Ιγκλέσιας: Τζέρεμι, καλώς ήρθες στη μάχη ενάντια στη λιτότητα!

Η εκστρατεία σπίλωσης του Κόρμπιν έχει ήδη αρχίσει. Και πάλι ακούμε τις ίδιες προσβολές που άκουσε η ελληνική κυβέρνηση και που οι Podemos ακούσαμε επίσης. Ακούμε και το ίδιο είδος συγκατάβασης στις προειδοποιήσεις ότι το μόνο που θα καταφέρει ο Κόρμπιν, είναι να αποτελέσει μια φωνή αντιπολίτευσης που ποτέ δε θα κυβερνήσει. Κι όμως, σε όλη την Ευρώπη γινόμαστε ολοένα και πιο δυνατοί. Καλώς ήρθες Τζέρεμι.

* Άρθρο του Πάμπλο Ιγκλέσιας, επικεφαλής των Podemos, στον Guardian

Από το TVXS

Τι έκπληξη, τι περίεργο και τι ειρωνεία το ότι ένα μεγάλο μέρος των μέσων ενημέρωσης συγκρίνει τον βετεράνο των Εργατικών, Τζέρεμι Κόρμπιν, με τους Podemos. Τι είναι αυτό που κάνει το νέο ηγέτη ενός παλιού πολιτικού κόμματος, που ίδρυσαν τα βρετανικά συνδικάτα, να έχει κοινά στοιχεία με ένα κίνημα που γεννήθηκε μόλις πριν από 18 μήνες στην Ισπανία; Ουσιαστικά ένα πράγμα: Η αποτυχία του σοσιαλφιλελεύθερου «τρίτου δρόμου». 

Λέγεται συχνά για το κόμμα μου, ότι αντιπροσωπεύει το κίνημα των indignados, των αγανακτισμένων. Δεν είναι λάθος αλλά είναι μόνο η μισή εξήγηση. Αυτό το κίνημα στην Ισπανία αποτελεί έκφραση της αποτυχίας του νεοφιλελευθερισμού, της πολιτικής ιδεολογίας που κατέστρεψε την κοινωνική πρόνοια, τη βιομηχανία και τα συνδικάτα, που παρήγαγε κερδοσκοπικές φούσκες και κατανάλωση με βάση το χρέος και αποδείχτηκε ανίκανη να προσφέρει αποδεκτές λύσεις, όταν η χρηματοπιστωτική κρίση επιτάχυνε την καταστροφή των δημόσιων υπηρεσιών καθιστώντας πιο φτωχούς τόσο την εργατική όσο και τη μεσαία τάξη. Όταν η κρίση χτύπησε την Ισπανία, το Σοσιαλιστικό κόμμα PSOE, που παραδοσιακά ταυτίζονταν με το κράτος πρόνοιας, ήταν στην κυβέρνηση και δεν μπόρεσε να παράσχει μια εναλλακτική λύση.

Μονομερείς Ενέργειες όταν τους συμφέρει: Η Γερμανία καταργεί μονομερώς τη συνθήκη Σένγκεν και Κλείνει τα Σύνορα της

http://tvxs.gr/

Ο υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας Τόμας Ντε Μεζιέρ ανακοίνωσε πως η Γερμανία θέτει προσωρινά εκτός ισχύος τη συνθήκη Σένγκεν στα συνορα με την Αυστρία ώστε να εμποδίσει τη συνεχώς αυξανόμενη ροή προσφύγων που φτάνουν στη Βαυαρία μέσω της Αυστρίας. Λίγη ώρα νωρίτερα ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ είχε ανακοινώσει πως είχε τηλεφωνική επικοινωνία με την Άνγκελα Μέρκελ και συμφώνησαν «να κρατήσουν ανοιχτά τα σύνορα μεταξύ των χωρών-μελών, χρειαζόμαστε περισσότερη Ευρώπη και περισσότερη αλληλεγγύη στη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης».

Με την απόφασή της η Γερμανία καταργεί μια θεμελιώδη αρχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ελεύθερη μετακίνηση εντός Ευρώπης. Υπενθυμίζεται πως η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ είχε εξαπολύσει σφοδρή κριτική στη Βρετανία, όταν ο πρωθυπουργός της χώρας Ντέιβιντ Κάμερον είχε ζητήσει τον περιορισμό στη ελεύθερη μετακίνηση πληθυσμών εντός ΕΕ, απειλώντας με Brexit. Τότε η Μέρκελ είχε επισημάνει πως «θεμελιώδεις αρχές της Ευρώπης δεν μπορούν να τροποποιηθούν». 

Μέσα σε δύο εβδομάδες 63.000 πρόσφυγες έφθασαν στο Μόναχο, από τους οποίους περίπου 13.000 μόνο το Σάββατο. «Αυτή τη στιγμή η Γερμανία επαναφέρει προσωρινά τους μεθοριακούς ελέγχους στα εσωτερικά σύνορα (της ΕΕ). Το επίκεντρο (των ελέγχων) θα είναι αρχικά τα σύνορα με την Αυστρία», είπε ο Γερμανός υπουργός Μεζιέρ, επιβεβαιώνοντας σχετικά δημοσιεύματα που είχαν δει νωρίτερα το φως της δημοσιότητας. «Ο στόχος των μέτρων αυτών είναι να περιοριστεί η εισροή στη Γερμανία και να επανέλθουμε σε τακτικές διαδικασίες όταν μπαίνουν άνθρωποι στη χώρα» δήλωσε, προσθέτοντας ότι αυτό είναι αναγκαίο και για λόγους ασφαλείας.

Για να μη χαθούν οι μίζες

Του mitsos175.

«Θέλω, χωρίς να το εκμεταλλεύομαι πολιτικά, να σας δώσω τη γενική μας κατεύθυνση. Είμαστε υπέρ των επενδύσεων. Και να σας πω ότι για τη συγκεκριμένη επένδυση, εμείς θέλουμε να προχωρήσει, θέλουμε να ξεκινήσει. Πολύ περισσότερο αφού υπάρχουν και οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας. Θεωρούμε αδιανόητο να διώξουμε άλλη μια επένδυση από την Ελλάδα, η οποία φέρνει τόσες θέσεις εργασίας. Όλοι μιλάνε για δουλειές, όλοι λένε ότι η ανεργία είναι πολύ υψηλή και ότι ο μόνος τρόπος για να μειωθεί είναι οι επενδύσεις. Και όλοι αυτοί που μιλάνε υπέρ του ανέργου, διώχνουν τις επενδύσεις και αυξάνουν την ανεργία».

«Αυτό, δυστυχώς, είναι ένα γεγονός το οποίο το ζείτε και εσείς πολύ περισσότερο από τον οποιοδήποτε άλλο Έλληνα. Θέλω, λοιπόν, να εκπέμψω το μήνυμα -και σε εσάς και προς όλους- ότι δεν είναι προεκλογική εξαγγελία -γιατί το λέμε χρόνια ότι πιστεύουμε στις επενδύσεις- ότι μόλις γίνουμε κυβέρνηση θα ξαναλειτουργήσει όπως πρέπει η επένδυση για να φέρει θέσεις εργασίας. Είναι "πιστεύω" μας. Είναι δέσμευσή μας. Και για αυτό ακριβώς σας λέω ότι αυτή η δέσμευση θα υλοποιηθεί μετά τις 20 Σεπτεμβρίου»

Έτσι ξηγιέται ο Βαγγέλας, εκλεκτός του Μπόμπολα, διάδοχος του Σαμαρά στη γαλάζια συμμορία.

Πράγματι γλύφει καλύτερα το Μπόμπολα. Αφήστε το Σταύρο δεν τραβάει, ξεχάστε τον Αλέξη είναι ερασιτέχνης μαφιόζος, ψηφίστε τη γαλάζια συμμορία, να μη μείνει δέντρο όρθιο.

Ρούντολφ

Του Αύγουστου Κορτώ

1987 

Στην πυλωτή της πολυκατοικίας μας, ουρανοκατέβατος, έχει εμφανιστεί ο Ρούντολφ: ένα ημίαιμο λυκόσκυλο, φιλικό, καλοσυνάτο και παιχνιδιάρικο παρά τις κακουχίες της αδέσποτης ζωής του. Το όνομά του το ’χει σκαρφιστεί η μάνα μου, που την περίοδο εκείνη διαβάζει την αυτοβιογραφία του Νουρέγιεφ. 

Τον ίδιο καιρό στο σπίτι μας έχει αρχίσει η βασιλεία της Κακάμπας, μιας σιαμέζας καλομαθημένης και μοναχοκόρης, που όσες φορές έχουμε δοκιμάσει να τη συμφιλιώσουμε με τον Ρούντολφ, τον έχει κάνει κοτλέ απ’ τις νυχιές (αν και ο μεγαλόσωμος σκύλος, καθότι αγγελικού χαρακτήρα, δεν της έχει κάνει την παραμικρή αγριάδα). 

Ωστόσο τα μεσημέρια, μόλις γυρνάω απ’ το σχολείο, κλείνουμε το γατί στην κρεβατοκάμαρα με το κουρδιστό της ποντίκι και μπάζουμε τον Ρούντολφ -που περιμένει καρτερικά έξω απ’ την πόρτα μας- σαν παράνομο εραστή, και τον αφήνουμε να αλωνίσει για κανένα μισάωρο, ενώ συγχρόνως η Κατερίνα τον ταΐζει με φανατισμό εφάμιλλο της Λωξάνδρας. 

Την ανιδιοτέλεια της αγάπης θα μου την διδάξει στα οχτώ μου χρόνια αυτό το υπέροχο ζώο: σε κάθε μου ποδηλατάδα στη Νέα Παραλία θα τρέχει γαβγίζοντας πανευτυχής στο κατόπι μου, σε κάθε καβγά με τα γειτονόπουλα πάνω στο παιχνίδι θα στέκεται δίπλα μου βλοσυρός, και στο άκουσμα της φωνής μου θα μεταμορφώνεται σ’ έναν σίφουνα χαράς – κι όλα αυτά χωρίς να απαιτεί την παραμικρή ανταμοιβή. 

«Και να ξαποστείλουμε τους κακομούτσουνους»…

Του Θόδωρου Ντρίνια

Δεν είναι εύκολο να θυμηθεί κάποιος πότε ξανά οι Έλληνες οδηγήθηκαν στις κάλπες με τέτοια παντελή έλλειψη ελπίδας. Η απερχόμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ πρόλαβε και κατέστρεψε όχι μόνο ό,τι ελάχιστο είχαν αφήσει όρθιο οι προηγούμενοι μνημονιακοί σε επίπεδο οικονομίας αλλά και την αίσθηση που είχε διαμορφωθεί σε ένα μεγάλο τμήμα του λαού ότι «κάτι θα γίνει, θα δεις» και θα χαλαρώσει η μέγγενη της εξάρτησης από τα μνημόνια και τους δανειστές.

Η πρόσφατη τηλεμαχία των πολιτικών αρχηγών και το όλο αξιοθρήνητο επίπεδο της προεκλογικής αντιπαράθεσης επιβεβαιώνουν με τον χειρότερο δυνατό τρόπο αυτό το βαθύ αίσθημα απελπισίας και ανημπόριας. Η ουσιαστική αλαλία τόσο αυτών που θέλουν να μας (ξανα)κυβερνήσουν – είτε σαν κύριος κορμός είτε σαν κυβερνητικές τσόντες (ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΑΝΕΛ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ συν ο απών αλλά ορμητικά ερχόμενος από τη λούμπεν γωνίτσα του Λεβέντης) – όσο και η πλήρης ανυπαρξία πραγματικού σχεδίου εξόδου από την κρίση από τους υπόλοιπους (ΚΚΕ, ΛΑ.Ε), τίποτα καλό δεν προοιωνίζονται για μετά τις εκλογές, όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα. Ο ελληνικός λαός πηγαίνει στις κάλπες για τρίτη φορά μέσα σε 8 μήνες εν μέσω ενός ανατιναγμένου οικονομικού, κοινωνικού και γεωπολιτικού τοπίου, με το χειρότερο δυνατό πολιτικό προσωπικό, χωρίς κινήματα στη βάση της κοινωνίας και με καμένες όλες τις εφεδρείες που πίστευε ότι διέθετε. Θα πρέπει να είναι αθεράπευτα αισιόδοξος κάποιος για να πιστεύει ότι η συγκεκριμένη κάλπη θα δώσει λύσεις άλλες από αυτές που έχει ήδη δρομολογήσει η Μέρκελ, τη συνεπικουρία του θιάσου που μας κυβέρνησε για 7 μήνες.Είναι φανερό ότι αν κάποιος προχωρήσει στην παραπάνω εκτίμηση δεν έχει άλλη λύση μπροστά στις κάλπες από το άκυρο, το λευκό ή την αποχή καθώς αυτή η επιλογή αποτυπώνει πιο καθαρά από ποτέ την αναντιστοιχία ανάμεσα στις ανάγκες της πατρίδας και του ελληνικού λαού και την υπαρκτή κατάσταση των πολιτικών υποκειμένων που ζητούν την ψήφο μας. Βέβαια, η πλειοψηφία των συμπολιτών μας, είτε από συνήθεια είτε από υποχρέωση, θα βρεθεί στην κάλπη και θα επιλέξει κάποιο ψηφοδέλτιο τελικά. Αυτοί που θα το κάνουν έχουν παρ’ όλα αυτά τη δυνατότητα να τιμωρήσουν παραδειγματικά αυτούς που θέλουν να μας κυβερνήσουν, με δύο τρόπους.

Οταν το αίμα θα πάρει φωτιά

Στάθης

Η Ευρωπαϊκή Ενωση χύνει αίμα. Στο εσωτερικό της. Και γύρω της. Προκαλεί, συμμετέχει στους πολέμους κι επωφελείται απ’ αυτούς. Ταξικούς πολέμους στο εσωτερικό της, ιμπεριαλιστικούς πολέμους παντού αλλού. Λεηλατεί χώρες, προκαλεί μετακινήσεις πληθυσμών (που θυμίζουν πλέον τις μεταναστεύσεις της ύστερης αρχαιότητας, που υπέσκαψαν τη Ρώμη), δολοφονεί αυτούς τους πληθυσμούς καθ’ οδόν κι εν τέλει προσπορίζεται άφθονο υποπρολεταριάτο.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση αλλάζει - καταστρέφει τις αστικές δημοκρατίες και επιβάλλει διά της διευθυνόμενης ελεύθερης αγοράς την οικονομική φρίκη. Στην Ελλάδα έχει φορέσει γύψο τα μνημόνια, ενώ σε άλλες χώρες, προχωρημένες όπως η Φινλανδία, η Ευρώπη καταργεί γιορτές και αργίες, μειώνει τις ετήσιες άδειες κι αυξάνει τον ημερήσιο εργάσιμο χρόνο - κι όλα αυτά (και άλλα) χάριν της ανταγωνιστικότητας.

Ανταγωνιστικότητας εν σχέσει προς κάποιες άλλες χώρες, που, με τη σειρά τους, για να ανταγωνιστούν τη Φινλανδία θα καταργήσουν τα βαφτίσια (θα παίρνουμε όλοι έναν αριθμό) και τις κηδείες (τσουπ στον ομαδικό τάφο και τέλος - κοστίζει λιγότερο)...

Ενας διαρκής διαγωνισμός ανταγωνισμού προς τα κάτω εις όσα αφορούν το επίπεδο ζωής των λαών, μια διαρκήςκάθοδος στον Αδη. Η Ευρώπη αλλάζει «χωρίς να κοιτάζει τη δική μας μελαγχολία», αλλά κοιτάζοντας πώς θα μας βγάλει το λάδι. Λάδι απ’ τον εργαζόμενο, λάδι απ’ τον άνεργο, λάδι απ’ τον συνταξιούχο - βρόμικο λάδι, μούργα!..

«Ει δε Σύρος, τι το θαύμα;»

Παντελής Μπουκάλας 

Πάνε χρόνια τώρα. Σε ταξί. Από το ραδιόφωνο, ανάμεσα στις υπόλοιπες ειδήσεις, ακούγεται κάτι για την Αραβική Ανοιξη. «Μόνο εμείς δεν κάνουμε τίποτα», ακούω τον ταξιτζή, μεσογειακή θωριά, μάλλον να μονολογεί παρά μου απευθύνεται. Τα ελληνικά του, χωρίς τίποτε το ξενικό στην προφορά τους, υπαγόρευσαν το ερώτημά μου: «Εμείς; Εδώ; Στην Ελλάδα;». «Οχι. Εμείς εκεί. Στη Συρία. Στην πατρίδα μου», απαντά, δίνοντας με λίγες λέξεις τη γεωγραφία της πίκρας του. Προσπάθησα να τον πείσω, ξένος εγώ και μακρινός, πως η Ιστορία δεν έχει αφήσει απέξω τη Συρία και πως η τυραννία του Ασαντ θα βρει τους τιμωρούς της. Επέμενε. «Οχι. Δεν ξέρεις. Οι μισοί είμαστε φοβισμένοι κι οι άλλοι μισοί βολεμένοι. Και πολλοί φεύγουν. Οπως εγώ». Δεν είχα πολλά να προσθέσω.

Μπορεί να γύρισε στην πατρίδα του ο Σύρος ταξιτζής, για να πολεμήσει για την ελευθερία της, όταν ξέσπασε ένας εμφύλιος που ακόμα κρατάει, φονικότατος, και τόσο πλουτοφόρος για τις χώρες που εμπορεύονται («νομίμως» και εκνόμως) όπλα. Και να μπλέχτηκε έπειτα στον εμφύλιο μες στον εμφύλιο, με αντικαθεστωτικούς εναντίον αντικαθεστωτικών, τη μια φυλή ή φατρία κατά της άλλης, και με το αίμα να προκαλεί μια μέθη πολύ βαρύτερη από τη μέθη οποιασδήποτε ουσίας. Κι ίσως να ξαναπήρε τον δρόμο της προσφυγιάς, με την απελπισία μοναδικό εφόδιό του πια, όταν η βαρβαρότητα του Χαλιφάτου απέδειξε καλοκάγαθα τα λεγόμενα θηρία. Κι όταν η εδώ βασιλεύουσα μικρόνοια κήρυσσε από τηλεοράσεως πως η έξοδος των μυρίων έγινε επειδή οι άνθρωποι αυτοί, πένητες «ιδιοκτήτες» μιας γυμνής, γυμνότατης ζωής, πήραν το ρίσκο της προσφυγιάς δελεασμένοι τάχα από τα προσκλητήρια του ΣΥΡΙΖΑ· και όχι επειδή τους καταδίωκαν οβίδες, χημικά και μαζικές εκτελέσεις μπροστά στην κάμερα, σκηνοθετημένες από τη φασιστική μανία του «Ισλαμικού Κράτους».

Εισβολή στην Υεμένη! Στα ΜΜΕ καμία φωτογραφία από τα 3.000 παιδάκια που δολοφονήθηκαν ως απόψε...

Του Νίκου Κλειτσίκα

Στρατιωτική εισβολή στην Υεμένη... 3.000 παιδιά δολοφονήθηκαν και τα ΜΜΕ των τραπεζιτών και των πολυεθνικών δεν έχουν δημοσιεύσει ούτε μία φωτογραφία!

Δυνάμεις της Σαουδικής Αραβία, του Κατάρ, των Αραβικών Εμιράτων και του Μπαχρέιν, με την υποστήριξη της Αλ Κάιντα εισέβαλαν στην Υεμένη.

Αεροπορικοί βομβαρδισμού, βαρύ πυροβολικό, τανκ σπέρνουν το θάνατο. Δυνάμεις εξοπλισμένες από την “πολιτισμένη” δύση, από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τους “δανειστές” της πατρίδας μας!

Οι δυνάμεις εισβολής προχωρούν με στόχο την πρωτεύουσα της χώρας και η γενοκτονία είναι ήδη γεγονός.

Η εγκατάλειψη της Ιρανικής πρεσβείας από το διπλωματικό προσωπικό, είναι η βασική ένδειξη πως η σφαγή δεν θα μπορεί να συγκριθεί, παρά με την κόλαση.

Οι φωτογραφίες που στέλνουν οι κάτοικοι της Sanaa, κραυγάζουν για το έγκλημα. Φωτογραφίες που δεν δημοσιοποιούν τα ΜΜΕ. Καμία φωτογραφία ενός από τα 3.000 παιδιά που έχουν δολοφονήσει οι εγκληματίες των μοναρχικών δικτατορικών καθεστώτων, σε πλήρη συνεργασία και συντονισμό με τους φονιάδες της Αλ Κάιντα. Ο λαός της Υεμένης βιώνει την “αποκάλυψη” και η συνωμοσία των “πολιτισμένων” της Ευρωπαϊκής Ένωσης... βάρβαρο έγκλημα!

Τι υποκρισία...

Σκηνοθέτησαν τη φωτογράφιση του μικρού από τη Συρία, που πνίγηκε στα τουρκικά παράλια, για να τρομοκρατήσουν συναισθηματικά τη διεθνή κοινή γνώμη και να δείξουν ως ένοχο τον νόμιμα εκλεγμένο πρόεδρο της Συρίας Άσαντ και κρύβουν τη γενοκτονία του λαού της Υεμένης. 

Αντιδράσεις από την Αριστερά στη Γερμανία για τις ιδιωτικοποιήσεις και τo «άνοιγμα» της Fraport

Αντιδράσεις υπάρχουν στη Γερμανία όσον αφορά στο θέμα της ταχείας ιδιωτικοποίησης μέρους της κρατικής περιουσίας από την Ελλάδα, με παραχώρηση 14 αεροδρομίων στη Fraport.

Αναλυτικότερα, σε δημοσίευμα της Deutsche Welle αναφέρεται ότι η Fraport βρίσκεται πίσω από κάθε πτυχή της λειτουργίας του διεθνούς αεροδρομίου της Φρανκφούρτης στο κρατίδιο της Έσσης.

Ο χριστιανοδημοκράτης πρωθυπουργός του κρατιδίου της Έσσης, Φόλκερ Μπούφιερ, χαιρετίζει το άνοιγμα της Fraport στην Ελλάδα, διότι, όπως αναφέρει, μια τέτοια κίνηση ενισχύει τη θέση και του ίδιου του γερμανικού αερολιμένα διεθνώς. Ομοίως βλέπει το όλο θέμα και ο επικεφαλής των Σοσιαλδημοκρατών στην τοπική βουλή, Τόρστεν Σέφερ Γκούμπελ.

Οι εκπρόσωποι των Πρασίνων στο κοινοβούλιο της Έσσης βλέπουν το θέμα από μία κάπως διαφορετική σκοπιά, καταλήγοντας όμως στο συμπέρασμα ότι οι επενδυτικές δραστηριότητες της Fraport στην Ελλάδα συμφέρουν εν τέλει και την τοπική κοινωνία της Έσσης και για έναν επιπρόσθετο λόγο. Σύμφωνα με τον βουλευτή των Πρασίνων Φρανκ Κάουφμαν το επενδυτικό άνοιγμα της Fraport θα οδηγήσει στην αποσυμφόρηση της εναέριας κυκλοφορίας πάνω από το γερμανικό κρατίδιο και ειδικότερα πάνω από την πόλη της Φραγκφούρτης, που επιβαρύνεται ήδη αρκετά.

Ο λευκός άνδρας σ’ εκείνη τη φωτογραφία

Τρέχουν στις τηλεοθόνες οι εικόνες του παγκοσμίου πρωταθλήματος στίβου. Αδύνατον να μην δω την τελειότητα των χειρονομιών, την ένταση των κορμιών, την ολοκληρωτική αυτοσυγκέντρωση αυτού που υπέφερε χρόνια προπονήσεων και παραιτήσεων γι αυτή την στιγμή.

Γυναίκες και άνδρες στο αποκορύφωμα της φυσικής φόρμας, που αγκαλιάζονται δίχως προβλήματα αντιπαλότητας, δίχως να δίνουν σημασία στις διαφορές του χρώματος στο δέρμα (στην Αϊτή, την περίοδο της εξέγερσης του 1803, απαριθμούνταν επίσημα 64, όλες αυστηρότατα ρατσιστικές οι μεν προς τις δε….), σε σημείο να αντηχεί χαστούκι στο πρόσωπο η εισβολή των τηλεειδήσεων που μας δείχνουν πνιγμένα κορμιά ή να ασφυκτιούν στα καμιόνια, σε πολλές αποχρώσεις του χρώματος (λευκών συμπεριλαμβανομένων, διότι ιρακινοί, κούρδοι, σύριοι, κλπ, κατά βάθος είναι ινδοευρωπαίοι όπως εμείς »αυτόχθονες» ιταλοβλάκες… ή ελληνοβλάκες, θα έλεγα εγώ ο μεταφράζων).

Ο πραγματικός κόσμος όπου κατοικούμε είναι πολύ λιγότερο πολιτισμένος. O »συναγωνισμός» πολύ λιγότερο ευγενής, διότι το διακύβευμα δεν είναι ένα μετάλλιο (και μια οικονομική ηρεμία που μπορεί να φτάσει μέχρι τον αληθινό πλουτισμό), όμως το mors tua, vita mea, ο θάνατός σου η ζωή μου. Φτιαγμένος από χώρους, πεποιθήσεις, σύνορα, που θα ήθελαν να διαιωνιστούν.

Ζούμε σε κόσμο όπου εμπορεύματα και κεφάλαιο »πρέπει» να κυκλοφορούν ελεύθερα, υπό την προϋπόθεση πως δεν μπορούν να κάνουν το ίδιο τα ανθρώπινα όντα. Εκτός εάν έχουν ένα πορτοφόλι αρκετά γεμάτο. Η παγκόσμια αδελφοσύνη των σπορ συχνά είναι αυθεντική και ως εκ τούτου πανέμορφη; όμως σκεπάζει μια παγκόσμια πραγματικότητα αντίθετη. Που πρέπει να ξεπεραστεί δια συγκρούσεων.

Συγκλονιστικό: Ζώα πενθούν τον θάνατο αγαπημένου τους

Ο θάνατος και το πένθος δεν είναι μόνο… ανθρώπινα «προνόμια».

Στο ζωικό βασίλειο έχει αποδειχθεί ότι τα ζώα έχουν συναισθήματα και πολλές φορές υποφέρουν όπως οι άνθρωποι για το χαμό ενός δικού τους αγαπημένου.

Οι φωτογραφίες και τα βίντεο που ακολουθούν αποτελούν την πλέον περίτρανη απόδειξη, ότι τα ζώα πενθούν και θρηνούν το θάνατο ενός αγαπημένου τους «προσώπου».
Δείτε βίντεο και φωτογραφίες: