Τι μας λες μωρή λουλού;

Τι μας λες μωρή λουλού χωρίς ενσυναίσθηση ότι παίξαμε και χάσαμε;

Χωρίς ενσυναίσθηση σημαίνει έλλειψη συμπόνιας. Δηλαδή, ψυχοπαθής. Χαρακτηριστικό που είναι δημοφιλές χαρακτηριστικό και το ζητάνε σε ανώτατα αξιώματα.

Τι είμαστε, πρακτορείο στοιχημάτων και παίζουμε κιόλας;

Με τόσες αυτοκτονίες, ανέργους και αστέγους, μας λέει ο ψυχοπαθής κακομαθημένος ζάμπλουτος γυαλαμπούκας -που στο σχολείο δεν τον παίζανε τα άλλα παιδάκια- ότι παίξαμε και χάσαμε.

Μας έχουν τσουρομαδήσει τα αρπακτικά και ειρωνεύονται κι από πάνω!

Να κηρύξουμε πτώχευση, να γυρίσουμε δραχμή και να μη χρειαστεί να τρώμε στη μάπα σαδιστές ψυχοπαθείς αξιωματούχους με μαλλί περμανάντ.

Αυτά έχω να πω.

Ν. Μπογιόπουλος: Τι (δια)πραγματεύονται;

Την προηγούμενη πενταετία ζήσαμε με το γνωστό τροπάρι αν «θα έρθει η δόση ή δεν θα έρθει η δόση». Πάνω στο έδαφος αυτού του τύπου τον…«δοσηλογισμό» εξελισσόταν η επιχείρηση κοινωνικής τρομοκράτησης. Τρομοκράτηση που κάθε φορά ξεκινούσε από το «τι θα πάθουμε αν δεν έρθει η δόση» και κάθε φορά κατέληγε στις νέες θυσίες που θα έπρεπε να υποβληθεί ξανά και ξανά ο ελληνικός λαός.

Οι θυσίες, όπως μας έλεγαν οι κυβερνώντες, ήταν «αναγκαίες» για να μην πάθει ο λαός όσα – τελικά – έπαθε! Και τα έπαθε όχι γιατί δεν ήρθαν, αλλά επειδή ακριβώς ήρθαν οι δόσεις των δανείων! Των δανείων που, όπως έχουν ομολογήσει οι πάντες, από τον Ολι Ρεν μέχρι τον Γιούνκερ και από τον Ρέγκλινγκ μέχρι τα μέλη του ΔΣ του ΔΝΤ, οι δανειστές και η «τρόικα» (νυν «θεσμοί») τα χορηγούν για να σώσουν τις δικές τους, τις γερμανικές, τις γαλλικές και κάθε εθνικότητας τράπεζες. Αυτό που απομένει, δε, για τον ελληνικό λαό από αυτά τα δάνεια, είναι να πληρώνει τόκους μέσα από τις περικοπές των μισθών, των συντάξεων και των δικαιωμάτων του. 

Σήμερα η φιλολογία περί το επαπειλούμενο «χρηματοδοτικό κενό» επανέρχεται. Θα έρθει ή δεν θα έρθει η δόση των 7,2 δισ. ευρώ (που όμως η κυβέρνηση έλεγε ότι δεν τη θέλει…). Και αν δεν έρθει πως θα αποπληρώσουμε τις οφειλές σε ΔΝΤ και ΕΚΤ τις οποίες «πρέπει» να αποπληρώσουμε. Αλλά: Γιατί «πρέπει» να αποπληρώνει ο λαός οφειλές για δάνεια που πήγαν σε γαλλογερμανικές τράπεζες;...

Η νέα κυβέρνηση, που ήδη με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου βάζει χέρι στα διαθέσιμα των Ταμείων για να κάνει τις αποπληρωμές των προηγούμενων δανείων, υποστηρίζει ότι οι νέες δοσοληψίες δεν θα συνοδευτούν με νέα λιτότητα. Αλλά την ίδια ώρα όλες οι πληροφορίες μιλούν για έναν «έντιμο συμβιβασμό». Τι είδους «εντιμότητα», όμως, είναι αυτή που περιλαμβάνει από συνέχιση τουξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας (και πάλι στο όνομα της αποπληρωμής του χρέους) μέχρι «αναστολή» ακόμα και του «προγράμματος της Θεσσαλονίκης»;… 

Όχι και πέμπτη φάλαγγα!

Του Θανάση Καρτερού

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης ξέρει ότι η αλήθεια είναι πάντοτε επαναστατική. Δεν πρόκειται λοιπόν να ενοχληθεί αν πούμε την αλήθεια: Ο Ανδρέας Λοβέρδος ορθώς οργίστηκε όταν τον χαρακτήρισε στη Βουλή εκπρόσωπο κάποιας πέμπτης φάλαγγας. Διότι τι είναι πέμπτη φάλαγγα; Εκείνοι που, ενώ οι τέσσερις φάλαγγες πολιορκούν φανερά τη χώρα, δρουν μυστικά πίσω από τις γραμμές των πολιορκημένων. Αναπαράγουν την εχθρική προπαγάνδα, υπονομεύουν το ηθικό, αποδιοργανώνουν την αντίσταση.

Ανήκει σε αυτή την κατηγορία ο Λοβέρδος; Ακόμα χειρότερα: Υπάρχει τέτοια -πολιτική- φάλαγγα στη σημερινή Ελλάδα; Να τους πεις δεύτερη φάλαγγα, εντάξει. Να τους πεις τρίτη, ή τέταρτη, πάει στα κομμάτια. Αλλά από πού κι ως πού πέμπτη; Αφού οι άνθρωποι ό,τι κάνουν το κάνουν φανερά. Φάτσα φόρα. Με θάρρος, ου μην και με θράσος, θα λέγαμε. Μπροστά ο Σόιμπλε, λίγο παραπίσω ο Ντράγκι, παραπλεύρως ο Ντάισελμπλουμ, και παρά τω Ντάισελμπλουμ ο Λοβέρδος. Και ο Βενιζέλος. Και ο Σαμαράς. Και ο Σταύρος βεβαίως, βεβαίως.

Φάλαγγα μαχητική, φανατισμένη, αδίστακτη; Μάλιστα. Που διαθέτει βαρύ προπαγανδιστικό οπλισμό, κανάλια μεγάλου βεληνεκούς, έντυπα μεγάλης κυοφορίας -ναι, ναι, κυοφορούν κάθε μέρα κι ένα πιο τρομερό alien. Και έμψυχο δυναμικό με πτυχία από τα καλύτερα πανεπιστήμια, ξένα κατά προτίμηση. Αλλά οι άνθρωποι δεν δρουν καθόλου κρυφά. Μπορεί να έχουν κρυφούς καημούς και κρυφότερες επιθυμίες, αλλά στα φανερά κάνουν ό, τι κάνουν. Με δημοσιότητα, προβολείς, σκηνοθέτες, μονταζιέρες.

Προυστ: "Είμαστε πιο δυνατοί από τους φόβους"

«TΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ, Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ με είχε απογοητεύσει, γιατί τη στιγμή που τη συνελάμβανα, η φαντασία μου, που ήταν το μόνο όργανό μου για να χαρώ την ομορφιά, δεν μπορούσε να επικοινωνήσει μαζί της, σύμφωνα με τον αδήριτο νόμο που λέει πως δεν μπορεί κανείς να φαντάζεται παρά μόνον αυτό που είναι απόν.

«ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ ΠΙΑ ΝΑ ΑΦΗΣΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ σε ψευδαισθήσεις για άλλη μια φορά, γιατί επρόκειτο να γνωρίσω πλέον, αν ήταν πράγματι δυνατόν να πετύχω αυτό που, πάντοτε απογοητευμένος όπως ήμουν απ’ την παρουσία των τόπων και των ανθρώπων, είχα πιστέψει ως ακατόρθωτο.

ΔΕΝ ΕΠΡΟΚΕΙΤΟ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΣΤΩ και πάλι προς την κατεύθυνση που από καιρό ήξερα πως δεν οδηγεί πουθενά. Εντυπώσεις σαν αυτές που γύρευα να αποτυπώσω δεν μπορούσαν παρά να εξαφανιστούν, αν ερχόντουσαν σε επαφή με μιαν άμεση απόλαυση που υπήρξε ανίκανη να τις γεννήσει.

Ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΤΙΣ ΓΕΥΤΩ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ήταν να προσπαθήσω να τις γνωρίσω περισσότερο εκεί όπου βρισκόντουσαν, δηλαδή μέσα μου, να τις αποσαφηνίσω μέχρι τα βάθη τους...».

«ΔΙΟΤΙ ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ Η ΕΥΦΥΪΑ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΕΥΘΕΩΣ, στο ξέφωτο του κόσμου, έχουν κάτι το λιγότερο βαθύ, το λιγότερο αναγκαίο από αυτές που η ζωή, άσχετα από εμάς, μας μετέδωσε μέσα σε μιαν εντύπωση, υλική αφού μπήκε από τις αισθήσεις μας, της οποίας όμως μπορούμε να ανασύρουμε το πνεύμα».

«Κύριε, Πρόεδρε! Κύριε Διαμαντόπουλε!»

Γιώργος Ανανδρανιστάκης στην ΑΥΓΗ

Τι ωραία εικόνα, θεούλη μου! Να την απαθανατίσω, να την κορνιζάρω και να τη βλέπω κάθε φορά που θα χαλάει η διάθεσή μου. Ο Βαγγέλης Διαμαντόπουλος να προεδρεύει από πάνω στην Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής και η Ντόρα Μπακογιάννη να φωνάζει από κάτω «δώστε μου τον λόγο, κύριε πρόεδρε!». Ο ταπεινός Διαμαντόπουλος από πάνω, η Μεγάλη Ντόρα από κάτω, ο Διαμαντόπουλος «κύριος πρόεδρος», η Ντόρα, η εκπρόσωπος της Αγίας Οικογένειας των Προέδρων, να ζητάει άδεια από τον «κύριο πρόεδρο» για να μιλήσει.

Τα ύστερα του κόσμου. Και δεν ήταν μόνο η Ντόρα. Ήταν και ο ωραίος Λοβέρδος, ήταν και ο Άδωνης Άδωνις, ήταν και ο Βορίδης του Γεωργίου Παπαδόπουλου, μέχρι και ο λησμονημένος Κουτσούκος του λησμονημένου ΠΑΣΟΚ ούρλιαζε στον Διαμαντόπουλο. Δεν είναι ο Διαμαντόπουλος που τους πείραξε. Είναι που ανεβήκανε τα πόδια να χτυπήσουν το κεφάλι, είναι που συνέβη το αδιανόητο: η Αριστερά, που την είχανε μια ζωή του κλώτσου και του μπάτσου -κυρίως του μπάτσου- έγινε κυβέρνηση. Oh mon die, που θα έλεγε και ο γαλλομαθής Βενιζέλος.

ΑΥΤΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΑΡΧΗ !!!

Γκαλμπρέιθ: «Οι θεσμοί δεν ξέρουν τι θέλουν και προκαλούν ασφυξία στην Ελλάδα»

Ο Αμερικανός οιμονομολόγος και στενός συνεργάτης του Γιάνη Βαρουφάκη, Τζέιμς Γκαλμπρέιθ, παραώρησε συνέντευξη στο περιοδικό Spiegel, όπου κατηγορεί τους Ευρωπαίους για αντιφατικότητα, πρόκληση ασφυξίας στην Ελληνική πλευρά και ανειλικρίνεια.

O οικονομολόγος Τζέιμς Κ. Γκάλμπρεϊθ διδάσκει στο πανεπιστήμιο του Τέξας και το 2013 κάλεσε τον θεωρητικό των παιγνίων Γιάνη Βαρουφάκη στον Ινστιτούτο του.

Οπως αναφέρει το περιοδικό, οι δυο πανεπιστημιακοί είναι φίλοι και έχουν μεταξύ άλλων συνεργασθεί στην τελευταία έκδοση του βιβλίου του Βαρουφάκη: "Μια μετριοπαθής πρόταση για την επίλυση της κρίσης του ευρώ". Το Spiegel στον πρόλογό του γράφει ότι μετά την ανάληψη του υπουργείου οικονομικών της Ελλάδας ο Γκάλμπρειθ είναι σύμβουλος του σε θέματα των διαπραγματεύσεων με τους Ευρωπαίους εταίρους στις Βρυξέλλες.

O Έλληνας υπουργός οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης θεωρείται ως ιδιοφυής στρατηγός, αλλά η κυβέρνησή του φαίνεται αδέξια στην ευρωκρίση. Στη συνέντευξή του ο Αμερικανός οικονομολόγος υπερασπίζεται τον πρώην συνάδελφό του

Η συνέντευξη:

Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΗΤΑ ΤΗΣ ΟΔΥΣΣΕΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΩΣ ΑΕΝΑΟ ΜΕΣΟΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Της Ευστρατίας Σουραβλά.

Είναι πολύ σημαντικό,αυτές τις κρίσιμες ώρες,να ρίξουμε μια ματιά στην Βίβλο των Ελλήνων, δηλαδή στα ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΗ και να διδαχτούμε, έστω και την τελευταία στιγμή, απο το πνεύμα του Οδυσσέα.
ΔΗΛΑΔΗ: Να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας, να ελέγξουμε την παρόρμηση να έχουμε τις αισθήσεις μας και τις αντένες μας ΑΝΟΙΧΤΕΣ και να μην παρασυρθούμε απο την οργή και το μένος που μας διακατέχει, ώστε να γίνουμε βορρά, στους σύγχρονους "μνηστήρες".
Οταν ο Οδυσσέας φτάνει στην Ιθάκη, η μεγίστη επιθυμία του είναι ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΠΙΣΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ, τον κόσμο που του έκλεψαν.
Είναι το βιός του ,είναι ο ιδρώτας μιας ζωής,είναι η γή του ,είναι η πατρίδα του,είναι ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΟΡΙΖΕΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙΚΟ ΤΟΥ.
Παρα την μεγάλη του λαχτάρα, διατηρεί την ανωνυμία του και μεταμορφωμένος σε ζητιάνο απο την Θεά Αθηνά , πηγαίνει στο παλάτι ώστε να ελέγξει την κατάσταση και να πάρει τις πληροφορίες που θέλει, υπομένοντας καρτερικά τις προσβολές και την χλεύη των μνηστήρων.
ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ, ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΟΧΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΣΤΕΙΡΑ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ.
Γι αυτό τον λόγο και είναι ο αγαπημένος της Θεάς Αθηνάς, της Θεάς που αντιπροσωπεύει την ΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΣ, την ΣΟΦΙΑ, την ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ.

Ικεύοντας... Δόλωμα!

Γ. Δελαστίκ:
Μπουρδέλο η Βουλή την Παρασκευή! Μπουρδέλο και η Ευρωομάδα, τοΓιούρογκρουπ! Άσχετο διακοσμητικό στοιχείο το κοινοβούλιο. Τίποτα δεν μπορεί να αποφασίσει πλέον, αν προηγουμένως δεν το έχουν εγκρίνει οι ευρωπαίοι επικυρίαρχοι, με επικεφαλής φυσικά το Δ΄ Ράιχ της Γερμανίας.Συμμορία εκβιαστών δανειστών και η Ευρωομάδα, με μοναδικό μέλημα πώς θα εξοντώσουν μέσω της λιτότητας τον ελληνικό πληθυσμό, θα τονφτωχύνουν για να έρθουν οι «Ούννοι» της Γερμανίας και των άλλων να του αρπάξουν τα σπίτια, τα οικόπεδα, τα χωράφια και ό,τι έχει και δεν έχει.Βάρβαροι άρπαγες είναι οι Ευρωπαίοι, τίποτα λιγότερο.

Το μάτι γουρλωμένο είχε ο κάποτε υπουργός και τώρα... βουλευτής εν αποδρομή Ανδρέας Λοβέρδος, ο οποίος επιτέθηκε φραστικά μαινόμενος κατά του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, μη ξέροντας φυσικά τι έλεγε. Ωραία τον συγύρισε ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, ο οποίος του είπε μεταξύ άλλων και τα εξής: «Υπάρχει ένα κόκκινο νήμα που διαπερνά τα όσα λέει ο Ανδρέας Λοβέρδος: Η Πέμπτη Φάλαγγα! Υπάρχει μια Πέμπτη Φάλαγγα, η οποία δεν θέλει να ακούσει την παραμικρή κριτική προς το ευρωπαϊκό κατεστημένο. Λειτουργεί ως υπαλληλία των πιστωτών. Υπάρχει μια Πέμπτη Φάλαγγα ολιγαρχών, διαπλεκόμενων μίντια και πολιτικών υπαλλήλων, η οποία αν ακούσει κάτι να λέγεται για "γερμανική Ευρώπη", θεωρεί ότι είναι βολή κατά της... χώρας!» υπογράμμισε ο υπουργός Λαφαζάνης προς τον βουλευτή Λοβέρδο. «Απάντησε αυτός ο οποίος υπερασπίζεται τη ρήξη!» είπε ο Λοβέρδος, νομίζοντας ο καημένος ότι... μειώνει (!) τον Π. Λαφαζάνη, αποκαλώντας τον οπαδό της ρήξης με τους τοκογλύφους του Δ΄ Ράιχ και της ΕΕ. Απολαυστικός ήταν ο Λαφαζάνης στην ανταπάντησή του προς τον Λοβέρδο: «Έχουμε ένα παραλήρημα ενοχής» είπε και πρόσθεσε: «Στο πρόσωπό του βλέπουμε την Ελλάδα των Μνημονίων. Την Ελλάδα, την οποία αυτή έφεραν σε αυτά τα χάλια!»

Σ. Κουβελάκης: Η Ώρα της Έντιμης Ρήξης

 Του ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ*

Η απόφαση της κυβέρνησης να καταστήσει υποχρεωτική, με την ψήφιση της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου, την μεταφορά διαθέσιμων των φορέων του δημοσίου και τηςΤοπικής Αυτοδιοίκησης στην Τράπεζα της Ελλάδαςσηματοδοτεί αναμφίβολα σημείο καμπής στις πολιτικές εξελίξεις. Η υψηλού ρίσκου αυτή κίνηση αναδεικνύει με τον πιο σαφή τρόπο την κρισιμότητα της κατάστασης έτσι όπως έχει διαμορφωθεί δύο μήνες μετά την συμφωνία της 20ης Φλεβάρη.Το βασικό, και στην ουσία το μόνο ουσιαστικό, επιχείρημα που είχε τότε διατυπωθεί υπέρ της συμφωνίας ήταν ότι «αγόραζε χρόνο», έστω και με επώδυνο αντίτημο, έτσι ώστε να προετοιμαστεί με καλύτερους όρους η «μεγάλη διαπραγμάτευση» του καλοκαιριού.

Ο ισχυρισμός ήταν ότι για ένα τετράμηνο η ΕΚΤ θα σταματούσε το «μαρτύριο της σταγόνας» στο οποίουποβάλλει το τραπεζικό σύστημα, και κατ’επέκταση την οικονομία, από τις 5 Φεβρουαρίου, όταν αποφάσισε να διακόψει τον βασικό μηχανισμό χρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών. Διότι όπως είναι πλέον ευρύτερο αποδεκτό, η ελληνική κυβέρνηση σύρθηκε στην υπογραφή αυτής της ετεροβαρούς συμφωνίας υπό το φάσμα της διογκούμενης φυγής καταθέσεων και της απειλούμενης κατάρρευσης των τραπεζών.

Αυτή η κυβέρνηση έχει κερδίσει το σεβασμό μου

Γράφει ο Μαζεστίξ στον τοίχο-τοίχο

Δεν ξέρω τι λέτε εσείς, πάντως εγώ κάθε μέρα που περνά γουστάρω όλο και περισσότερο αυτήν την κυβέρνηση.
Την γουστάρω γιατί μου αποδεικνύει καθημερινά ότι έχει την πρόθεση να κάνει ό,τι περνά απ' το χέρι της για να αντιστρέψει την άθλια κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα μας τα τελευταία χρόνια.
Βέβαια εκ του αποτελέσματος κρίνονται συνήθως τα πράγματα και το αποτέλεσμα ακόμη δεν το ξέρουμε (αν και δυστυχώς μπορούμε να το μαντέψουμε πάνω-κάτω).
Αλλά για να κρίνουμε σωστά κάποια πράξη την κρίνουμε με βάση 1) το αποτέλεσμά της, 2) τις υφιστάμενες συνθήκες, 3) τον αγώνα που έδωσε και με ποιο προσανατολισμό και 4) τις επιλογές που δεν προκρίθηκαν τελικώς.

Ε λοιπόν αυτή η κυβέρνηση (της οποίας τα αποτελέσματα δεν τα γνωρίζουμε ακόμη) έχει πείσει ήδη τους πάντες ότι είναι ειλικρινής στις προθέσεις της, ότι δίνει αγώνα μέσα στις χειρότερες συνθήκες, για να επιτύχει την καλύτερη δυνατή από τις όποιες επιλογές έχει.
Έχει πείσει ότι αυτό που είπε με χιούμορ ο Τσίπρας μετεκλογικά: "σκέφτομαι να... πρωτοτυπήσω και να υλοποιήσω αυτά που υποσχέθηκα" το εννοεί πράγματι.