κάμποσο καιρό, πάνου στη Λιάκουρα, στο αετοχώρι το Δαδί, ρώτησα ένα παιδί ως οχτώ χρονώ:

– Τον ξέρεις τον Άρη;

– Ναι, μου λέει. Τον ξέρω.

– Τον είδες ποτέ σου;

– Όχι. Μα τόνε ξέρω.

– Πώς είναι;

– Τρεις βολές πιο αψηλός απ’ τον πατέρα μου. Κι έχει ένα μεγάλο-μεγάλο κόκκινο άλογο. Και πίσω τον ακολουθάει πάντοτες ένας τρανός αητός με μια σημαία.

Μιαν άλλη φορά, στα Τρίκαλα, ρώτησα ένα “αετόπουλο” που πέρναγε τις γραμμές του οχτρού μεταφέροντας μαντάτα στους αντάρτες μέσα στο κούφωμα ενός καλαμιού.

– Γιωργή, τον ξέρεις τον Άρη;

– Τόνε ξέρω.

– Τον είδες ποτέ σου;

– Τον είδα με τα μάτια μου.

– Πώς είναι;

– Έχει μακριά γένεια κι ένα αληθινό άστρο στο μαύρο σκούφο του. Κι άμα μιλάει -κι ας χιονίζει ακόμα- γίνεται μονομιάς πολλή ζέστα. Κι όταν ακούνε το όνομά του οι Γερμανοί κρύβουνται σα λαγοί μέσα στα δάσα.

Ένα μεγάλο κόκκινο άλογο, ένας αητός με μια σημαία, ένα άστρο αληθινό, πολλή ζέστα -αυτός είναι ο Άρης των παιδιών και των μεγάλων.

Και γω που δυο φορές όλο-όλο τον αντάμωσα, έτσι σαν τα παιδιά και γω, έτσι τον βλέπω και τον τραγουδάω τον ΑΡΗ» 

(Γιάννης Ρίτσος, Το υστερόγραφο της δόξας – Άρης Βελουχιώτης)

Κούλογλου προς Επίτροπο Γιούροβα: στέλνετε τον Ασάνζ να σαπίσει στις φυλακές

«Οι αρμόδιες αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου πρέπει να επιβεβαιώσουν ότι η έκδοση του Τζούλιαν Ασάνζ στις ΗΠΑ, δεν θίγει τα δικαιώματα που αναφέρονται στο άρθρο 19 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ». Αυτό αναφέρει σε επιστολή της προς ευρωβουλευτές της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, η Επίτροπος Δικαιοσύνης, Βέρα Γιούροβα.

Υπενθυμίζεται ότι στις 19 Ιουνίου ευρωβουλευτές της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, συμπεριλαμβανομένων των ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, έστειλαν επιστολή προς τον Αντιπρόεδρο της Επιτροπής, Φρανς Τίμερμανς, εκφράζοντας την ανησυχία τους σχετικά με την κατάσταση του Τζ. Ασάνζ, ιδίως σχετικά με την ενδεχόμενη έκδοσή του από το Ηνωμένο Βασίλειο στις ΗΠΑ. Στην επιστολή τους οι ευρωβουλευτές επισημαίνουν ότι το αίτημα έκδοσης του φυλακισμένου ιδρυτή του Wikileaks στις ΗΠΑ έχει υπογράψει ο υπουργός Εσωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου, Σαγίντ Τζαβίντ, καθιστώντας τον Ασάνζ πιο κοντά στην αντιμετώπιση της δίωξης. «Λυπούμαστε για την απόφαση αυτή. Ο ιδρυτής του WikiLeaks είναι ένα διεθνές σύμβολο του αγώνα για διεθνή πολιτική διαφάνεια και η κράτησή του αποτελεί όχι μόνο επίθεση στο δικαίωμα στην πληροφόρηση, που αποτελεί θεμελιώδη πυλώνα της δημοκρατίας, αλλά και παραβιάζει τόσο τη διεθνή όσο και την ευρωπαϊκή νομοθεσία», αναφέρουν στην επιστολή τους οι ευρωβουλευτές.

Η υπόθεση Ασάνζ έχει αποκτήσει τεράστια συμβολική σημασία καθώς αφορά το δικαίωμα δημοσιογράφων και οργανισμών ΜΜΕ, όπως τα wikileaks που ίδρυσε ο Ασάνζ, να δημοσιεύουν αποκλειστικές πληροφορίες και ντοκουμέντα για τις δραστηριότητες και τους ισχυρούς του πλανήτη. «Ο Ασάνζ δεν είναι πολίτης των ΗΠΑ. Αν εκδοθεί στις ΗΠΑ, τότε κάθε χώρα, από τη Βόρεια Κορέα και την Σαουδική Αραβία ως τη Τουρκία ή τη Βραζιλία θα μπορεί να ζητά την έκδοση ξένων δημοσιογράφων επειδή αποκαλύπτουν μυστικά τους», δήλωσε ο Στέλιος Κούλογλου σχολιάζοντας την απάντηση της Ευρωπαίας Επιτρόπου. «Η κυρία Γιούροβα δεν παίρνεί θέση σε αυτό το κεφαλαιώδες ζήτημα αλλά μας διαβεβαιώνει ότι ο Ασάνζ μπορεί να εκδοθεί αν δεν εκτελεστεί αλλά σαπίσει στις φυλακές».

70 χρόνια από το τέλος της ένοπλης πάλης του ΔΣE

Πηγή αγωνιστικής έμπνευσης και ανεξάλειπτος τίτλος τιμής για τους κομμουνιστές και τον αδούλωτο δημοκρατικό ελληνικό λαό

Oι εσωτερικές διεργασίες, η ίδια η πάλη των τάξεων παρήγαγε αυτό τον τιτάνιο αγώνα του λαού μας με αφετηρία την μετά το β’ παγκόσμιο πόλεμο πραγματικότητα. H συμφωνία της Bάρκιζας το Φλεβάρη του 1945 ήταν το επιστέγασμα της αιματηρής ιμπεριαλιστικής επέμβασης των Άγγλων ενάντια στην EAMοελασίτικη αντίσταση το Δεκέμβρη του ’44. Άνοιξε το δρόμο έτσι ώστε ο εγγλέζικος παράγοντας να καθορίζει πλέον τα πράγματα στη χώρα μας.

Oι αλλαγές στο συσχετισμό των δυνάμεων σε παγκόσμια κλίμακα, σαν συνέπεια του αποφασιστικού ρόλου της EΣΣΔ στη νίκη κατά του φασιστικού άξονα, συμβάλλουν ουσιαστικά όχι μόνο στις διεθνείς σχέσεις αλλά και στην πάλη των λαών. Kαι ενώ σε πολλές χώρες της Aνατολικής και Nότιας Eυρώπης συντελείται ένα πρωτοφανές για την ιστορία των λαών λαϊκοδημοκρατικό αναδημιουργικό έργο, σε άλλες, όπως και στη χώρα μας, αναπτύσσεται η σκληρή αναμέτρηση με τις δυνάμεις του φασισμού και της ντόπιας και ξένης αντίδρασης. H Eλλάδα βρίσκεται πλέον κάτω από αγγλική κατοχή με την ολιγαρχία να προσπαθεί να συγκροτήσει τον κρατικό της μηχανισμό στα μέτρα των συμφερόντων που αυτή εκφράζει. Oι κυβερνήσεις που ανέλαβαν από το Mάρτιο του 1945, μολονότι διαβεβαίωναν ότι θα εφαρμόσουν κατά γράμμα τη συμφωνία της Bάρκιζας, δεν τήρησαν τίποτε από αυτή.

Κάτω από το όριο του 10: Ακατάλληλος για Δημόσιο Πανεπιστήμιο, ιδανικός για Ιδιωτικό

Η ανακοίνωση των βάσεων εισαγωγής των υποψηφίων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση συνοδεύτηκε από μια ενορχηστρωμένη επιχείρηση κυβέρνησης και μιντιακού συστήματος υπονόμευσης των δημόσιων πανεπιστημίων με αιχμή τις επιδόσεις των μαθητών.

Μετά τις ανακοινώσεις, το πανομοιότυπο επιχείρημα που αναπαρήχθη από τα περισσότερα μίντια και την υπ. Παιδείας είναι πως σε κάποιες σχολές η βάση εισαγωγής διαμορφώνεται κάτω από τη βαθμολογική βάση του 10 και άρα δεν είναι δυνατόν ένας μαθητής με γενικό βαθμό 7,5 να εισαχθεί, για παράδειγμα στο Μαθηματικό. Ο στόχος είναι ξακάθρος και σε αυτόν κατέληγαν όλες οι αναφορές: Να στρωθεί το χαλί για την επαναφορά του ορίου του 10 για την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Το παράδοξο και υποκριτικό είναι πως ένας μαθητής με βαθμό κάτω από 10 κρίνεται από τους «ειδήμονες» ακατάλληλος για το Δημόσιο Πανεπιστήμιο, αλλά ασφαλώς μπορεί να αποκτήσει για παράδειγμα πτυχίο Ιατρικής ή Νομικής σε ιδιωτικό Πανεπιστήμιο αρκεί να πληρώσει αδρά. Αυτή είναι η επιδίωξη εξάλλου τις επαναφοράς του ορίου του 10 και της μείωσης των εισακτέων: Να οδηγηθούν τα παιδιά στην ιδιωτική εκπαίδευση. 

Παράλληλα αποσιωπούν φυσικά και το γεγονός ότι οι επιδόσεις των μαθητών είναι συνάρτηση της ύλης και της δυσκολίας των θεμάτων ανά έτος αλλά και της μείωσης των εξεταζόμενων μαθημάτων. Παραγνωρίζουν δηλαδή ότι η ύλη του Πανεπιστημίου έχει "κατέβει" πλέον στο Λύκειο, ότι ο ανταγωνισμός έχει αυξηθεί τεχνητά, ότι αφαιρέθηκαν εύκολα μαθήματα γενικής κατεύθυνσης και ότι μια χρονιά με υπερβολικά δύσκολα θέματα στις εξετάσεις - όπως φέτος- μπορεί να ρίξει κάτω από τη βάση, μαθητές με υψηλό βαθμό προετοιμασίας.

Το σχέδιο για τον «νέο ΣΥΡΙΖΑ»

Με δυο αποφάσεις που στοχεύουν καθαρά στην μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ σε μια ευρεία και σύγχρονη ριζοσπαστική παράταξη της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς και με ένα βήμα εκτόνωσης των εσωκομματικών εντάσεων έκλεισε η κρίσιμη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ υπό τον Αλέξη Τσίπρα.

Οι δυο αποφάσεις που εκτιμάται ότι θα παίξουν κρίσιμο ρόλο στον μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ είναι:

η άμεση έναρξη - από την 1η Οκτωβρίου - πανελλαδικής καμπάνιας για την εγγραφή νέων μελών σε περίπτερα του κόμματος σε όλη την χώρα αλλά και διαδικτυακά μέσα από την νέα ψηφιακή πλατφόρμα,

η δημιουργία ενος ενιαίου κέντρου με την Προοδευτική Συμμαχία, αρχης γεννονένης από την άμεση συγκρότηση ενιαίας Κεντρικής Οργανωτικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης (ΚΟΕΑ), με την συμμετοχή των στελεχών της Προοδευτικής Συμμαχίας και άλλων προσωπικοτήτων της κεντροαριστεράς.

Το βήμα εκτόνωσης των εσωκομματικών αντιθέσεων είναι η απόφαση Τσίπρα να μην ζητήσει την εκλογή του από την βάση με διαδικασίες όπως εκείνες που ακολούθησαν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ -μια απόφαση που ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αιτιολόγησε λέγοντας: «Δεν αισθάνομαι ότι χρειάζομαι καμία εκλογή για να αποκτήσω κύρος ηγεσίας. Έχουμε κερδίσει υπό την ηγεσία μου τρεις εκλογές, ένα δημοψήφισμα και στις εκλογές που χάσαμε, ο ΣΥΡΙΖΑ ψηφίστηκε από τον έναν στους τρεις ψηφοφόρους».