Πρωτομαγιά 1886 – Πρωτομαγιά 2019...

Κάθε χρόνο για πολλά χρόνια τώρα μια μειοψηφία των εργαζόμενων – δυστυχώς – γιορτάζει την πρωτομαγιά κι αυτή επετειακά…

Οι πρωτομαγιές του κόσμου σε πολλές χώρες γιορτάζονται αγωνιστικά. Μερικές φορές έχουμε βίαιες διαδηλώσεις, συγκρούσεις ακόμα και νεκρούς. Η σκυτάλη της πρωτομαγιάς του 1886 συνεχίζει να μεταβιβάζεται από γενιά σε γενιά, από χώρα σε χώρα. Όσοι βιάστηκαν να τη θάψουν, νομίζοντας ότι γλύτωσαν από το φάντασμα της εργαζόμενης ανθρωπότητας που αγωνίζεται να ζήσει χωρίς αφεντικά και χωρίς εκμετάλλευση, είναι γελασμένοι.

Όμως δεν το βάζουν κάτω. Συνεχίζουν πότε με το καρότο, πότε με το μαστίγιο…

Κάποτε καίγαν τα βιβλία… Σήμερα καίνε τα μυαλά!

Στην Ελλάδα βιώνουμε μια τεράστια ήττα. Εξαχνώθηκαν εργατικά δικαιώματα χωρίς να πέσει μια ντουφεκιά… Γιατί όμως; Αν δεν απαντήσουμε σ’ αυτό το γιατί κανένας ουσιαστικός αγώνας δεν μπορεί να αναπτυχθεί, καμιά εργατική πρωτομαγιά δεν θα ξανανθίσει στη χώρα.

Η μια γενιά αγωνίστηκε και θυσιάστηκε…

Αναλώσιμες σκλάβες – 20.000 αλλοδαπές σε καθεστώς δουλείας με τις ευλογίες του κυπριακού κράτους

Κόλαφος για το κυπριακό σύστημα όσα καταγγέλλει ο διευθυντής της Κίνησης για Ισότητα, Στήριξη και Αντιρατσισμό Κύπρου. «Δεν δικαιούνται ούτε επίσκεψη σε γυναικολόγο» σημειώνει με την Κύπρο να παραβιάζει κάθε δικαίωμα των μεταναστών.

“Το ότι αυτές οι γυναίκες έχουν δολοφονηθεί είναι η κορυφή του παγόβουνου. Οι υπόλοιπες κοπέλες που μπορεί να έχουν πέσει θύματα βιασμού, κακοποίησης ή άλλων μορφών βίας δεν θα πάνε στην αστυνομία και δεν θα ζητήσουν βοήθεια». Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα όπως εξηγεί στο Νews 24/7 ο εκτελεστικός διευθυντής της Κίνησης για Ισότητα, Στήριξη και Αντιρατσισμό Κύπρου κ.Δώρος Πολυκάρπου, με αφορμή τις επτά δολοφονίες που διέπραξε όπως ομολόγησε ο «Ορέστης».Όπως σημειώνει σήμερα στην Κύπρο βρίσκονται περίπου 20.000 άτομα από τις Φιλιππίνες, κυρίως οικιακές βοηθοί που εργάζονται εξι ημέρες την εβδομάδα για επτά ώρες και αμείβονται με 316 ευρώ. Επιπλέον, δεν μπορούν να αναζητήσουν δεύτερη παράλληλη απασχόληση, εξαρτώνται από γραφεία ευρέσεως εργασίας και συχνά αναζητούν στην κατεχόμενη Κύπρο καλύτερους μισθούς με τίμημα όμως την προσωπική τους ασφάλεια.

-Υπάρχει σαφής εικόνα του αριθμού των ανθρώπων με καταγωγή από τις Φιλιππίνες οι οποίοι ζουν και εργάζονται αυτή τη στιγμή στην Κύπρο;

«Υπολογίζεται ότι είναι γύρω στις 20.000, και οι νόμιμοι και οι άτυποι. Δεν υπάρχει ωστόσο ακριβής εικόνα για τον λόγο ότι έχουμε μια κατάσταση με το μεταναστευτικό μας σύστημα όπου αρκετός κόσμος μπορεί να ήρθε στην Κύπρο για εργασία, να έβγαλε άδεια παραμονής αλλά λόγω των συνθηκών εργασίας να την έχασε και να συνέχισε να βρίσκεται στην χώρα. Επομένως είναι λίγο δύσκολο να καθορίσεις τον ακριβή αριθμό.

Διάδρομος γυμναστικής*

Ολόκληρη η χώρα μοιάζει με διάδρομο γυμναστικής. Ο «αναβάτης» κινείται, αλλά μένει στο ίδιο σημείο. Φύγαμε για λίγες μέρες το Πάσχα, αλλά γυρίσαμε στα ίδια. Ανεβαίνει η ταχύτητα λόγω εκλογών, αλλά βρισκόμαστε πάντα στην ίδια θέση. Και ξέρουμε πως όσο κι αν τρέξουμε θα παραμείνουμε εκεί. Κάθε κόμμα εξουσίας, αλλά και ελάχιστης δύναμης, τρέχει στον διάδρομό του, ταυτόχρονα με τους άλλους, αλλά ολόκληρη η αίθουσα παραμένει ακίνητη. Δεν πα να τρέχεις όσο θες… Η ευρωκρατία είπε: Χρειάζεστε άλλα τέσσερα χρόνια για να φθάσετε στην «κανονικότητα». Όποια κυβέρνηση κι αν έχετε. Τέλος.

Μεταμφιεσμένα κόμματα, καυγαδίζουν για το ποιος θα τα καταφέρει καλύτερα. Σε τι; Δεν δεσμεύονται καθαρά. Θολά λόγια και πολλές υποσχέσεις. Παροχές, επενδύσεις και ταξίματα χωρίς αντίκρισμα.

Οι αποκαλύψεις για το Μάτι -ήξεραν κι έλεγαν ψέματα-, οι φόνοι στην Κύπρο (που παγώνουν και τους πιο σκληρούς), ο θάνατος από σαϊτιές και οι αδέσποτες μπαλωθιές, χωρίς να συνδέονται άμεσα, δείχνουν πως έχουν ξεπεραστεί τα μέτρα. Στο ψέμα, την υποκρισία, τη μοχθηρότητα, το βίτσιο, την εκτόνωση. Σε γειτονιά της Αθήνας έπεσαν και μολότοφ στην Ανάσταση μαζί με τα βαρελότα… Άλλη κανονικότητα αυτή.

Σε ένα γυμναστήριο, μπήκαν άνεργοι και κάθονται πάνω στους διαδρόμους. Δεν κινούνται. Έχουν πολύ χρόνο οι άνεργοι. Δεν βιάζονται.

Η «μηχανή» του κύριου Μαρινάκη

Δημήτρης Ψαρράς

Ο τρόπος που λειτουργούν τα μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα, το πώς χρηματοδοτούνται και ποιες είναι οι σχέσεις ορισμένων επιχειρηματιών με τα μέσα αυτά ξεπροβάλλει ανάγλυφα από την πρόσφατη ιστορία μιας εκτυπωτικής μηχανής.

Ο λόγος για την εκτυπωτική μηχανή KBA Koenig & Bauer (μεγάλο κυλινδρικό ταχυπιεστήριο τύπου Comet, 40x5x17 μέτρα), η οποία τύπωνε την «Ελευθεροτυπία» μέχρι τη στιγμή που η εφημερίδα σταμάτησε να εκδίδεται, τον Δεκέμβριο του 2011. Αρχική ιδιοκτήτρια της μηχανής ήταν η εταιρεία που εξέδιδε την εφημερίδα, η «Χ.Κ. Τεγόπουλος Εκδόσεις Α.Ε.», η οποία τελικά κήρυξε πτώχευση αφήνοντας απλήρωτους τους πιστωτές της και κυρίως τις εκατοντάδες εργαζομένους, οι οποίοι δούλεψαν για πολλούς μήνες απλήρωτοι (Αύγουστος 2011-Δεκέμβριος 2011) και τελικά απολύθηκαν χωρίς να τους καταβληθεί αποζημίωση. Η μηχανή βρισκόταν -και παραμένει- στις κτιριακές εγκαταστάσεις της εταιρείας, στο Κορωπί Αττικής. Μετά την πτώχευση της «Χ.Κ. Τεγόπουλος» οι εργαζόμενοι της «Ελευθεροτυπίας» περιμένουν κάποιο μικρό μέρος των οφειλομένων αμοιβών και αποζημιώσεων μέσω της εκποίησης των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας (κτίρια και μηχανολογικός εξοπλισμός). Σ’ αυτή την κατηγορία ανήκει και η εν λόγω μηχανή, η οποία τέθηκε σε δημόσιο πλειστηριασμό το 2016.

Τελικά εμφανίστηκε μόνο ένας υποψήφιος αγοραστής, στον οποίο και κατακυρώθηκε τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου η αγορά της μηχανής. Τα πράγματα θα ήταν πολύ απλά, αν στη συνέχεια δεν πρόκυπτε πρόβλημα μεταξύ του αγοραστή και του συνδίκου της πτώχευσης ως προς το αν έπρεπε να απομακρυνθεί ή όχι η μηχανή από το κτιριακό συγκρότημα και το αν έπρεπε να καταβάλλεται ενοίκιο για τη χρήση του χώρου όσο διάστημα η μηχανή παραμένει μέσα σ’ αυτόν. Εδώ δεν ενδιαφέρει τόσο η εξέλιξη αυτής της αντιδικίας όσο εκείνα που αποκαλύφθηκαν κατά την εξέλιξή της, δηλαδή η ταυτότητα του αγοραστή (ή των αγοραστών), το τίμημα και ο τρόπος πρόσκτησης αυτού του περιουσιακού στοιχείου.

Οι 73 κανόνες του chat

Γιατί δεν πρέπει να στέλνεις μηνύματα στο άσχετο και γιατί όπου ακούς πολλά αμαρτωλά έρχονται χειροπέδες. Δεν βάζουμε απλά κανόνες, ασκούμε λειτούργημα

Βρείτε μου ένα που θα πει "εγώ δεν ξέρω από τσατ; Εγώ;" Ο καθένας έχει τους δικούς του κανόνες ακόμα και αν έχει γράψει πέντε γραμμές. Εμείς οι επιστήμονες της ψηφιακής επικοινωνίας βάζουμε τελεία σε όλα αυτά, περιφράσσουμε το αμπέλι, καθαρίζουμε την κόπρο, αποκαθιστούμε την ομαλότητα, θέτουμε νέα στάνταρ. Το λες και λειτούργημα.

Κοιμάσαι;

Ένα-ένα πάντως τα social media, παιδιά, γιατί σε λίγο θα χρειαστούμε γραμματέα

Γράφε έξυπνα, όχι χυδαία

Αποφάσισε από νωρίς αν θες ποτέ να ακολουθήσεις πολιτική καριέρα για να μπορέσεις να κινηθείς με την ανάλογη ελευθερία.

Το μίνιμαλ είναι το μέγιστο αγαθό. Ότι λέξη δεν ξέρεις, μην τη βάζεις. Όσο πιο λίγα και εύστοχα, τόσο πιο καλά

Νιαζί Κιζιλγκιουρέκ: Μαζί θα αγωνιστούμε και θα πάμε παντού

«Για μένα η πρόταση να είμαι στο ψηφοδέλτιο του ΑΚΕΛ έχει ιστορική σημασία, γιατί κάνουμε ένα βήμα πέραν της επαναπροσέγγισης. Μέσα από αυτή την υποψηφιότητα, Ε/κ και Τ/κ κινητοποιούμαστε μαζί για να δώσουμε αυτή την πολιτική μάχη»

«Είμαι με Τ/κ και Ε/κ κάθε μέρα. Βλέπω στους ανθρώπους μια ικανοποίηση, ένα χαμόγελο, λες και περίμεναν εδώ και πολύ καιρό αυτή τη μέρα. Από την άλλη, με τις επαφές που έχω διαπιστώνω μια μνήμη που επανέρχεται»

Συνέντευξη στη Νίκη Κουλέρμου

Δεν χρειάζεται πολλές συστάσεις ο Νιαζί Κιζίλγιουρεκ. Τ/κ ακαδημαϊκός που εργάζεται στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, αλλά γνωστός και για την ανάμιξή του στα κοινά και κυρίως στην προσπάθεια για λύση και επανένωση της χώρας μας, μιλά σήμερα στην «Κυριακάτικη Χαραυγή» για τη συμμετοχή σε μια μάχη που το ΑΚΕΛ του έδωσε την ευκαιρία να δώσει μαζί με Ε/κ και Τ/κ. Μέσα από αυτή τη διαδικασία «κτίζεται μια καλή βάση για κοινό αγώνα», λέει με νόημα. Η εκστρατεία για τις ευρωεκλογές είναι για πρώτη φορά μια εκστρατεία δικοινοτική και δίγλωσση… «Μαζί θα αγωνιστούμε και θα πάμε παντού», απαντά σε πείσμα των εθνικιστών ένθεν κακείθεν του συρματοπλέγματος.

Γιατί ένας ακαδημαϊκός να αφήσει την έδρα και να πολιτευτεί την ώρα που ο κόσμος απαξιώνει την πολιτική και τους πολιτικούς;

Σφαγές Τ/κ από τον ελληνοκυπριακό φασισμό – Η τραγική ιστορία των Μάραθα, Αλόα, Σανταλάρη Μαύρη σελίδα στην κυπριακή ιστορία

Μια άγνωστη, για πολλούς Ελληνοκυπρίους, σελίδα της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας είναι οι σφαγές Τουρκοκυπρίων από Ελληνοκύπριους φασίστες τόσο την περίοδο των διακοινοτικών ταραχών όσο και κατά το καλοκαίρι του 1974. Οι περιπτώσεις της σφαγής των 126 Τ/κ γυναικόπαιδων και ηλικιωμένων από τα τρία μικρά τ/κ χωριά της επαρχίας Αμμοχώστου -Μάραθα, Σανταλάρη και Αλόα- καθώς και η εκτέλεση 83 Τ/κ άοπλων αιχμαλώτων από την Τόχνη, τον Αύγουστο του 1974, από μέλη της ΕΟΚΑ Β, αποτελούν μια από τις μαύρες σελίδες στην ιστορία του τόπου μας.

Μάραθα, Αλόα, Σανταλάρης…

Αμέσως μετά την τουρκική εισβολή της 20ής Ιουλίου 1974, μέλη της ΕΟΚΑ Β από τα γύρω χωριά μπήκαν στα τρία τ/κ χωριά πυροβολώντας στον αέρα και εκφοβίζοντας. Εισέβαλαν στα σπίτια και μάζεψαν τους κατοίκους, τους οποίους μετέφεραν με λεωφορεία στο σχολείο της Περιστερωνοπηγής.

Τους άντρες τους μετέφεραν αργότερα σε στρατόπεδο αιχμαλώτων στην Αμμόχωστο και στη συνέχεια στη Λεμεσό. Κατά την περίοδο μεταξύ πρώτης και δεύτερης φάσης της εισβολής, οι Ε/κ φασίστες προέβαιναν σε καθημερινές επιδρομές στα τρία χωριά, λεηλασίες, κλοπές, βιασμούς γυναικών αλλά και δολοφονίες. Με την έναρξη της δεύτερης φάσης της εισβολής, οι εοκαβητατζήδες προχώρησαν στη μαζική εκτέλεση των 126 γυναικόπαιδων και ηλικιωμένων, τους οποίους έθαψαν σε ομαδικούς τάφους που έσκαψαν με μπουλντόζες και ακολούθως κάλυψαν με σκουπίδια για να καλύψουν το έγκλημά τους.

Η παγκόσμια οικονομία ρετάρει

Του Ερρίκου Φινάλη

Υπερχρέωση, φούσκες και ανισότητες δυναμιτίζουν το μέλλον της ανθρωπότητας

Το παγκόσμιο χρέος συνεχίζει να αυξάνεται ανεξέλεγκτα, και μαζί του μεγεθύνονται οι κίνδυνοι που απειλούν την παγκόσμια οικονομία και τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Δεν πρόκειται για εκτιμήσεις αντιπάλων του καπιταλισμού, αλλά για διαπιστώσεις του IIF (Διεθνές Χρηματοπιστωτικό Ινστιτούτο), που συγκεντρώνει στους κόλπους του τις μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου και εδρεύει στην Ουάσιγκτον, ενώ έχει «υποκατάστημα» και στο Πεκίνο. Οι διαπιστώσεις του IIF βασίζονται στα στοιχεία για το 2018, που δημοσιοποιήθηκαν πρόσφατα και δείχνουν συνεχή αύξηση του δανεισμού των πάντων: των κυβερνήσεων, των νοικοκυριών, των επιχειρήσεων αλλά και του ίδιου του χρηματοπιστωτικού τομέα. 

Αυτό το παγκόσμιων διαστάσεων πρόβλημα επιτείνει την ευθραυστότητα του διεθνούς καπιταλιστικού συστήματος, καθώς οι όποιες αποκλίσεις μεταξύ των ισχυρών (αλλά και των αναπτυσσόμενων) οικονομιών αφορούν απλώς τους ρυθμούς αύξησης του χρέους. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομίας και την αντιστροφή της επεκτατικής, μέχρι πρόσφατα, πολιτικής των τραπεζών, επιδεινώνει δραματικά το κλίμα. Δηλαδή βρισκόμαστε πάντα μπροστά σε ένα πρόβλημα ανάλογο με αυτό ενός ανθρώπου η υγεία του οποίου υποφέρει από πολλές αρρώστιες: η φαρμακευτική αγωγή για να αντιμετωπιστεί μία ασθένεια επιδεινώνει κάποιο άλλο, εξίσου σοβαρό πρόβλημα υγείας…

Κανένα πραξικόπημα δεν έφερε δημοκρατία

του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου (https://www.in.gr/)

Τα πράγματα είναι απλά: στη Βενεζουέλα είναι σε εξέλιξη ένα πραξικόπημα.

Μια μερίδα της αντιπολίτευσης με την υποστήριξη ενός τμήματος των ενόπλων δυνάμεων θέλει να ανατρέψει την κυβέρνηση Μαδούρο.

Οι πραξικοπηματίες όπως και η αντιπολίτευση έχουν από πίσω τους την κυβέρνηση των ΗΠΑ που δεν ενδιαφέρεται προφανώς για τη δημοκρατία, αλλά θέλει να μην υπάρχουν ενοχλητικές φωνές στην «πίσω αυλή τους», ιδίως όταν μιλάμε για μια χώρα, τη Βενεζουέλα που έχει από τα μεγαλύτερα αποθέματα υδρογονανθράκων στον κόσμο.

Γιατί όπως και να το δει κανείς οι ΗΠΑ ξέρουν από πραξικοπήματα, ειδικά στη Λατινική Αμερική.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει την άλλη «11η Σεπτεμβρίου», αυτή του 1973 όταν στη Χιλή ο στρατηγός Πινοσέτ με τις πλάτες των αμερικάνων ανάτρεψε τον Σαλβαδόρ Αλιέντε;

Έχει προβλήματα η Βενεζουέλα;

Μεγάλα και για αρκετά από αυτά ευθύνεται η κυβέρνηση Μαδούρο.

Ο Μητροπολίτης Χίου εξεδίωξε τον βουλευτή της Χρυσής Αυγής, Αντ. Γρέγο

Από Iskra

Την «πόρτα της εξόδου» αντίκρυσε ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής, Αντώνης Γρέγος και μάλιστα από τον μητροπολίτη Χίου, Ψαρών και Οινουσσών, Μάρκο. Όλα έγιναν όταν ο χρυσαυγίτης βουλευτής προσπάθησε να καταθέσει στεφάνι στη Μονή Αγίου Μηνά για την επέτειο της σφαγής του 1822.

Τότε όμως παρενέβη γενναία ο μητροπολίτης ο οποίος και είπε: «Δίπλα στη σφαγή της Χίου είναι και το Δίστομο», σημειώνοντας ότι «η αγάπη του για το έθνος δεν του επιτρέπει να κάνει διαχωρισμό των ιστορικών γεγονότων». Μάλιστα υπογράμμισε ότι ο παππούς του χάθηκε το 1941, όταν η ναζιστική Γερμανία τορπίλισε το πλοίο του Εμπορικού Ναυτικού στο οποίο ταξίδευε ειρηνικά για να βγάλει το ψωμί των παιδιών του.

Στο νησί πραγματοποιήθηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στο ιστορικό μοναστήρι του Αγίου Μηνά και επιμνημόσυνη δέηση, χοροστατούντος του Μητροπολίτη Μάρκου, στην Ιερά Μονή Αγίου Μηνά όπου τιμήθηκε η μνήμη των σφαγιασθέντων στον τόπο της σφαγής του 1822.

Ανέβηκαν οι τόνοι στο νέο debate των υποψήφιων περιφερειαρχών Αττικής

Ο βαθμός ετοιμότητας αλλά και ο ρόλος της περιφέρειας Αττικής στην αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών, με αφορμή την έναρξη της αντιπυρικής περιόδου, ήταν το πρώτο ζήτημα αναμέτρησης στο debate των υποψήφιων περιφερειαρχών: Ρένας Δούρου, Γιώργου Πατούλη, Γιάννη Σγουρού και Γιάννη Πρωτούλη, που διοργάνωσε η εκπομπή «Ρουά Ματ» στο Σκάι με τους δημοσιογράφους Νίκη Λυμπεράκη και Βασίλη Χιώτη.

Η συζήτηση συνεχίστηκε με κρίσεις και τοποθετήσεις των υποψηφίων στο ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων, με τις θέσεις τους ως προς την αναγκαία συνεργασία που επιβάλλει ο νέος εκλογικός νόμος στη διοίκηση της περιφέρειας, αλλά και με μεταξύ τους ερωτήσεις.

Ο διάλογος διημείφθη σε έντονο σχετικά κλίμα με αντεγκλήσεις, αιχμές και επιθέσεις κατά περίπτωση, με την περιφερειάρχη Ρένα Δούρου να προβαίνει σε επανειλημμένες διαψεύσεις για διάφορα θέματα, όπως π.χ. το νέο ΧΥΤΥ στο λατομείο Μουσαμά στην Πετρούπολη, που ανέφερε ο εκπρόσωπος της Λαϊκής Συσπείρωσης, Γιάννης Πρωτούλης.

Ο Γ. Πατούλης έστρεψε τα βέλη τουκατά του πρώην και της νυν περιφερειάρχου Γιάννη Σγουρού και Ρένας Δούρου αντίστοιχα, για τα ανεπαρκώς πεπραγμένα τους στο θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων. Από την πλευρά τους η Ρ. Δούρου και οΓ. Σγουρός του υπενθύμισαν ότι ως δήμαρχος Αμαρουσίου δεν ανέπτυξε δράσεις ανακύκλωσης ως όφειλε, αντιθέτως «αύξησε κατά πολύ τον όγκο των απορριμμάτων που έστελνε στην Φυλή».